Vyjšaŭ sieryjał pra špijonak u SSSR, dzie zorka «Hulni tronaŭ» prykidvajecca biełaruskaj z Połacka
U ZŠA vyjšaŭ sieryjał «Poni» (Ponies) pra dźviuch amierykanak u savieckaj Maskvie, jakija pačynajuć špijonić dla CRU. U siužet iznoŭ uklučyli Biełaruś.
«Poni» — vaśmisieryjny špijonski tryler, dziejańnie jakoha adbyvajecca ŭ Maskvie 1970-ch. Tam žyvuć dźvie amierykanki, jakich ihrajuć brytanskaja zorka «Hulni tronaŭ» Emilija Kłark i amierykanka Chejli Łu Ryčardsan.
Dziaŭčaty — sakratarki pry amierykanskaj ambasadzie, ich mužy taksama tam pracujuć — praŭda, vyhladaje, ich zadačy ŭ SSSR bolš składanyja i niebiaśpiečnyja. Kali mužčyny raptoŭna hinuć, hieraini Kłark i Ryčardsan vyjazdžajuć z SSSR, ale potym viartajucca ŭ Maskvu, kab pasprabavać vyśvietlić, što zdaryłasia ź ich mužami.
Praŭda, kab viarnucca ŭ SSSR, im patrebna ŭziać na siabie rolu špijonak. Atrymlivajucca zusim nie tyja stereatypnyja supierahienty, jakich časta pakazvajuć u špijonskich trylerach.
Zadača hieraini Emilii Kłark — zblizicca ź pierśpiektyŭnym kdbšnikam. Ale voś biada: dziaŭčyna, chacia i viedaje ruskuju movu, nijak nie moža zasvoić patrebny akcent. Što rabić? Usio prosta: jana sama prapanuje lehiendu, nibyta pryjechała ŭ Maskvu ź Biełarusi. A paźniej i ŭdakładniaje adkul: «Połack, Viciebskaja vobłaść».
Kali hierainia Kłark sprabuje spakusić taho samaha kdbšnika, jon trochi ździŭleny jaje impetam i pytajecca: «Vy ŭsie tam takija dziaŭčaty ŭ Biełarusii?» «Nadzia z Połacka» adkazvaje: «Nie, tamu ja i pajechała».
U siecivie zavirusiŭsia frahmient pieršaj sieryi, dzie hierainia Kłark spračajecca z handlarkaj na kirmašy nakont jajek — taja sprabuje pradać amierykancy paŭpusty łatok, u jakim jašče i dva raźbityja jajki. Možna acanić, jak nasamreč hučyć «biełaruski» akcent Kłark:
Ź Biełaruśsiu napraŭdu źviazanaja inšaja hierainia sieryjała, jakaja paśla supracy z CRU sadzicca na ciahnik da Viciebska i jedzie «ŭ svaju viosku».
Krytyki dobra pryniali sieryjał: adznačajuć charyzmu Kłark i Ryčardsan, dobry scenar i fajny saŭndtrek (naprykład, možna pačuć Hannu Hierman). Kažuć i pra chimiju pamiž hałoŭnymi zorkami, dziakujučy jakoj hetaja historyja pra žanočaje siabroŭstva vyhladaje całkam naturalnaj.
U apošnija hady zachodnija scenarysty pačali časta zhadvać Biełaruś u svaich prajektach. Čaściej za ŭsio našu krainu pakazvajuć jak miesca, dzie nie pracujuć zakony — naprykład, jak u sieryjale «Ranišniaje šou», dzie hierainiu Ryz Uizierspun kinuli za kraty praź jaje žurnalisckuju pracu. Ale vypadak «Poni» pakazvaje, što taki rakurs nie abaviazkovy.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
Učora — u łukašenkaŭskaj turmie, siońnia — u Kijevie dapamahaje ŭkraincam vyžyć. Były palitviazień i svajak Cichanoŭskaj staŭ vałancioram u Punkcie niazłomnaści66
Učora — u łukašenkaŭskaj turmie, siońnia — u Kijevie dapamahaje ŭkraincam vyžyć. Były palitviazień i svajak Cichanoŭskaj staŭ vałancioram u Punkcie niazłomnaści6
Chočacie žyć doŭha — šukajcie rajon z narmalnymi drevami. Navukoŭcy vyśvietlili, što drevy ratujuć ad infarktaŭ, a hazony mohuć navat naškodzić zdaroŭju22
Kamientary