Бібліятэка імя Пушкіна (Гікалы, 4). 18:30.
У імпрэзе бяруць удзел: Віктар Жыбуль, Юрась Барысевіч, гурт «Рацыянальная дыета».
Уваход вольны!
У параўнанні з іншымі зборнікамі Віктара Жыбуля («Прыкры крык», «Дыяфрагма») гэтая кніга вылучаецца большай філасафічнасцю і змрачнаватай, хоць месцамі і іранічнай, танальнасцю, са зваротам да вострых праблемаў свету рэальнага і свету ірэальнага. Паэт вымалёўвае своеасаблівую галерэю грабляў, на якія можна наступіць у пошуках адказаў на спрадвечныя пытанні.
Аўтар кнігі паведаміў, што першая версія гэтага зборніка з’явілася яшчэ ў 1998: «Тады яна называлася „Фініта ля трагедыя“, цяпер яна называецца „Стапеліі“. Частка старых, частка новых рэчаў. Я дапоўніў і ўдасканаліў гэтую кнігу».
Віктар Жыбуль патлумачыў, што стапеліі — гэта кветкі, якія растуць у паўднёвай Афрыцы. Яны вельмі прыгожыя, але распаўсюджваюць непрыемны пах. Згодна тлумачэнням батанікаў, такім чынам кветкі прыцягваюць да сябе мух — адзіных
(З кнігі «Стапеліі»)
* * *
Я — стваральнік зарослых быллём дэканструкцый,
растваральнік самотных і светлых ілюзій,
затыкальнік вушэй ад сухіх інтрадукцый,
забівальнік мышэй у гнілой кукурузе.
Я выношваю ў торбе уран ды плутоній,
назіраючы бляск ланцуговых рэакцый.
Я — спрадвечны шукальнік інакшых гармоній
у кутах слізгацення праменных дыфракцый.
Незнарок наступіў я на
заблукаўшы ў сутонні тэхнічных рэалій.
Я выцягваю палец з абрыдлай разеткі.
На душы асядае цыяністы калій.
«Трэба дамаўляцца істотна». Лукашэнка расказаў пра сустрэчу з прадстаўнікамі Зяленскага40
«Трэба дамаўляцца істотна». Лукашэнка расказаў пра сустрэчу з прадстаўнікамі Зяленскага
«Лютая, абразлівая крытыка ўсяго беларускага. Але з мінулага ў будучыню немагчыма прайсці міма сучаснасці». Насевіч грунтоўна адказаў Алесю Беламу141141
Каментары