Vy taksama časta čujecie huł u vušach, jakoha inšyja nie čujuć? Navukoŭcy znajšli tłumačeńnie

Ujavicie sabie: vy čaściakom čujecie nizkačastotnaje hudzieńnie, pulsacyju abo burčańnie, miedyjana častaty jakoha składaje kala 50 hierc. U anhłamoŭnaj presie hety fienomien časta nazyvajuć prosta «huł» (The Hum), jon sustrakajecca ŭ 2-4% ludziej u roznych kutkach śvietu. 86% takich ludziej adznačajuć, što hety huk vyklikaje ŭ ich mocny stres i pieraškadžaje žyć.

Doŭhi čas u navukovym śviecie isnavali dźvie asnoŭnyja viersii taho, što adbyvajecca: albo ŭ hetych ludziej prosta fienamienalny słych da nizkich častot i jany sapraŭdy čujuć daloki pramysłovy šum, albo ich ułasnaje ŭnutranaje vucha samo hienieruje hety huk u jakaści pabočnaha efiektu fizijałahičnych pracesaŭ.

Kab pastavić kropku ŭ hetym pytańni, hrupa navukoŭcaŭ na čale z Banifacam Baŭmanam i Markusam Drekselem (z daśledčych centraŭ Hiermanii i Narviehii) praviała detalovaje daśledavańnie, vyniki jakoha apublikavaŭ aŭtarytetny časopis PLOS One.

Dla ekśpierymientu jany adabrali 28 čałaviek, jakija stała pakutujuć ad hułu, i paraŭnali ich pakazčyki z kantrolnaj hrupaj ludziej z narmalnym słycham. Navukoŭcy vykarystoŭvali zvyšdakładnaje abstalavańnie dla padrabiaznaha vymiareńnia parohaŭ čutnaści ŭ nizkačastotnym dyjapazonie.

Pieršaja hipoteza pra supiersłych, možna skazać, pravaliłasia. Navukoŭcy zrabili aŭdyjamietryju z vysokim razroźnieńniem i vyśvietlili, što bolšaść ludziej, jakija čujuć huł, majuć absalutna zvyčajny słych. Ich parohi ŭsprymańnia nizkich častot praktyčna ničym nie adroźnivalisia ad pakazčykaŭ kantrolnaj hrupy.

Siarod padyspytnych znajšlisia dva čałavieki z anamalna vysokaj adčuvalnaściu (ich słych byŭ na 20‑30 decybieł vastrejšy za normu), ale dla pieravažnaj bolšaści najaŭnaść realnaj źniešniaj krynicy huku nie paćvierdziłasia.

Druhaja hipoteza hučała jašče bolš ekzatyčna i nazyvajecca spantannaj otaakustyčnaj emisijaj. Heta realnaja fizijałahičnaja źjava, kali vonkavyja vałaskovyja kletki ŭnutranaha vucha pačynajuć sami vypramieńvać hukavyja chvali.

Daśledčyki ŭstavili ŭ vušy padyspytnych vysokaadčuvalnyja padvojnyja mikrafony, kab pasłuchać huki ŭ ich vušach, adnak i tut ich čakała rasčaravańnie. Nivodnaha nizkačastotnaha šumu, jaki b zychodziŭ z vušej pacyjentaŭ, zarehistravać nie ŭdałosia. Bolš za toje, vyśvietliłasia, što ŭ čałaviečym vuchu ŭ pryncypie nie ŭdajecca zafiksavać takija emisii na častacie nižej za 900 hierc.

To što ž heta tady, kali nie mistyka i nie realny šum? Aŭtary daśledavańnia pryjšli da vysnovy, što ŭ bolšaści vypadkaŭ zahadkavy huł źjaŭlajecca nizkačastotnym subjektyŭnym tynitusam — adčuvańniem zvonu ŭ vušach, jakoje sustrakajecca ŭ vialikaj častki ludziej i nie maje anijakaj źniešniaj krynicy.

Uźniknieńnie subjektyŭnaha tynitusu źjaŭlajecca vynikam unutranaha zboju ŭ pracy słychavoj sistemy i źviazana sa składanymi ŭzajemadziejańniami na ŭsich jaje ŭzroŭniach, ad unutranaha vucha i słychavoha nierva da słychavoj kary hałaŭnoha mozhu. U takich vypadkach zvyčajna ludzi čujuć vysoki pisk, ale nasamreč hety ŭnutrany huk moža mieć samyja roznyja formy, u tym liku hučać na vielmi nizkich častotach jak huł abo vibracyja.

I pakolki čałavieku ad pryrody vielmi składana vyznačać krynicy nizkich častot navat z realnymi šumami, hety zboj słychavoj sistemy aŭtamatyčna maskirujecca mozham. Mienavita tamu zdajecca, što huk idzie zvonku, a nie znutry.

• 4
• 0
• 1
• 1
• 0
• 2
• 0
• 0