Sahrada Familija dasiahnuła svajoj kančatkovaj vyšyni — praz paŭtara stahodździa ad pačatku budaŭnictva. I stała samaj vysokaj carkvoj na płaniecie
20 lutaha 2026 hoda znakamity chram Śviatoha Siamiejstva ŭ Barsiełonie narešcie dasiahnuŭ svajoj prajektnaj vyšyni. Na viaršyni centralnaj viežy Isusa Chrysta budaŭniki ŭstalavali apošni elemient hihanckaha kryža. Ciapier šedeŭr Antonia Haŭdzi ŭzvyšajecca nad horadam na 172,5 mietra.
Kryž nad horadam i ściah nad kryžam
Finalny akord u budaŭnictvie viertykalnaj daminanty chrama prahučaŭ u piatnicu ranicaj. Padjom vierchniaj častki 17‑mietrovaha biełaha kryža staŭ simvałam zaviaršeńnia vonkavych rabot na kompleksie z šaści centralnych viežaŭ.
Sam kryž — heta składanaja inžyniernaja kanstrukcyja z stali i škła vahoj kala 100 ton i šyrynioj 13,5 mietra. Jaho vyrabili ŭ Bavaryi, bo mienavita tam znajšlisia śpiecyjalisty, zdolnyja realizavać takuju składanuju zadumu.
Pa dobraj budaŭničaj tradycyi na viaršyni adrazu ž byli padniatyja ściahi: ściah Katałonii, jaki simvalizuje paśpiachovaje zaviaršeńnie etapu, i ściah Vatykana — jak znak prynaležnaści da Katalickaha Kaścioła.
Hałoŭny architektar prajekta Žordzi Faŭli, nazirajučy za pracesam, łakanična adznačyŭ: «Siońnia nastaŭ dzień, jakoha my ź nieciarpieńniem čakali».
Tryumf hieamietryi i teałohii
Hetaja padzieja pastaviła kropku ŭ šmathadovaj honcy za vyšyniu. Jašče ŭ kastryčniku 2025 hoda Sahrada Familija pierachapiła palmu pieršynstva va Ulmskaha sabora ŭ Hiermanii. Toj utrymlivaŭ tytuł samaj vysokaj carkvy śvietu (161,5 mietra) z 1890 hoda.
Vynikovaja vyšynia barsiełonskaj baziliki — 172,5 mietra — nie vypadkovaja ličba. Heta danina pavahi Antonia Haŭdzi da Tvorcy. Vialiki architektar ličyŭ, što tvareńnie ruk čałaviečych nie pavinna ŭzvyšacca nad tvareńniem Božym. Tamu Sahrada Familija naŭmysna zroblena krychu nižejšaj za haru Manžuik — hałoŭnaje pryrodnaje ŭzvyšša Barsiełony.
Praz vojny i pandemii: jak budavaŭsia simvał
Kab zrazumieć maštab siońniašniaj padziei, varta azirnucca nazad. Pieršy kamień chrama byŭ zakładzieny ŭ dalokim 1882 hodzie. Haŭdzi ŭznačaliŭ budaŭnictva hodam paźniej, całkam pierapracavaŭšy pieršapačatkovy ścipły prajekt. Hetaja carkva stała hałoŭnaj spravaj jaho žyćcia, ale jon vydatna razumieŭ, što nie pabačyć vyniku. Na momant trahičnaj śmierci architektara ŭ 1926 hodzie była ŭźviedziena tolki adna z 18 zapłanavanych viežaŭ.
Historyja budaŭnictva nahadvaje vostrasiužetny raman. Padčas Hramadzianskaj vajny ŭ Ispanii ŭ 1930‑ia hady katałonskija anarchisty ŭvarvalisia ŭ chram i padpalili padziemnuju kryptu. U ahni zahinuli ŭnikalnyja čarciažy i hipsavyja makiety Haŭdzi, što pastaviła pad pahrozu ŭvieś prajekt. Adnaŭlać zadumu majstra pryjšłosia pa krupinkach dziesiacihodździami. Zusim niadaŭna, padčas pandemii karanavirusa, pracy znoŭ spynialisia z-za adsutnaści turystaŭ, bo budoŭla finansujecca vyklučna z prodažu biletaŭ i pryvatnych achviaravańniaŭ.
Što dalej?
Ustalavańnie kryža — heta kaniec vyšynnych rabot, ale nie kaniec budaŭnictva. Uračystaje adkryćcio i aśviačeńnie viežy Isusa Chrysta pryznačana na 10 červienia 2026 hoda. Data simvaličnaja: roŭna 100 hadoŭ z dnia śmierci Antonia Haŭdzi, jaki pachavany tut ža, u krypcie svajho hałoŭnaha tvareńnia. Čakajecca, što ŭnutry kryža adkryjecca ahladalnaja placoŭka z panaramaj na horad.
Adnak napieradzie jašče šmat pracy. Budaŭnikam treba zaviaršyć Fasad Słavy — hałoŭny ŭvachod u baziliku, a taksama skončyć składanyja interjernyja pracy i stvaryć leśvicu da ŭvachodu.
Pavodle prahnozaŭ fondu Sahrada Familija, na heta spatrebicca jašče kala dziesiaci hadoŭ. Ale siońnia barsiełoncy mohuć uzdychnuć z palohkaj: siłuet ich horada narešcie nabyŭ toj vyhlad, jakim jaho mroiŭ vialiki Haŭdzi.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
«Kazaŭ, što źniščyć mianie, bo ŭ jaho suviazi i pahony». Byłaja žonka vajuje z padpałkoŭnikam. Taho panizili da ŭčastkovaha3
Kamientary