Міністэрства адукацыі выправіла памылку ў атэстатах, дзе было слова «фамілія» замест «прозвішча». Пастанова пра гэта з’явілася на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале.
Сёлета ў чэрвені журналісты заўважылі, што ва ўсіх дакументах аб адукацыі новага ўзору было слова «фамілія» («фамілія і ініцыялы»), хоць мае быць «прозвішча».
Вось што адносна ўжывання слова «фамілія» ў беларускай мове напісала «Моўная даведка» (гэта сэрвіс ад Інстытута мовазнаўства імя Якуба Коласа Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі):
«Слова «фамілія» ў сучаснай беларускай літаратурнай мове са значэннем «прозвішча» не ўжываецца. Ужыванне лексемы фамілія ў такім значэнні не дапускаецца і разглядаецца як парушэнне лексічнай нормы».
Згодна са зместам апублікаванай пастановы Мінадукацыі (№ 215 ад 31 ліпеня 2023) цяпер у дакументах будуць пісаць правільна, а менавіта «ініцыялы і прозвішча».
Раней Міністэрства адукацыі, заўважыўшы зроблены ляп у дакументах, паспрабавала справу замяць, разаслаўшы ў падведамасныя арганізацыі ліст за подпісам намесніка міністра Аляксандра Кадлубая, у якім адзначалася:
«В соответствии с Тлумачальным слоўнікам беларускай мовы (Минск, «Белорусская энциклопедия» имени П. Бровки, 1999) возможно использование в белорусском языке слова «фамілія».
Аднак жа слова «фамілія», хоць і сапраўды ёсць у беларускай мове, мае іншае значэнне, чым у рускай. Паводле Тлумачальнага слоўніка беларускай літаратурнай мовы, фамілія — гэта род, шэраг пакаленняў, якія маюць аднаго продка. Таксама гэта можа быць сям’я, члены адной сям’і. Напрыклад, фамільны дом Міцкевічаў.
«Сказаць, што мы нешта забаранялі — не». Чыноўнікі выказаліся адносна забароны ў школах песень на замежных мовах
«Гучыць як эпічнае трызненне». У навучальных установах Брэста забараняюць песні на замежных мовах — BG.Media
«Трэба не пагружацца ў культуру і гісторыю носьбітаў мовы». Намеснік міністра адукацыі расказаў, як ідэйна правільна вывучаць замежныя мовы
Чым вядомы намеснік міністра адукацыі, які даў ашаламляльны адказ пра «фамілію» ў атэстатах
Цяпер чытаюць
«Я больш не анархіст». Мікола Дзядок — пра турму, Бога і расчараванне ў ідэалогіях25
Каментары