Імша: 17 красавіка, 12.00, Чырвоны касцёл. Выстава: 20 красавіка, 16.00, Палац мастацтваў (Казлова, 3).
16 красавіка — гадавіна нараджэннябеларуска-польска-літоўскага мастака, грамадскага дзеяча, паўстанца1863-га , геральдыста і этнографа Альфрэда Ізідора Ромера (1832–1897).
З гэтай нагоды 17 красавіка, у сераду, а 12.00 у касцёле Святых Сымона і Алены ў Мінску — імша, а 20 красавіка (субота) а 14.00 — у мінскім Палацы мастацтваў (Казлова 3) урачыстае адкрыццё выставы, прысвечанай Альфрэду Ромеру.
На выставе будуць экспанавацца карціны, створаныя беларускімі мастакамі падчас пленэраў у Ромеравых мясцінах (самае плённае дзесяцігоддзе жыцця,
* * *
Альфрэд Ромер паходзіў са старажытнагаі перасяліўся ў Вялікае Княства Літоўскае праз Курляндыю. Сын Эдварда Яна Ромера, удзельніка паўстання 1830–1831 гадоў, унук прэзідэнта Вільні (1812 год) — Міхала Ромера[1].рыцарска-шляхецкага роду Ромераў, які вядзе свой пачатак з XV стагоддзя, з Саксоніі
Вучыўся ў Віленскім універсітэце. Браў урокі малявання ў Канута Русецкага.Удасканальваў сваё майстэрства ў педагогаў «сярэдняй рукі» Л. Бана і А. Аляшчынскага ў Парыжы. Напрыканцы
Пісаў партрэты, пейзажы, тэматычныя кампазіцыі з жыцця народа і на рэлігійныя сюжэты.Яго творам уласцівы дакладны выразны малюнак, свабода і натуральнасць кампазіцыі. Акрамя жывапісных твораў вядомы бронзавыя медальёны з партрэтнымі выявамі, гравюры з выявамі сялян, архітэктурных помнікаў, карыкатуры працы Альфрэда Ромера. Гістарычную і мастацкую каштоўнасць маюць этнаграфічныя замалёўкі сялянскага побыту і малюнкі народных касцюмаў беларусаў. Таксама распісваў у праваслаўныя і каталіцкіх храмы.
Браў удзел уНеўзабаве прадаў маёнтак Крэўна і выехаў у Германію, дзе працягнуў навучанне ў мюнхенскай Акадэміі мастацтваў. Са сваім педагогам Артурам Георгам фон Рамбергам, які разам з Людвігам фон Хагнам аказалі на яго значны ўплыў, і Альбертам Келерам наведаў Італію. У Італіі галоўным чынам быў заняты заказнымі партрэтамі арыстакратаў інацыянальна-вызваленчым паўстанні 1863–1864 гадоў, пасля паражэння быў арыштаваны і пасаджаны ў Дынабургскую крэпасць.
Ад 1874 жыў і працаваў у маёнтку Каралінова, які належаў яго жонцы графіні Вандзе Сулістроўскай. Гэты этап лічыцца найбольш плённым у яго творчасці: у Каралінове Ромер падрыхтаваў манаграфію аб вытворчасці слуцкіх паясоў, робіць этнаграфічныя замалёўкі («Сялянская хата», «Сялянская дзяўчына», «Ля карчмы», «Сялянскі двор», «Мешчанін з Віленскай губерні», «Сялянкі з Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні», «Стары храм у Кабыльніках Свянцянскага павета», «Вішнева. Двор. Від з фасада», «Царква ў Камаях»).Альфрэд набывае старажытныя рукапісы і дакументы, якія потым перадаў у музеі Кракава. Туды ж пераехаў у
Памёр 24 студзеня 1897 года ў Каралінаве, пахаваны ў радавой капліцы касцёла Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Троках.
У 2001 у Каралінове быў усталяваны помнік жонцы Альфрэда Ромера, мясцовай асветніцы Вандзе Ромер (скульптар А. Цыркуноў).Імя А. Ромера носяць вуліцы ў вёсках Камаі і Каралінова, а таксама Пастаўская дзіцячая мастацкая школа.
Паводле Вікіпедыі.
Каментары