«Lipa va ŭsich sensach». Voś jak buduć vyhladać drevy ŭ vazonach na hałoŭnym minskim praśpiekcie. Błohiery atrymali zadańnie imi zachaplacca
Dniami paviedamlałasia, što na praśpiekcie Niezaležnaści na miescach dreŭ, jakija byli zrezanyja, rabočyja pačali ŭkładvać tratuarnuju plitku. U «Minskzialenbudzie» patłumačyli, što ciapier tut buduć vysadžvać drevy nie niepasredna ŭ ziamlu, a ŭ śpiecyjalnyja vazony. Ciapier u Threads źjavilisia śviedčańni, jak heta budzie vyhladać na praktycy. Pryčym błohiery, zdajecca, atrymali zadańnie ad uładaŭ zachapicca novymi prysadami.
«U centry Minska staviać vielizarnuju kolkaść vazonaŭ ź lipami. Staryja drevy ŭ adkrytym hruncie masava hinuli praz vychłapnyja hazy, reahienty i składanyja ŭmovy dla karaniovaj sistemy. Jak vam taki vychad ź situacyi? Čakajem zialony centr Minska», — piša viadomy błohier Maksim Puškin.
«Jak pryhoža azielaniajuć praśpiekt Minska!» — zachaplajecca ŭ svaju čarhu ahientka pa nieruchomaści Alona Levaniuk.
Niekatoryja karystalniki Threads ź imi pahadžajucca, choć zvyčajna i nie z takim entuzijazmam:
«Supier! Ja tak i dumała, što zrobiać, jak u Piciery na Nieŭskim. Drevy ŭ vialikich vazonach. Pryhažość! A krytykanam voś što skažu: za miažoj vam by spadabałasia takoje. Svaich ža tolki łajać mohuć».
«Šykoŭna vyhladajuć! Napeŭna vyrastuć vialikija i puchnatyja».
«Heta realna vychad ź situacyi. Drevy hinuć ad soli, ale ŭ takuju vysokuju kadku sol praktyčna nie budzie traplać».
«Lepš tak, čym nijak. Ale ŭ takim razie piatački treba było prybrać i stavić vazony na roŭny tratuar».
«Ja minčanka z 70‑hadovym stažam. Kali byvaju ŭ centry, nie paznaju miescy, dzie raniej byli drevy. Ciapier hoła i pusta. Chaj choć tak budzie. Usio lepš, čym ničoha. Ale estetyki i dušy tut niama».
«Kali heta ŭratuje drevy ad śmierci — to heta lepš, čym ničoha».
«Chaj što mohuć, toje i robiać. Usio lepš, čym hołyja vulicy».
Ale pieravažnaja bolšaść kamientaryjaŭ usio ž rezka krytyčnyja.
«Što tut pryhožaha? I kolki dreva pražyvie ŭ takim haršku?»
«Zamiest taho kab vyrašyć prablemu z sollu i ekałohijaj, jany robiać takija kastyli. Kvadratny harščok na vaśmihrannuju placoŭku, pra praporcyi ŭžo zusim nie dumali. Dy i drevy mahli b być darosłymi. Kałhas dy savok, sumna asabliva, kali takoje abaraniajuć…»
«Da płastmasavych dreŭ uzdoŭž praśpiekta zastałosia…»
«Heta toje, na što chapiła finansavańnia. Zachaplacca tut asabliva niama čym, na moj pohlad. Asabliva pryhniečvaje rašeńnie adsadzić prastoru pad drevami kłubnievaj biahonijaj».
«Zamianić hrunt i pasadzić drevy narmalna — nie, raśpiłavać biudžet — tak! Vychłapnyja hazy źnikli adrazu? Vazony nie raskalacca ad sonca, karaniovaj sistemie budzie kudy raści?»
«Tryźnieńnie. U inšych haradach Jeŭropy takija ž umovy dla dreŭ i vulicy zialonyja. Navat u kitajskich haradach zielaniny poŭna. A hetyja vazony z drevami ŭžo byli kala «Moma». U vyniku pryjšłosia ich abrezać napałovu».
«Lipa va ŭsich sensach».
Ciapier čytajuć
Što viadoma pra aryšt i źniavoleńnie sienatara Ihara Siarhiejeva, dyrektara Biełaruskaha cemientnaha zavoda3
Što viadoma pra aryšt i źniavoleńnie sienatara Ihara Siarhiejeva, dyrektara Biełaruskaha cemientnaha zavoda
«Zaprasiŭ mianie na spatkańnie i pryjechaŭ na jaho z pakietam pamidoraŭ zamiest kvietak». Što ŭspaminajuć pra Jana Pamiedora Reuckaha, admina šmattysiačnaj supołki biełarusaŭ Polščy77
Kamientary