Тысячы людзей прыйшлі развітацца са Станіславам Шушкевічам. Сем хвілін доўжыліся апладысменты ВІДЭА
У мінскай архікатэдры на плошчы Свабоды два дні людзі развітваліся са Станіславам Шушкевічам.
Сярод прысутных былі заўважаныя былыя дэпутаты Вярхоўнага Савета, навукоўцы, грамадскія дзеячы.
Уздоўж плошчы Свабоды ў Мінску ўтварылася чарга з людзей, якія хацелі развітацца са Станіславам Шушкевічам. Відэа публікуе Радыё Свабода.
На развітанне людзі ў саборы зладзілі Станіславу Шушкевічу працяглыя апладысменты. Яны доўжыліся каля сямі хвілін.
Аляксандр Лукашэнка праявіў сваю помслівасць і нецярпімасць і тут. Не толькі афіцыйных прадстаўнікоў уладаў, нават вяночка ад іх не было, хоць Станіслаў Шушкевіч быў першым кіраўніком незалежнай Беларусі і яго пахаванне мусіла б быць урачыстасцю дзяржаўнага статусу.
Пахавалі Станіслава Шушкевіча на Паўночных могілках, хоць і тут улады ўстаўлялі палкі ў колы. Гэта было ягонае жаданне — ляжаць побач са сваёй маці. Труну з целам Станіслава Шушкевіча накрылі беларускім нацыянальным сцягам.
Станіслаў Шушкевіч памёр 4 мая пасля перанесенага ім кавіду. Яму было 87 гадоў. Вядомы фізік-ядзершчык, член-карэспандэнт Акадэміі навук Беларусі, прарэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, ён зрабіў шмат для здабыцця Беларуссю незалежнасці. Ëн паслядоўна падтрымліваў курс на суверэнітэт і ў снежні 1991-га быў тым чалавекам, які патэлефанаваў прэзідэнту СССР Міхаілу Гарбачову, каб паведаміць таму пра рашэнне новых незалежных дзяржаў распусціць Саюз.
Станіслаў Шушкевіч у 1991—1994 гадах быў старшынёй Вярхоўнага Савета, намінальным кіраўніком дзяржавы, хоць рэальная ўлада ў той час была ў руках прэм’ер-міністра.
Шушкевічу даводзілася лавіраваць між посткамуністычнай большасцю, якая дамінавала, і Народным фронтам, які заставаўся ў меншасці, хоць і меў значную маральную вагу, ва ўмовах, калі ў Маскве цэнтр улады паступова пераходзіў ад ідэалістаў-дэмакратаў часоў перабудовы да неаімперыялістаў.
Здабыццё і ўмацаванне незалежнасці Беларусі было для Шушкевіча галоўнай мэтай. У прынцыповых пытаннях ён кіраваўся толькі гэтай задачай і меў шчасце пабачыць сваю краіну незалежнай.
Шушкевіч, які меў прапановы працы з усіх куткоў свету, заставаўся жыць у Мінску і амаль да апошніх гадоў працаваў. Пра яго як чалавека і прафесіянала засталіся цёплыя ўспаміны ў яго былых студэнтаў, калег і проста землякоў.
Да апошніх дзён свайго жыцця ён заставаўся бескампрамісным праціўнікам дыктатуры Лукашэнкі.
Каментары