Siabroŭka pa Niaśvižy pra Mielnikavu: Niby padmianili žančynu, ja ž viedała zusim inšuju Anžaliku

Natalla Bordak

— Niekatoryja ahulnyja znajomyja nie vierać ni ŭ ciapierašnija fota, ni ŭ toje, što pišuć zaraz pra Anžaliku.

U 2020‑m jana ładziła akcyju na rovarach sa ściahami pa parku. A paśla, byli ŭ domie jaje maci, Anžalika zaprasiła. Dom dobry, pryhoža vakoł, harbatu pili. Niejak ciažka ŭjavić, što jana mahła akazacca sa śpiecsłužbaŭ.

— Ale ž dźvie kvatery ad jaje imia nibyta nabyli niadaŭna…

— Dziŭna ŭsio heta, zahadkava. Kali ŭ Anžaliki była svaja kvatera, jakuju spačatku apiačatali vorhany, potym viarnuli, — tady navošta jašče dźvie? I čamu nie pakazvajuć pa BT? Pakažycie ŭžo žyŭcom!

Nibyta zvonić baćku, razmaŭlaje, a jon Anžalicy patelefanavać nie moža. Dziŭnaja historyja, ćmianaja, zabłytanaja — u Niaśvižy padazrona staviacca da ŭsiaho hetaha.

Pieršy raz Anžaliku pabačyła naprykancy leta 2020‑ha na mitynhu, kali ludzi sabralisia nasuprać pałaca Radziviłaŭ. Tady ž asabista i parazmaŭlała ź joj. U toj čas Mielnikava śmieła vykazvałasia ŭ adras dziejučaha režymu, i pra falsifikacyju vybaraŭ, i pra dalejšyja dziejańni, i šmat inšaha.

Kali Anžaliku zasudzili, jana ź siamjoj adrazu źjechała. Pisała, što jaje papiaredziła znajomaja. Žonka milicyjanta.

Ja z Anžalikaj niejki čas jašče pierapisvałasia. I razam byli ŭ čacie «Svobodnyj Nieśviž», u mianie jašče zastaŭsia skryn fota ad 8 sakavika 2021-ha: «Pavinšujem našych aktyŭnych zmaharak!» 

Pavialičyć

Adzin čas Anžalika navat sprabavała dapamahčy. U 2020-m, kali mianie zabrali, napisała pra heta ŭ fejsbuku.

Pavialičyć

Paśla maich sodniaŭ, viedajučy, što žyviem na adnu maju piensiju, bo synoŭ pazvalniali, Anžalika zapościła na svajoj staroncy ŭ sacsietcy niekalki maich karcin. Chtości navat adhuknuŭsia i nabyŭ.

— Vy raspaviadajecie pra mitynhi dy padtrymku Anžaliki. Ale ž chtości padumaje, što kali jana ŭžo atrymała zadańnie, to i pavodziła siabie adpavjedna. Ažno z 2020-ha.

— Dyk my i na sud da Anžaliki prychodzili, čałaviek 20 sabrałasia. I videa było, ale ž jaje staronka pačyščanaja, vydalenyja i videa, i fotazdymki. Nie viedaju ź jakoha času, napeŭna ž, sama pavydalała. Kali toj sud pieranieśli, bo šmat ludziej pryjšło, Anžalika vyjšła na prystupki, dy rezka raskrytykavała i pracu suda. Vykazała ŭsio, što chacieła ŭ bok supracoŭnikaŭ vorhanaŭ. Adzin ź jakich nastojliva prasiŭ razyjścisia.

Pamiataju, što na staroncy Anžaliki byli fotazdymki, dzie jana sa svajoj maci na fonie mora. I z dačkoj byŭ fotazdymak, kali małodšaja ŭ Biełastoku ŭ škołu pajšła, pryhožyja takija.

Prykra, što historyja atrymałasia vielmi brudnaj. Niby padmianili žančynu: ja ž viedała zusim inšuju Anžaliku — spahadlivuju (prynamsi, tak vyhladała), pramaliniejnuju, aktyŭnuju. Dakładna, staiš, jak na razdarožžy, nie viedajučy — vieryć ci nie?

Kali Anžalika ŭžo ŭ Biełastoku žyła, to bolš choładna mnie adkazvała. A potym i ŭvohule vydaliła. I z čata, i z telehrama, viasnoj 2021-ha.

Pavialičyć

Byłaja śpikierka Kaardynacyjnaj rady Anžalika Mielnikava źnikła ŭ sakaviku 2025 hoda. U apošni raz jaje bačyli na Šry-Łancy, kudy ŭ toj ža čas pryjazdžaŭ Alaksiej Łabiejeŭ — 32‑hadovy mužčyna, ź jakim u Mielnikavaj byli adnosiny i jaki źjaŭlajecca, jak vyśvietlili žurnalisty, supracoŭnikam Upraŭleńnia vajennaj kontrraźviedki KDB.

• 0
• 0
• 4
• 3
• 1
• 3
• 1
• 0