У мінулым свецкая лэдзі Ася Паплаўская падзялілася, якое галоўнае адкрыццё зрабіла за апошнія гады служэння ў кляштары
Блогерка і журналістка Ася (Галіна) Паплаўская, якая ў свой час вяла актыўнае свецкае жыццё, ужо каторы год служыць у кляштары. Нядаўна яна паспяхова прайшла навіцыят — перыяд паслушніцтва і выпрабавання перад уступленнем у манаскі ордэн. Цяпер жыццё дзяўчыны шчыльна звязанае з каталіцкай кангрэгацыяй Сясцёр Служэбніц Езуса ў еўхарыстыі ў польскім горадзе Прушкаў.
Разам з сёстрамі-эўхарысткамі Ася ўжо амаль пяць год, а прыняцце яе ў навіцыят адбылося ў 2022-м. Свой сыход у кляштар блогерка тлумачыла тым, што хоча «быць натуральнай, прамяністай, жывой».
«Я шмат разоў чула ад розных людзей: «Ася, што ты робіш? Навошта табе гэты манастыр? Не ўцякай ад рэальнага свету, жыццё цудоўнае! Прыйсці ў манастыр — значыць адказаць «так» на запрашэнне Бога. Гэта шанец сустрэць сваё праўдзівае «я», спазнаць Любоў і несці Святло іншым», — даводзіла Паплаўская.
У час навіцыяту яна цалкам адмовілася ад сацсетак, і толькі цяпер паступова пачынае актыўнічаць анлайн. Сярод іншага, Ася прызналася, што гэты этап у жыцці даўся ёй зусім няпроста.
«Першы год майго навіцыяту (апроч першых двух месяцаў) — час пустэчы. Татальнай адзіноты. Пачуцця пакінутасці — людзьмі і нават, здавалася, Богам. Гэта не значыць, што мае людзі, Марыя, Ісус і Айцец мяне сапраўды пакінулі, не. Я ведала, што яны ўсім сэрцам са мной, але гэта не аблягчала майго болю, нават узмацняла яго… Толькі вера несла мяне ўвесь папярэдні год. Мая пустэча — не пра тое, што мяне пакінулі, а пра тое, што я на час страціла здольнасць бачыць і адчуваць любоў Бога і чалавека», — шчыра падзялілася Ася.
У выніку гэтую здольнасць адчуваць любоў Асі, па яе словах, вярнула рашэнне яшчэ больш любіць — і Бога, і чалавека.
«Гэта адкрыццё, гэты досвед — самы галоўны, які я атрымала за апошнія два гады. Увесь сэнс — у яшчэ большай любові. Нам заўсёды ёсць куды расці, каб любіць яшчэ мацней».
Памятаеце Данііла з Офіса Ціханоўскай, якому за два дні сабралі грошы на анкалагічную аперацыю? Яму напісаў той самы аднакласнік, які яго ўдарыў — з чаго ўсё і пачалося44
Каментары