Kraŭcoŭ rasčaravany, što biełarusy zabyli Kaleśnikavu. «A jana stanovicca ledź nie tvaram №1»
«Jaje Mierc słuchaje, Ursuła [fon der Lajen] joj apładziruje na scenie, z Kałas jany sustrakalisia. Robim vyhlad, što [ničoha] niama».
Były sakratar Kaardynacyjnaj rady Ivan Kraŭcoŭ, paplečnik Maryi Kaleśnikavaj, rasčaravany adsutnaściu ŭvahi da jaje palityčnych pośpiechaŭ. Hetamu jon pryśviaciŭ svoj manałoh u strymie Lizaviety Prakopčyk.
«Usie zachoplena abmiarkoŭvajuć Babaryku, ale ŭsie zabyli pra Kaleśnikavu. To-bok jaje tam aba*rali, ale, kali pahladzieć na tyja mierapryjemstvy, u jakich udzielničaje kožny tydzień Kaleśnikava, na ŭzrovień ludziej, ź jakimi jana sustrakajecca, dyk heta naohuł nie paraŭnać. Ale pra heta ŭ nas hłucha, bo heta niecikava. Cikava pahladzieć, jak tam kankuryrujuć, što tam Łatuška skazaŭ Babaryku.
A toje, što Kaleśnikava zaraz stanovicca ledź nie tvaram numar adzin… Tvaram numar adzin dla Hiermanii jana dakładna stała. A jašče i druhich krain, skažam tak, nietradycyjnych, nie Polščy, nie Litvy, a krychu bolš zachodnich. Heta jak by [nikoha] nie chvaluje.
To-bok Kaleśnikava jedzie na Miunchienskuju kanfierencyju, na Hłobsiek, u Achien, u Bierlin, na topavyja iventy, sustrakajecca z kancleram, adkryvaje kanfierencyju pramysłoŭcaŭ Hiermanii, vystupaje pieršaj na kanfierencyi pramysłoŭcaŭ Hiermanii, dzie znachodziacca šmatmiljardnyja niamieckija biznes-chołdynhi. Jana kaža peŭnyja miesiedžy, kaža kožny tydzień.
U nas u jutubie biełaruskim heta abmiarkoŭvajuć, ale nichto z toj aŭdytoryi, jakoj jana heta kaža, nie hladzić biełaruski jutub. Adpaviedna, jak by ŭsio heta [abmierkavańnie] z pustoha ŭ parožniaje. To-bok jość heta prosta rabota na svaju voś hetuju vuzkuju elektaralnuju bazu aktyvistaŭ. «Aktyvisty, kali łaska, nie chvalujciesia! Usio, što jana kaža, nie słuchajcie heta, heta ŭsio łuchta».
A toje, što jak by tam jaje Mierc słuchaje, ci tam, nie viedaju, ci Ursuła [fon der Lajen] staić i apładziruje joj na scenie, ci toje, što tam z Kajaj Kałas jany sustrakalisia, pra što jany havaryli…
«Nie źviartajcie ŭvahi, hałoŭnaje, što my sami za*rali ŭ siabie na kanfierencyi Novaj Biełarusi, jakaja prachodzić u hateli tam, niedzie ŭ kanfierenc-zale. Heta samaje hałoŭnaje».
Robim vyhlad, što [ničoha] niama, što niama. Nu, usio narmalna».
Kamientary
Nijakaha spačuvańnia tym, chto pahardžaje našaju movaju. Vy sam pad siabie sie*acie.