Aleksijevič: Voś vy źjechali, paŭmiljona ludziej, jak byccam vas i nie było
Pra siońniašniuju situacyju ŭ Biełarusi i pra biełaruskuju emihracyju parazvažała piśmieńnica, łaŭretka Nobieleŭskaj premii Śviatłana Aleksijevič u intervju litoŭskamu LRT.
«Vielmi składana. Zdavałasia b, u maršach 2020 hoda było stolki ludziej, stolki vychodziła na vulicy. A ciapier, bačačy, što Łukašenka ŭ hetaj situacyi pieramoh, Pucin, jaki jamu dapamoh, pieramoh, ludzi pačynajuć prystasoŭvacca da hetaha žyćcia. Treba jasna ŭśviedamlać heta, nie dumać, što ŭsie maŭčać tolki sa strachu. Časam maŭčać, bo prosta chočuć žyć».
Śviatłana Aleksijevič, jakaja ź vieraśnia 2020 hoda žyvie ŭ Hiermanii, raskazała, što atrymała list ad siabroŭki ź Minska.
«Było niejkaje śviata, i jana piša: «Ty viedaješ, na vulicach stolki ludziej, u jakich jość hrošy, jakija chočuć ich viesieła i pryjemna patracić. Restarany ŭsie zapoŭnienyja». I dalej fraza: «Jak byccam vas i nie było. Voś vy źjechali, paŭmiljona ludziej, jak byccam vas i nie było».
A źjechali, viadoma, samyja mocnyja, samyja razumnyja, tyja, chto chacieŭ inšuju krainu i viedaŭ, i byŭ hatovy jaje budavać i źmianiać. Voś heta vielmi kryŭdna — «jak byccam vas i nie było». Ale zastajecca nadzieja, što niama adnarodnaj masy ludziej. Jość tyja, chto choča patracić hrošy, dobra pažyć. A jość maładoje pakaleńnie».
«U mianie ŭnučka, joj 19 hadoŭ. Jany ŭsie nie chočuć zastavacca doma, jany ŭsie chočuć źjechać — heta ich forma pratestu. Pamirać jany nie chočuć. I siadzieć u turmie jany taksama nie chočuć, vyjści adtul invalidam, jak ciapier vychodziać ludzi — nichto zdarovym adtul nie viartajecca.
Ale, na žal, ułada ŭ starych, u ludziej inšaha śvietapohladu. My nie paśpieli ŭziać uładu. A maładyja jašče nie dastatkova mocnyja, kab jaje źmianić. Adzinaja nadzieja ŭ tym, što čas jany nie pieramohuć. Čas pieramahčy niemahčyma», —dadała piśmieńnica.
Nahadajem, što ŭ piatnicu ŭ Vilni projdzie sustreča sa Śviatłanaj Aleksijevič, taksama jana voźmie ŭdzieł u Vilenskaj knižnaj vystavie.
U Vilni projdzie sustreča z Palinaj Šarenda-Panasiuk i Śviatłanaj Aleksijevič
Aleksijevič: Ja nie dumaju, što jość choć adzin čałaviek, jaki sapraŭdy razumieje, što adbyvajecca va Ukrainie
Aleksijevič: Jak piśmieńnik ja pačałasia z «Byłoha i dumaŭ» Hiercena, a najbolšy ŭpłyŭ na mianie zrabili Čechaŭ i Dastajeŭski
Aleksijevič raskazała, jak joj prapanavaŭ dapamohu rasijski miljarder Nieŭźlin
Śviatłana Aleksijevič: Davajcie spačatku voźmiem uładu, a potym budziem vyrašać moŭnaje pytańnie
«Miesiacami ŭ kabinie, na siabie zabiŭ. I staŭ pytać: moža, žonka taksama budzie pracavać?». Čamu emihracyja raźbivaje siemji i što rabić, kab usio papravić3434
Kamientary