Alaksandr Łukašenka zajaviŭ, što pra aŭtakiefaliju biełaruskaj carkvy, jakuju ŭ apošni čas časta abmiarkoŭvajuć u Biełarusi, nie moža być i havorki.
Čytajcie taksama: «Niama takoj mahčymaści ŭ Rasii, uličvajučy nastupstvy ŭsiaho, na heta pajści»: Łukašenka nazvaŭ pryciahnutymi za vušy razmovy pra abjadnańnie z Rasijaj
Protadyjakan Andrej Kurajeŭ u efiry NSN nazvaŭ rytoryku Łukašenki pra aŭtakiefaliju Biełaruskaj carkvy papiaredžańniem Maskvie.
Andrej Kurajeŭ. Fota: Wikimedia Commons.
«Łukašenku nichto za jazyk nie ciahnuŭ uźniać pytańnie pra carkvu. Heta značyć, tam było šmat inšych pytańniaŭ vyklučna dziaržaŭnych, da jakich jon i pierajšoŭ. Čamu jon naviazaŭ pytańnie pra zachavańnie dziaržaŭnaj nacyjanalnaści ŭ Rasii i pra źlićcio ŭ adnu dziaržavu z pytańniem ab aŭtakiefalii Biełaruskaj carkvy. Jasna, što hetyja pracesy roznanakiravanyja. Nielha źlivacca z Rasijaj i adnačasova stvarać aŭtakiefalnuju carkvu Biełarusi. Vidavočna, što heta była apazicyja. Ja dumaju, što heta adkryvajecca niejkaje takoje akno Aviertona, heta takaja miakkaja forma šantažu. Heta značyć Maskva pavinna mieć na ŭvazie, što, kali budzie cisnuć na pytańnie ab źlićci dziaržaŭ, to Biełaruś uźnimie carkoŭnaje pytańnie, a lepš naohuł nie čapać ni pieršaje, ni druhoje pytańnie. Ja tolki tak razumieju hetuju zajavu», — upeŭnieny protadyjakan.
Andrej Kurajeŭ adznačyŭ, što Łukašenka nibyta znachodzicca ŭ niedružalubnych adnosinach ź mitrapalitam Minskim i Zasłaŭskim Paŭłam, jaki, pa słovach protaijereja, tak i nie zmoh asimilavacca ŭ miascovym hramadstvie.
«Tamu adpaviednyja nastroi jość. Inšaje pytańnie, što dziejańni Kanstancinopala aŭtamatyčna raspaŭsiudžvajucca i na Biełaruś, tamu što heta adna terytoryja kijeŭskaj mitrapolii ŭ ramkach XVII stahodździa. Adpaviedna carkoŭna-kananičnaja baza dla stvareńnia Biełaruskaj aŭtakiefalnaj carkvy isnuje. Toje, što ŭ biełaruskim duchavienstvie jość takija cichija nastroi, heta taksama, niesumnienna. Tolki niama Parašenki, h.zn. palityka, jaki skaža, što heta maja tema, ja za heta biarusia. Łukašenka pakul što tolki namiakaje, što moža ŭziacca. Nie fakt, što heta zastaniecca tolki na słovach, tamu što kramloŭska-biełaruski raman užo vielmi zaciahnuty, u im mała plusoŭ, tamu Łukašenka paznačyŭ adnu ź min, jakuju možna vykarystać», — skazaŭ na zakančeńnie Kurajeŭ.
-
Cyhankoŭ: Babaryka značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da vykazvańniaŭ «babarykancaŭ»
-
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
Ciapier čytajuć
Koŭł: My abmierkavali mahčymuju pajezdku Łukašenki ŭ ZŠA10
Kamientary