Беларускі трэнер расказаў, якую смешную задачу яму паставілі ў чэмпіянаце Кітая па хакеі
Дзмітрый Дудзік, што ў свой час кіраваў беларускай і турэцкімі юнацкімі зборнымі, у інтэрв'ю сайту «Беларускі хакей» расказаў, як сезон пратрэніраваў клуб «Аомэй Шэньян».
«Са мной звязаліся прадстаўнікі кітайскага клуба «Аомэй Шэньян». Гэта адбылося ў верасні. Яны агучылі ўмовы працы, задачы і спыталі, ці гатовы я паехаць так далёка і ўзначаліць клуб з правінцыі Ляанін [правінцыя на самым паўночным усходзе Кітая, поўдзень Маньчжурыі — НН]. Я даволі хутка ўсё абдумаў і даў згоду», — кажа Дзмітрый Дудзік.
Ён кажа, нягледзячы на тое, што хакей у Кітаі існуе даўно, і клубы ўдзельнічаюць у розных турнірах, паўнацэнны ўнутраны чэмпіянат быў праведзены ўпершыню.
«Гэта клуб, дзе 50 % падтрымлівае хакейная федэрацыя правінцыі Ляанін і яшчэ 50 % — прыватны капітал. У ім працуе некалькі дзіцячых трэнераў і займаецца некалькі дзіцячых хакеістаў. Там нават няма падзелу па ўзроставых групах, як у нас ці ў Расіі, і няма «свайго патоку» — а гэта вельмі важна. Хакеістаў, якія адпавядалі б узроўню CHL (Кітайскай хакейнай лігі) не было ўвогуле.
Кіраўніцтва клуба «Аомэй Шэньян» прыняло рашэнне заключыць дамову з іншым кітайскім горадам — Джамсы. Там была «бесгаспадарчая» аматарская каманда, у якой не было нават свайго катка. Зімой яны трэніраваліся на вуліцы, калі замярзаў лёд, а ў іншы час года — на роліках ці ўвогуле гулялі ў баскетбол».
Перад гэтай аматарскай структурай мне была пастаўлена задача-мінімум — не прайграць усе матчы ў сезоне, і задача-максімум — выйграць першае месца (смяецца). Усё б нічога, але з 19 кітайскіх хакеістаў 12 былі 2006 года нараджэння і маладзейшыя. Таму было вельмі складана.
У выніку каманда Дзмітрыя Дудзіка заняла трэцяе месца.
«Паводле рэакцыі кіраўніцтва і ўсіх, хто быў датычны да каманды, гэта ўспрынялі як перамогу на чэмпіянаце свету. Мы таксама сталі першай камандай за пяць гадоў, якая абыграла базавую каманду нацыянальнай зборнай Кітая — Пекін», — кажа Дзмітрый.
Прычым галоўны ўнёсак зрабілі беларускія легіянеры.
«За падбор трэнераў і легіянераў адказваў наш генеральны менеджар Чжан Да. Да — гэта імя. Ён беларус, мае беларускі пашпарт. Гэта сын аднаго з інвестараў клуба. Бацька ў яго — кітаец, маці — з Беларусі. Таму ён выдатна валодае як рускай, так і кітайскай мовамі. Ён збіраў інфармацыю пра легіянераў і трэнераў і меў вырашальнае слова пры іх выбары.
Калі скажу, што яны (беларусы) былі лідарамі, гэта будзе банальна. З прыкладна 150 шайбаў, закінутых камандай за сезон, гэтыя трое закінулі 145.
Было нават таварыскае спаборніцтва з карэйскай камандай, якое мы выйгралі з лікам 12:10. Усе 12 галоў закінулі Мядзведзеў, Грынь і Равенка. Я і кіраўніцтва каманды вельмі задаволеныя як беларускімі легіянерамі, так і двума маладымі расійскімі абаронцамі. Хлопцы нават перавыконвалі сваю задачу», — расказаў беларускі спецыяліст.
Дзмітрый хоча працягнуць трэніраваць гэты кітайскі клуб, але магчыма ўмацавацца яшчэ беларусамі, бо мясцовыя хакеісты слабыя, і абавязкова ўзяць беларускага галкіпера, бо менавіта варатарская лінія ў клуб дастаўляла найбольш праблем. У сярэднім за матч прапускалі шэсць шайб.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра3232
Каментары