Prajšła pracesija na «Navahrudskuju Hałhofu» — miesca, dzie kamunisty žorstka zakatavali pravasłaŭnaha śviatara
3 kastryčnika ŭ Navahrudskim rajonie adbyŭsia štohadovy chresny chod da miesca, viadomaha jak «Navahrudskaja Hałhofa». Heta miesca, dzie paśla prychod savieckaj ułady ŭ Zachodniaj Biełarusi ŭ 1939 hodzie byŭ zabity pravasłaŭny protaijerej Mikałaj Niadźviedski, paviedamlaje navahrudski carkoŭny prychod.

Pierad pačatkam šeścia ŭ chramie Uśpieńnia Praśviatoj Baharodzicy ŭ Vaŭkovičach prajšła sabornaja liturhija, jakuju ŭznačaliŭ błahačynny Navahrudskaj carkoŭnaj akruhi protaijerej Anatol Hierasimuk. U chresnym chodzie ŭdzielničali śviatary Navahrudskaha i Karelickaha błahačyńniaŭ, pałomniki, miascovyja žychary, a taksama navučency kadeckich kłasaŭ škoły № 7 Navahrudka.

Mikałaj Niadźviedski słužyŭ u Vaŭkovičach z 1921 hoda i da samaha kanca mižvajennaj polskaj dziaržavy. A paśla ŭstupleńnia Čyrvonaj armii ŭ Zachodniuju Biełaruś u 1939 hodzie Niadźviedskaha schapili miascovyja ŭdzielniki padpolnaj partyjnaj jačejki. Jaho hnali praz navakolnyja vioski, ździekavalisia i žorstka źbivali. Na chutary Kaśjanava paranienaha śviatara na dva dni začynili ŭ padvale. Nichto nie advažyŭsia pryjści jamu na dapamohu, bo ludzi bajalisia.

Na treci dzień śviatara paviali na vysokuju lasistuju haru, dzie jaho zabili. Pavodle apisańnia, pierad śmierciu nad im žorstka ździekavalisia: adrezali vušy, vykałali vočy, vyrvali baradu, pryviazvali da kania i ciahnuli pa ziamli, a taksama łamali sustavy ruk i noh.
Navat padčas katavańniaŭ, pavodle hetaha apisańnia, ajciec Mikałaj maliŭsia za svaich mučycielaŭ. Heta jašče bolš razzłavała jahonych kataŭ. Jany adrezali śviataru jazyk, paśla čaho źviazali jaho i niekalki razoŭ skidvali ŭ zahadzia vykapanuju jamu, pakul jon nie pamior.
Kamientary
Zusim nie ździŭleny, i treba rabić Biełaruski Hrecki zbor niezaležnym. Kab nie parušać kananičnaha prava