Syn Karajeva: vučycca ŭ Kitai ŭ intaresach MUS i składaje pieśni pa-biełarusku
U piatnicu ministr unutranych spraŭ Juryj Karajeŭ skazaŭ, što jahony syn viarnuŭsia z Kitaja, što prymusiła jaho adrazu zrabić test na karonavirus i abmiežavać na niejki čas kantakty.
Čytajcie: Ministr Karajeŭ dva tydni pravioŭ na karancinie z-za karanavirusa
Što viadoma pra syna ministra?
Najpierš, ich dva. Ale havorka idzie pra małodšaha — Aleha Karajeva.
Da niadaŭniaha času jon, pa infarmacyi «Našaj Nivy», pracavaŭ cyvilnym rabotnikam u vajennaj čaści 5448.
Ciapier ža jon vučycca ŭ intaresach MUS u Kitai, vierniecca śpiecyjalistam ź viedańniem kitajskaj movy.
Heta davoli cikavaja praktyka, kali za rachunak biudžetu, pa konkursie, na niekalki hod na vučobu adpraŭlajucca maładyja aficery.
Admietna, što adnym z takich studentaŭ niadaŭna byŭ i syn hienierał-majora Ihara Burmistrava, namieśnika kiraŭnika ŭnutranymi vojskami, pra heta piša ŭ svaim telehram-kanale žurnalist Arciom Harbacevič.
Ale što jašče možna dadać pra Aleha Karajeva?
Jon vydaliŭ svaje akaŭnty ŭ sacyjalnych sietkach, ale UKantakcie jašče možna znajści jaho tvorčuju supołku — chłopiec piša vieršy i muzyku.
Nazyvajecca jana «Aleh i 777|Dziadzia Aleža».
Kali pahartać, to možna sustreć roznaje. I takija niečakanyja čatyrochradkoŭi, naprykład jak:
«Daju prohnoz, nie znaja točnoj daty.
Daju prohnoz biespłatno, zadarma:
Čto budiet nas soprovoždať v dvadcatych? -
Tri słova: ch*j, hovno i šaurma!».
Abo:
«Ja choču byť Hańnibałom,
Hańnibałom Lektorom,
I choču razhryzť je*ało
Školnomu diriektoru!»
I navat pieśni pa-biełarusku, jašče i napisanyja taraškievicaj.
Inšyja jahonyja pieśni pa-biełarusku možna znajści UKantakcie praz pošuk pa vykanaŭcach: «Ahdam».
Kamientary