«Яны рэальна ўлазяць у мазгі».

У новым выпуску ТОКу кіраўнік Фонду салідарнасці BySol Андрэй Стрыжак прыгадаў некалькі спроб яго вярбоўкі спецслужбамі. Першая была ў 2005 годзе.
«Вербавалі ў гомельскім КДБ (у той час я жыў у Рэчыцы). Было два следчыя. Адзін быў, як водзіцца, дрэнны, другі — добры. Яны спрабавалі некалькі гадзін з розных бакоў падыходзіць.
Самы галоўны іх довад быў: «Вы будзеце рабіць усё тое, што робіце зараз. Больш за тое, мы вам можам у чымсьці нават дапамагчы, неяк пралабіраваць вашыя інтарэсы, падказаць, як пісаць заяўкі. Самае галоўнае — час ад часу з намі сустракацца і размаўляць пра тое, што вы бачыце, што адбываецца».
На мае заўвагі, што я не хачу супрацоўнічаць са спецслужбамі, мне задавалі такое пытанне: «Ну вось, напрыклад, калі вы даведаецеся, што рыхтуецца нейкі тэракт, вы ўсё роўна прыйдзеце і скажаце. Праўда?». На што я адказаў, што ў такім выпадку пазваню ў міліцыю», — згадвае Стрыжак падрабязнасці размовы з супрацоўнікамі КДБ.
Мужчына прызнаецца, што размова была цяжкай. «Не цяжка было адмовіць, а цяжкі быў увесь працэс размовы. Яны рэальна ўлазяць у мазгі і спрабуюць працаваць з тым, што табе дорага, што табе цікава, спрабуюць знайсці, за што цябе можна зачапіць».
Апошні выпадак адбыўся пасля выбараў 2006 года. Па словах Стрыжака, яго выклікалі ў ваенкамат для ўдакладнення даных. Калі ён туды прыйшоў, яго завялі ў актавую залу, дзе сядзелі два чалавекі.
«На той час я быў дастаткова добра навучаны і адказаў, што не хачу ні аб чым размаўляць. На што мне было прапанавана: калі я не хачу адказваць на іх пытанні, магу сам у іх што-небудзь спытаць. Я пытаю: «Калі Казуліна адпусціце?»
Яны кажуць: «Пасля выбараў і адпусцім» (размова, хутчэй за ўсё, пра парламенцкія выбары, якія адбыліся 28 верасня 2008 года — «НН»). На што я спытаў: «Так што, вы да канца свету?» Яны ў мяне пытаюць: «А што, у вас ёсць дадзеныя, што канец свету адбудзецца пасля выбараў?» Я сказаў: «Усё. Гэты цырк трэба заканчваць. Я пайшоў».
Стрыжак згадвае, што папярэдзіў сваіх суразмоўцаў аб тым, што раскажа пра сустрэчу журналістам. Што ён і зрабіў адразу пасля выхаду. «Тады часы былі такія. Можна было сябе так паводзіць. Зараз бы я [адтуль] не выйшаў», — заўважае мужчына і сцвярджае, што пасля той сустрэчы спецслужбы ад яго «цалкам адчапіліся і асабіста не звярталіся». Але пачалі працаваць па знаёмых:
«У іх была такая тактыка — зрабіць выпаленае поле вакол мяне, абарваць сацыяльныя сувязі, каб не было ўплыву з майго боку на нейкія працэсы».
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары
Дзе грошы страйкамаўцаў, Андрэй? Дзе тыя міл'ёны еўра, пра якія ты расказваў у ЕГУ ў 2020 годзе? Чаму твайго імя няма ні ў якой справаздачнасці Байсола, а толькі нейкая Лапуцько фігуруе паўсюль? Ты можаш адказаць на закіды сваіх супрацоўнікаў, як, напрыклад, Зверавай, якія наўпростава цябе абвінавацілі ў карупцыі і крадзяжах людскіх грошай?
Схема "дзясятку людзям - сотку сабе" - гэта не праца на беларусаў, а толькі на сваю кішэню!