Maci dziaŭčynki, jakaja zhubiłasia ŭ Hrodnie, znajšli. Ale jaje pavodziny paśla źniknieńnia dački ździŭlajuć
Jak raniej paviedamlałasia, ranicaj 25 krasavika trochhadovaja dziaŭčynka Emilija z Hrodna apynułasia adna na vulicy. Jana viedała svajo imia i imia maci, ale nie mieła ŭjaŭleńnia, dzie žyvie. Tamu milicyja dała abjavu pra toje, što dziaŭčynku znajšli i šukajuć jaje baćkoŭ. Usio skončyłasia dobra, ale da maci jość pytańni.
Jak vyśvietliłasia, u siamji adbyŭsia niedahlad: sužyciel žančyny a 6‑j ranicy pajšoŭ na vučobu i pakinuŭ uvachodnyja dźviery kvatery niezačynienymi. Heta dazvoliła dziciaci, pakul usie inšyja spali (u siamji jość jašče dvoje dziaciej), vyjści z domu na dvor.
Maci zaŭvažyła adsutnaść dački tolki kala pałovy dziaviataj ranicy. Spačatku jana sama šukała dzicia ŭ dvary, ale pošuki ničoha nie dali. Niahledziačy na heta, u milicyju žančyna nie źviarnułasia i viarnułasia dadomu. Čamu jana zrabiła mienavita tak, uciamna patłumačyć maci nie zmahła. Maŭlaŭ, dumała, što dačka pahulaje i sama pryjdzie nazad.
Tym časam dziaŭčynku, jakaja samastojna hulała pa vulicy, zaŭvažyli minaki i pieradali supracoŭnikam milicyi. Tam chutka ŭstanavili asobu dziciaci i znajšli jaje maci praz svajakoŭ. Kali siłaviki pryjechali ŭ kvateru z Emilijaj, była ŭžo treciaja hadzina dnia.
Ciapier dziaŭčynka znachodzicca ŭ biaśpiecy, jaje žyćciu i zdaroŭju ničoha nie pahražała. Adnak u adnosinach da maci ciapier budzie pravodzicca pravierka, pa vynikach jakoj daduć pravavuju acenku jaje dziejańniam ci, dakładniej, biaździejnaści.
Kamientary