Сенат Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта (ЕГУ) аднагалосна прыняў рашэнне аб наданні ступені Ганаровага доктара выбітнаму дзеячу беларускай эміграцыі Вітаўту Кіпелю «за самаадданасць справе беларускай асветы і культуры замежжа», паведамляе прэс-служба ўніверсітэта
Д-р Вітаўт Кіпель — выпускнік беларускай гімназіі імя Я. Купалы ў Рэгенсбургу, доктар мінералогіі Лёвенскага каталіцкага ўніверсітэта (Бельгія), доўгачасовы выканаўчы дырэктар Даследчага цэнтра навукі і тэхналогіі Нью-Ёркскай публічнай бібліятэкі. У 1975 годзе д-р Кіпель быў узнагароджаны медалём Паняволеных народаў Эйзенхаўэра.
Ад 1982 года доктар Кіпель займае пасаду старшыні адной з найбольш уплывовых беларускіх навуковых устаноў замежжа — Беларускага інстытута навукі і мастацтва ў Нью-Ёрку.
Вітаўт Кіпель быў намеснікам старшыні Саюза беларусаў Бельгіі, стваральнікам і дырэктарам беларускіх фестываляў у Нью-Джэрсі, выкладаў у беларускай школе ў Брукліне, а таксама на працягу 1960—1980-х стала супрацоўнічаў з беларускай рэдакцыяй «Радыё Свабода».
Таксама 1972—1982 гг. ён займаў пасаду старшыні Федэрацыі беларускіх рэспубліканскіх клубаў, а ў 1974 годзе быў абраны на старшыню Рэспубліканскай федэрацыі этнічных клубаў штата Нью-Джэрсі. У 1978—1982 гадах д-р Кіпель быў старшынём Этнічнай рады штата Нью-Джэрсі.
Сярод найбольш грунтоўных акадэмічных унёскаў д-ра Кіпеля з’яўляецца праца «Беларусы ў ЗША», выдадзеная па-беларуску ў 1993 годзе і па-англійску ў 1999 годзе. У 2018 г. кніга была дапрацавана і перавыдадзена ў Мінску. Дзякуючы гэтай кнізе, д-ра Кіпеля можна па-сапраўднаму лічыць бацькам навуковага беларускага эміграцыязнаўства. 600-странічная праца дагэтуль застаецца каштоўнай крыніцай ведаў аб гісторыі беларускай справы ў ЗША.
З моманту заснавання ЕГУ у 1992 годзе ступень Ганаровага доктара была нададзена такім выбітным дзеячам культуры, палітыкі і мастацтваў, як айцец Аляксандр Надсан, Алесь Разанаў, Кшыштаф Занусі, праф. Сяргей Аверынцаў, д-р Джонатан Фэнтан, д-р Ханс-Герт Пёттэрынг, праф. Альгірдас Бразаўскас.
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1616
Каментары