«Dobra, što jość knihi i ŭsieahulnaja viera». Svajakam dachodziać viestki ad Ściapana Łatypava z turmy
Siabry palitviaźnia Ściapana Łatypava raskazvajuć u instahramie, što listy ad jaho atrymlivajuć baćka i rodnaja ciotka. Ad baćki i ciotki taksama dachodziać listy i Ściapanu. A taksama «zredku prabivajucca paštoŭki i viestački ad siabroŭ i susiedziaŭ ź vialikaj zatrymkaj», piša «Radyjo Svaboda».
Siabry pišuć, što ŭ Ściapana skončylisia kanvierty i papiera, bo pisaŭ, adkazvaŭ, ale, «vidać, listy źnikli ŭ viry padziej». Kažuć, što «nastroj narmalny nastolki, nakolki jon moža być tam».
Ściapan maluje, «kali jość na čym», šmat čytaje — pračytaŭ Oskara Uajłda, Džeka Łondana, O'Hienry.
«Skončylisia sušanyja maliny, pakunačak jakich pryvioz z Vaładarki, jak talisman — 55 jahadak! Kali pić raz na tydzień, to pavinna było chapić na hod! Nie chapiła. Kinuŭ u harbatu barbarys, ladziaš i, kali razžavać jahadku, to, pachrumkvajučy kostačkami, možna pierakanać siabie, što ŭ harbacie cełaja łyžka malinaŭ».
Siabry pieradajuć usim «vielizarnaje pryvitańnie ad Ściapana» i cytujuć radki ź jahonaha lista: «Dobra, što jość knihi i ŭsieahulnaja viera».
Ściapan Łatypaŭ asudžany łukašenkaŭskim sudom da 8,5 hadoŭ źniavoleńnia, hod tamu jaho pieraviali na dva hady na turemny režym.
Ciapier čytajuć
Daišnik, jakoha źbiŭ mašynaj piensijanier pad Minskam, pamior u balnicy. Jamu zładzili pyšnaje pachavańnie18
Kamientary