Іран адмаўляецца ад сустрэчы з амерыканцамі ў Ісламабадзе. Байкот выдае глыбокі раскол у Тэгеране

Паводле звестак іранскага інфармацыйнага агенцтва Tasnim, кіраўніцтва краіны не мае намеру адпраўляць перагаворшчыкаў у Ісламабад.

Галоўнай умовай для аднаўлення прамога дыялогу Тэгеран называе неадкладнае зняцце амерыканскай марской блакады Армузскага праліва. На гэты момант камунікацыя паміж бакамі працягваецца выключна праз пакістанскага пасярэдніка.

Як адзначаецца ў паведамленні агенцтва, «гэты абмен фактычна з'яўляецца працягам таго ж працэсу, які ішоў у рамках першага раўнда перамоваў — працэсу, які ў выніку завяршыўся безвынікова з-за празмерных патрабаванняў і амбіцый амерыканскага боку». Пры гэтым на афіцыйным узроўні іранскія ўлады пакуль не пацвярджалі адмову ад візіту, захоўваючы дыпламатычную інтрыгу.

Ультыматумы Вашынгтона і крохкае перамір'е

Нягледзячы на іранскія дэмаршы, амерыканская адміністрацыя дзейнічае паводле свайго графіка. У склад дэлегацыі, якая ўжо накіравалася ў Пакістан, увайшлі спецпасланнік Белага дома Стыў Уіткаф і зяць Дональда Трампа Джарэд Кушнер. Гэтая дыпламатычная напружанасць разгортваецца на фоне вельмі жорсткай рыторыкі прэзідэнта ЗША.

Раней Трамп абвінаваціў Іран у абстрэле брытанскага і французскага гандлёвых суднаў, а таксама прыгразіў знішчыць іранскую інфраструктуру, калі прапанаваная Вашынгтонам здзелка не будзе прынятая.

Адначасова з гэтым сітуацыя ўскладняецца заявамі еменскіх хусітаў, якія абяцаюць заблакаваць яшчэ адзін ключавы лагістычны маршрут — Баб-эль-Мандэбскі праліў. Двухтыднёвы тэрмін перамір'я, усталяванага пасля пачатку амерыкана-ізраільскай ваеннай аперацыі ў канцы лютага, заканчваецца 21 красавіка.

Раскол эліт замест адзінага фронту

Супярэчлівыя паводзіны Ірана, які спачатку адкрывае праліў для камерцыйнага суднаходства, а праз дзень зноў абвяшчае пра блакаду і адмаўляецца ад прамых перамоваў, дэманструюць адсутнасць адзінай стратэгіі ў дзяржаве.

Усходназнавец і эксперт NEST Centre Руслан Сулейманаў у каментары выданню The Insider звяртае ўвагу на тое, што «адзінства ў кіраўніцтве Ісламскай Рэспублікі ў гэты момант не назіраецца».

Паводле ацэнкі аналітыка, радыкальная частка іранскага істэблішменту, у прыватнасці прадстаўнікі Корпуса вартавых ісламскай рэвалюцыі, патрабуе працягу блакады і нават актыўных ваенных дзеянняў.

Аднак сярод кіраўніцтва ёсць і разуменне таго, што вайна не прынясе ні палітычных, ні ваенных дывідэндаў. Сулейманаў падкрэслівае, што працэс пошуку кампрамісаў ідзе незалежна ад таго, ці адбудзецца фізічная сустрэча ў Пакістане. Спецыяліст называе дзейнае перамір'е «вельмі крохкай канструкцыяй», якая ў любы момант можа абрынуцца, але лічыць, што шанцы на яе падаўжэнне пасля 21 красавіка ўсё яшчэ існуюць.

Геапалітычнае супрацьстаянне на Блізкім Усходзе ўсё больш нагадвае небяспечны тэст на трываласць, дзе ўнутрыпалітычная барацьба непасрэдна дыктуе знешнепалітычныя крокі. Няздольнасць іранскіх эліт дамовіцца паміж сабой робіць цэлы рэгіён закладнікам радыкальных груповак, пакідаючы лёс міжнароднага суднаходства і глабальнай бяспекі ў залежнасці ад таго, якая з фракцый у Тэгеране сёння атрымае доступ да мікрафона.

• 2
• 1
• 2
• 4
• 0
• 1
• 0
• 0