U Vienhryi staradaŭniaja biblijateka ŭ abactvie Pananchalma ratuje nacyjanalnyja kulturnyja skarby ad našeścia žukoŭ. Heta abactva, zasnavanaje jašče ŭ 996 hodzie, źjaŭlajecca adnym z najstarejšych relihijnych i kulturnych centraŭ krainy i ŭvachodzić u śpis Suśvietnaj spadčyny JUNIESKA, piša Euronews.
U biblijatecy zachoŭvajecca kala 400 000 knih, i ciapier kala 100 000 ź ich zdymajuć z palic, kab pačać dezynfiekcyju — knihi zaražanyja žukom-škodnikam, jaki prajadaje vokładki i staronki. Hety žuk, viadomy jak chlebny tačylščyk, zvyčajna žyvie ŭ suchich praduktach, ale jaho taksama pryciahvajuć klei, što vykarystoŭvajucca ŭ knihach.
Zaražeńnie było vyjaŭlena padčas zvyčajnaha prybirańnia, kali supracoŭniki zaŭvažyli dziŭny pył i adtuliny ŭ knihach. Pakolki škoda akazałasia značnaj, było pryniata rašeńnie apracavać usiu kalekcyju. Knihi zapiačatvajuć u hiermietyčnyja pakiety biez kisłarodu i pakidajuć u asiarodździ čystaha azotu na šeść tydniaŭ, kab źniščyć škodnikaŭ.
Siarod najkaštoŭniejšych knih — poŭnaja Biblija XIII stahodździa i sotni rukapisnych vydańniaŭ, stvoranych jašče da vynachodnictva druku. Niahledziačy na toje, što najstarejšyja ekspanaty zachoŭvajucca asobna, navat častkovaja škoda kalekcyi ŭsprymajecca jak strata kulturnaj spadčyny.
Śpiecyjalisty miarkujuć, što aktyŭnaść žukoŭ mahła ŭzraści z-za źmieny klimatu — u ciaplejšym nadvorji jany paśpiavajuć prajści niekalki žyćciovych cykłaŭ za hod. Heta novaja pahroza dla staražytnych knižnych zboraŭ, dzie raniej hałoŭnaj prablemaj była tolki ćvil.
Kiraŭnictva biblijateki padkreślivaje, što pavodle praviła śviatoha Bieniedykta, kožnaja reč u abactvie — heta jak śviaty ałtarny posud. I tamu jany adčuvajuć hłybokuju adkaznaść za zachavańnie hetych knih dla budučych pakaleńniaŭ.
Stalica Paŭdniovaj Karei pieražyvaje našeście čornych žukoŭ
Na Viciebščynie pradajuć unikalnuju siadzibu, pa prajekt jakoj haspadary jeździli ŭ dalokuju Brytaniju
«Chočacca, kab my žyli nie z nula». Uładalnik siadziby Horvataŭ raskazaŭ pra restaŭracyju, zachavanyja kaštoŭnaści i «Biełuju pani Naroŭli»
Kamientary