«Я была як пад гіпнозам». Рэальныя гісторыі мінчукоў, якіх махляры прымусілі прадаць кватэры — адна сумная, другая амаль шчаслівая

Onliner.by распавядае дзве рэальныя гісторыі з Мінска, у якіх людзі пацярпелі ад рук злачынцаў. Адна гісторыя — пра пенсіянераў, якія паверылі ў расследаванне справы чорных рыэлтараў і страцілі кватэру ў Малінаўцы, другая — пра здзелку, якую ўдалося спыніць літаральна ў апошні момант.

Першая гісторыя адбылася з пажылой сямейнай парай. Аднойчы ім патэлефанаваў у месенджары незнаёмы чалавек. Ён прадставіўся супрацоўнікам праваахоўных органаў і заявіў, што займаецца справай чорных рыэлтараў, якія падманам прымушаюць людзей прадаваць жыллё, а потым высяляюць іх і пакідаюць без нерухомасці і грошай.

— Ён адразу звяртаўся па імені і імені па бацьку. Прапанаваў дапамагчы ў расследаванні, каб ніхто іншы не пацярпеў, — распавядае Onliner.by Алена (намеснік кіраўніка юрыдычнага аддзела агенцтва нерухомасці «Паверхі» Алена Герфурт). — Для гэтага трэба было ўсяго толькі выставіць кватэру на продаж у тэставым рэжыме, каб злавіць злачынцаў на жыўца. Зразумела, усё павінна было праходзіць у поўнай сакрэтнасці — расказваць каму-небудзь пра аперацыю забаранялася. Калі б хтосьці з мужа і жонкі прагаварыўся, расследаванне нібыта магло сарвацца, а іх прыцягнулі б да адказнасці як саўдзельнікаў.

Напалоханыя муж і жонка, зразумела, пагадзіліся. Аб'яву аб продажы сваёй двухпакаёўкі ў Малінаўцы яны размяшчалі самі, але пад кантролем «міліцыі».

— Ім дыктавалі ўсё: як сфатаграфаваць кватэру, што напісаць, якую прычыну продажу паказаць. Кошт кватэры быў ніжэйшы за рынкавы — гэта таксама аказалася часткай «аперацыі», каб злачынцы хутчэй сябе праявілі.

Павялічыць

Пенсіянерам загадалі адказваць на званкі, згаджацца на паказы і ўпускаць у дом патэнцыйных пакупнікоў і рыэлтараў. Калі муж і жонка пыталіся, што рабіць, калі нерухомасць сапраўды захочуць набыць, іх супакойвалі: так, прадаць давядзецца, але гэта часовая мера. Узамен ім купяць іншую кватэру — меншую і ў прыгарадзе Мінска, а розніцу ў грошах выкарыстаюць для выкрыцця ашуканцаў. Пасля паімкі чорных рыэлтараў ранейшае жыллё абяцалі вярнуць.

— Пакупнікі на кватэру знайшліся даволі хутка. Калі дайшло да здзелкі, «праваахоўнікі» паведамілі, што да іх прыставяць свайго чалавека, каб пенсіянеры не хваляваліся і не заблыталіся ў дакументах. Ім тлумачылі, што гэты чалавек дапаможа разабрацца, падкажа, дзе і што падпісваць, і будзе суправаджаць на ўсіх этапах.

Мужа і жонку гэта не збянтэжыла. Трывожны момант узнік ужо пры афармленні дамовы куплі-продажу. Жанчыну збянтэжыла, што мужчына, які суправаджаў іх, адразу сфатаграфаваў падпісаны дакумент і тут жа камусьці патэлефанаваў ці адправіў галасавое паведамленне са словамі «Ну ўсё, пачалося».

Па словах Алены, гэты ж чалавек дапамог пенсіянерам з купляй іншай кватэры. Яны набылі аднапакаёўку ў прыгарадзе, размешчаным у дзяржынскім напрамку. Ім растлумачылі, што гэта часовае жыллё — на першы час. Муж і жонка нават не ездзілі яго глядзець, абмежаваўшыся толькі фатаграфіямі, і адразу ж заключылі здзелку.

Розніца ў кошце склала прыкладна $50 000. Гэтыя грошы пенсіянерам рэкамендавалі пакласці на свой рахунак у банку і чакаць далейшых інструкцый. Доўга чакаць іх не прыйшлося: неўзабаве «праваахоўныя органы» папрасілі абнаявіць усю суму і перадаць яе ў нейкі «фонд МУС». Мужчына сустрэўся ў горадзе з кур'ерам, аддаў грошы і… на гэтым кантакты з «міліцыяй» нечакана скончыліся — суразмоўца перастаў выходзіць на сувязь.

Тут жа муж і жонка і зразумелі, што іх падманулі ашуканцы, і расказалі пра ўсё дачцэ.

Павялічыць

— Дзяўчына жыве за мяжой і размаўляць з бацькамі можа толькі па тэлефоне. Яна адчувала некаторае напружанне ў размовах, але спісвала ўсё на іншыя прычыны — узрост, стомленасць, бытавыя перажыванні. Але адно яна заўважыла дакладна: апошні месяц (менавіта столькі доўжылася «сакрэтная аперацыя») маці з бацькам неахвотна выходзілі на сувязь. Калі бацькі ва ўсім прызналіся, дачка звярнулася ў агенцтва. Яе мэта — прадаць гэтую аднапакаёўку ў прыгарадзе, дадаць свае грошы і зноў купіць бацькам жыллё ў Мінску.

Заяву ў сапраўдную міліцыю пенсіянеры так і не падалі — з-за перажытага стрэсу яны не хочуць акунацца ў гэтую гісторыю зноў.

Былая айцішніца паверыла ашуканцам і аддала ўсе грошы. Кватэру ўдалося выратаваць

У снежні на карпаратыўны нумар агенцтва нерухомасці патэлефанавала жанчына, якая вырашыла тэрмінова прадаць кватэру ў адным з новых ЖК. Ужо праз паўгадзіны яна прыбыла ў офіс, каб заключыць дамову з рыэлтарам.

— Гэта была дагледжаная, інтэлігентная жанчына — вы ніколі б не падумалі, што ёй ужо за 70, — распавядае Аксана. — Раней яна працавала ў Ізраілі айцішніцай і пасля выхаду на пенсію вярнулася ў Беларусь. У Мінску яна купіла жыллё, зрабіла рамонт… І вось вырашыла прадаць, бо «трэба паехаць назад да дачкі ў Ізраіль, каб вырашаць пытанні». Якія менавіта пытанні, не ўдакладняла, і мяне гэта трохі насцярожыла…

Павялічыць

Кошт кватэры кліентка назвала ніжэйшы за рынкавы — $70 000. Аксану гэта збянтэжыла, і яна прапанавала спачатку паглядзець на аб'ект ужывую і ўжо потым узгадніць цану.

— Жанчына пагадзілася — усё ж такі губляць грошы не хацелася, нягледзячы на «тэрміновасць».

Праз некалькі дзён рыэлтар прыехала ў кватэру — гэта была еўрадвушка плошчай 32 «квадраты» з пісьменнай планіроўкай і прыгожым інтэр'ерам. Аксана прапанавала выставіць яе за $85 000. Забягаючы наперад, скажам, што пакупнік на такі кошт знайшоўся хутка.

Павялічыць

Жанчына ўзрадавалася, што нерухомасць каштуе даражэй, але пры гэтым яе паводзіны паказаліся рыэлтару нелагічнымі. Яна расказвала, што знаёмыя нядаўна прапанавалі ёй няньчыцца з дзіцем і яна пагадзілася, хоць, як вы памятаеце, збіралася з'язджаць з краіны.

— Калі я спытала, ці купіла яна квіткі (звычайна гэта робіцца хаця б за месяц да палёту), жанчына махнула рукой: «Не, але гэта ж не праблема». «А рэчы сабралі?» — працягнула я. «Ды навошта, я кучу ўсяго пакіну, там жа горача, верхняя вопратка не патрэбна».

Але не можа ж такога быць, каб чалавек з'язджаў з пустой валізкай! Пры гэтым кліентка паводзіла сябе спакойна, ніякага напружання, заўсёды з усмешкай, але ў мяне як быццам не сыходзілася яе будучыня. Я ўсіх калег на вушы падняла, мне ўсё здавалася падазроным!

На наступным этапе рыэлтар пачала ўдакладняць пытанні аб рэгістрацыі: для здзелкі было неабходна, каб пенсіянерка выпісалася са сваёй еўрадвушкі. Жанчына паведаміла, што хоча захаваць дазвол на жыхарства ў Беларусі і застацца прапісанай у цяперашняй кватэры. Аднак прадаць жыллё з зарэгістраваным уласнікам практычна нерэальна — пакупнікі не згаджаюцца на такія ўмовы. На ўдакладняючае пытанне, хто дапаможа з прапіскай на новым месцы жыхарства, яна адказвала ўхіліста: абяцала «параіцца», але не ўдакладняла, з кім менавіта.

— Для пажылых людзей такія паводзіны незвычайныя. Яны часта гавораць, з кім раяцца — з суседкай, сяброўкай, сваякамі.

Далей пачаліся паказы кватэры. Было некалькі патэнцыйных пакупнікоў, сярод якіх аказалася дзяўчына, якая планавала набыць нерухомасць у крэдыт.

— Я спытала ва ўладальніцы, як яна ставіцца да крэдытнай здзелкі. Спачатку жанчына адказвала адмовай, але праз пару дзён, з кімсьці пракансультаваўшыся, пагадзілася.

Пакупнік і прадавец сустрэліся ў агенцтве для заключэння папярэдняй дамовы і перадачы задатку.

— Мае падазрэнні з нагоды махлярства ўзмацняліся. Людзі, асабліва ва ўзросце, рэдка самастойна ўдзельнічаюць у буйных фінансавых аперацыях. Звычайна яны перажываюць і бяруць з сабой сваякоў, але тут чалавек прыйшоў адзін.

Павялічыць

Рыэлтар задавала ўдакладняючыя пытанні: дзе сваякі, як з імі звязацца, ці ведаюць яны пра сітуацыю. Кліентка паабяцала даць нумар тэлефона дачкі, але пазней аказалася, што тая наогул не ведае пра маючую адбыцца здзелку з нерухомасцю.

— Я стала расказваць, што бываюць сітуацыі, калі людзям тэлефануюць ашуканцы, прадстаўляюцца супрацоўнікамі дзяржаўных органаў і просяць аб дапамозе — аддаць грошы, прадаць кватэру… На пытанне, ці сутыкалася яна з такім, кліентка адказала, што не будзе гэта абмяркоўваць.

Затым яна выйшла на пяць хвілін і, вярнуўшыся, нарэшце прызналася: «Напэўна, мяне і праўда вядуць ашуканцы». Пакуль рыэлтар і кліентка сядзелі ўдваіх у кабінеце, ёй на тэлефон назвоньвалі невядомыя.

— Яна здымае трубку і чуе: «Што вы прыдумляеце? Вы ж бачылі дакументы, ведаеце, з кім маеце зносіны. Гэта ў агенцтве ашуканцы сядзяць, тэрмінова адтуль сыходзьце». Пры гэтым жанчына не магла сама скончыць размову. Яна як быццам знаходзілася пад гіпнозам.

Тады я яе супакоіла: «Усё, кватэру мы не прадаем, але скажыце шчыра: вы ім ужо давалі грошы?» Яна збялела.

Аказалася, ёй у месенджары патэлефанавалі невядомыя і паведамілі, што скончылася дамова на «запорную прыладу». Каб яго падоўжыць, патрэбны асабістыя даныя, а менавіта фота пашпарта. «А мне ДНЖ не шкада, гэта ж не ізраільскі пашпарт, вось я і адправіла фота», — патлумачыла потым кліентка. Адразу пасля гэтага паступіў званок ад іншага чалавека, які прадставіўся падпалкоўнікам КДБ.

— Ён заявіў, што яна толькі што аддала асабістыя даныя ашуканцам і цяпер ёй тэрмінова трэба абараніць свае зберажэнні, паклаўшы іх на спецыяльны рахунак у Нацбанку. Пасля ёй тэлефанаваў ужо нібыта банкаўскі служачы. Абодва мужчыны гаварылі вельмі пісьменна, прыгожа, але камандным тонам і настойвалі, каб у жанчыны быў пастаянна ўключаны Telegram. Яны паказвалі ёй пасведчанні (зразумела, падробленыя), тэлефанавалі па відэасувязі са сваіх кабінетаў, дзе вісеў дзяржаўны сцяг, герб, партрэт Лукашэнкі… Увогуле, дэкарацыі былі даволі рэалістычнымі.

Павялічыць

У выніку пенсіянерка перадала кур'еру ўсе свае грошы — 8000 даляраў і каля 4500 рублёў.

— Каб прытупіць яе пільнасць, ашуканцы нават прысылалі ёй у Telegram акенца з двума іконкамі: на адной было напісана «даляры», на іншай — «рублі». Яна націскала на даляры і бачыла якраз тую суму, якую адправіла. Яе гэта супакоіла — значыць, грошы дзесьці ёсць.

Наступным этапам схемы стала здзелка з кватэрай. Жанчыне растлумачылі, што жыллё могуць забраць ашуканцы, таму адзіны спосаб яго выратаваць — тэрмінова памяняць інвентарны нумар. А для гэтага трэба прадаць жыллё. Маўляў, пры продажы нумар зменіцца, а потым кватэру ёй вернуць ужо з новым інвентарным нумарам.

— Насамрэч інвентарны нумар прысвойваецца аб'екту нерухомасці адзін раз — у момант яго стварэння — і не мяняецца ні пры якіх здзелках, у тым ліку пры куплі-продажы.

Па словах рыэлтара, ашуканцы цалкам кантралявалі дзеянні пенсіянеркі, уключаючы выбар пакупніка.

— Жанчына расказала «падпалкоўніку КДБ», што ёсць дзяўчына, бацькі якой бяруць крэдыт у Беларусбанку… Але ў адказ пачула: «Не перажывайце, з крэдытам усё вырашыць Нацбанк, а дзяўчыне прапануюць кватэру лепш».

Аднак рэалізаваць гэты план да канца не ўдалося. Дзякуючы пільнасці работнікаў агенцтва нерухомасці здзелка так і не адбылася, а пенсіянерка адправілася пісаць заяву ў РУУС.

Але нават там ашуканцы працягвалі ёй тэлефанаваць і пераконваць, што сапраўдныя злачынцы — гэта людзі вакол. Заблакаваць іх прыйшлося ўжо сапраўднаму міліцыянеру — сама жанчына гэта зрабіць не магла.

Пакупніца, даведаўшыся пра тое, што адбываецца, была ў шоку і пачала падазраваць, што яе проста хочуць падмануць. Агенцтва прадаставіла даведку з РУУС аб тым, што прадавец прызнана пацярпелай ад махлярскіх дзеянняў. Задатак пакупніцы вярнулі, а здзелку адмянілі. Кватэра засталася ва ўласнасці жанчыны.

Пасля зносін з праваахоўнымі органамі пенсіянерка паступова прыйшла ў сябе і спыніла любыя кантакты з ашуканцамі.

— Я была ў цяжкім стане, як быццам пад гіпнозам, — прызналася яна рыэлтару пазней.

• 0
• 0
• 0
• 1
• 3
• 2
• 1
• 0