U Michanavičach pad Minskam biehali tchary i łaščylisia da ludziej. Jak jany tam apynulisia?

Jak ličyć ekśpiert, tchary — vielmi kamunikabielnyja žyvioły, jany lohka znachodziać sabie ježu, ale im pašancavała, što jany zastalisia žyvyja.

Haspadar nie daŭ rady z žyviołami i vystaviŭ ich na vulicu

U adnym z telehram-čacikaŭ źjaviłasia byłaja haspadynia Alina. Jana raspaviała, što tchary — heta para pa mianuškach Sieva i Kvinci: dziaŭčyncy čatyry hady, chłopčyku — na dva hady mienš.

Pa słovach Aliny, prablem z chatnimi žyviołami nie było da taho času, pakul joj nie daviałosia pierajechać ź Minskaj vobłaści ŭ Mahiloŭ. Tady dziaŭčyna vyrašyła rasstacca z tcharami i ŭ kancy listapada raźmiaściła abjavu ab prodažy ŭ internecie.

Pavialičyć

Novym uładalnikam staŭ žychar Michanavič. Razam z tcharami Alina pieradała jamu i prastorny valjer. Adnak praź niekalki tydniaŭ mužčyna paviedamiŭ joj, što nie spraŭlajecca z žyviołami i choča viarnuć ich byłoj haspadyni. Taja była nie suprać, ale hrošy viartać admoviłasia. Damovicca ŭ vyniku nie ŭdałosia, i novy ŭładalnik prosta vystaviŭ źviarkoŭ na vulicu.

Ciapier Sieva znachodzicca ŭ Minsku ŭ novych haspadaroŭ. Jany raspaviali, što tchor patrapiŭ da ich nie ŭ lepšym stanie, ale ŭžo idzie na papraŭku. Kvinci ž pavieźli ŭ inšy horad i dali joj novuju mianušku — Miła.

Ci adnoviacca tchary ŭ budučyni, pakul nieviadoma.

«Tcharoŭ niaredka vykidvajuć na vulicu»

Pavialičyć

Idzie havorka pra fretku — adamašnienuju formu lasnoha tchara. Jak ličyć staršynia hramadskaha abjadnańnia amataraŭ tcharoŭ «Furytus» Dźmitryj Brazinski, bieź ježy źviarki nie zastalisia b: chutčej za ŭsio, jany vyžyli b, adnak niebiaśpieka dla ich usio roŭna isnavała.

— Tchor vielmi sacyjalnaja žyvioła. Tchary ŭ lubym vypadku buduć znachodzicca tam, dzie jość ludzi. Pry hetym va ŭsich roznyja charaktary. Jany, naprykład, mahli b sumavać pa starym haspadaru i ŭ takim vypadku da ludziej nie padychodzić, a trymacca dzieści kala kramaŭ ci ŭ padjezdach — pad leśvicami.

Ale jany ŭsio roŭna ciahnulisia b da ludziej i pačali b prasić ježu. Stać na zadnija łapki i pakazać, što chočuć jeści, dla ich zusim narmalna. Da taho ž tchary vydatna viedajuć, što takoje śmietnicy. Z druhoha boku, jany mahli trapić pad aŭtamabil, ich mahli zadrać sabaki… Dobra, što im pašancavała i jany zastalisia žyvyja.

— Jak časta tcharoŭ vykidvajuć na vulicu?

— Heta davoli častaja źjava. Naprykład, na minułym tydni ja jeździŭ zabirać tchara ŭ Mazyr. Syn kupiŭ źviarka, pajechaŭ na vučobu i pakinuŭ jaho maci, a žančynie jon akazaŭsia nie patrebny. Umovy byli takija: albo zabirajecie, albo jamu pahražaje ŭsypleńnie. Viadoma, my vyrašyli jaho zabrać. Ale ŭ hetym vypadku, vidać, ludzi prosta nie damovilisia, a novy haspadar akazaŭsia pryncypovym čałaviekam i vystaviŭ žyviołaŭ na vulicu. Na maju dumku, tak rabić nielha było.

— Dla bolšaści biełarusaŭ tchor pa-raniejšamu zastajecca ekzatyčnaj chatniaj žyviołaj. Nakolki jany papularnyja ŭ Biełarusi?

— Tcharoŭ stali zavodzić čaściej. Spačatku ŭ našym tavarystvie amataraŭ tcharoŭ «Furytus» było kala 10 čałaviek, a zaraz nas užo kala 60. U hrupie dla tych, chto cikavicca imi, — bolš za 140 udzielnikaŭ. Ich mahło b być i bolš, ale ŭ nas tolki adzin jakasny zavodčyk. Jość i inšyja, adnak da ich šmat pytańniaŭ: jany drenna sočać za hienafondam, u tcharoŭ, jakich jany razvodziać, uźnikajuć prablemy sa zdaroŭjem — vypadzieńnie zuboŭ, zrastańnie kaniečnaściej i h.d.

• 2
• 0
• 0
• 4
• 3
• 2
• 3
• 0