U Kitai palicyja «aryštavała» humanoidnaha robata, jaki napužaŭ na vulicy piensijanierku
Kurjozny vypadak adbyŭsia ŭ Makaa: palicyjanty byli vymušanyja kanvairavać pa vulicy humanoidnaha robata, jaki staŭ pryčynaj špitalizacyi 70‑hadovaj žančyny.
Kala dzieviaci hadzin viečara pažyłaja žančyna išła pa vulicy, utknuŭšysia ŭ telefon. Spyniŭšysia, jana raptam zaŭvažyła, što prosta za śpinaj u jaje staić nieviadomaja čałaviekapadobnaja istota z ahniami, što śvieciacca. Žančyna nie na žart pierapužałasia i pačała kryčać na mašynu: «U mianie serca vyskokvaje! Ty što, zvarjacieŭ?»
Na videa, jakoje raźlaciełasia pa siecivie, vidać, jak padčas krykaŭ piensijanierki robat padymaje abiedźvie ruki — ci to sprabujučy paprasić prabačeńnia, ci to ŭ žeście adčaju.
U vyniku palicyja pryjechała na miesca i pad ruki paviała «złačyncu». Palicejski pakłaŭ na jaho ruku, što zrabiła situacyju z robatam jašče bolš čałaviečaj.
Robat naležyć miascovamu adukacyjnamu centru i vykarystoŭvaŭsia dla rekłamnych metaŭ.
Pradstaŭnik centra patłumačyŭ, što nijakaha pieraśledu nie było: žančyna prosta zaharadziła vuzki prachod, a robat, pavodle svajoj prahramy, spyniŭsia i staŭ ciarpliva čakać zzadu, pakul šlach vyzvalicca.
Niahledziačy na adsutnaść fizičnaha kantaktu, piensijaniercy stała kiepska, i jaje advieźli ŭ balnicu dla ahladu. Paśla akazańnia dapamohi jaje vypisali.
Žančyna vyrašyła nie padavać aficyjnuju skarhu, a 50‑hadovamu apierataru robata palicyja vyniesła papiaredžańnie ab nieabchodnaści być bolš aściarožnym u hramadskich miescach.
Ciapier čytajuć
Na «hulni Mackieviča» nie było Cichanoŭskaj, Łatuški, Cichanoŭskaha. Babaryka i Kaleśnikava adjazdžali, ale viarnulisia5
Na «hulni Mackieviča» nie było Cichanoŭskaj, Łatuški, Cichanoŭskaha. Babaryka i Kaleśnikava adjazdžali, ale viarnulisia
Pamiatajecie Daniiła z Ofisa Cichanoŭskaj, jakomu za dva dni sabrali hrošy na ankałahičnuju apieracyju? Jamu napisaŭ toj samy adnakłaśnik, jaki jaho ŭdaryŭ — z čaho ŭsio i pačałosia44
Kamientary