«Уклаў 120% ад кошту і не шкадую». Беларус купіў машыну мары за $2000 і выдаткаваў на рамонт яшчэ больш
Купіць аўтамабіль за $2000, укласці ў яго яшчэ $2500 і атрымаць на выхадзе машыну, якая на рынку каштуе максімум $3000. З пункту гледжання здаровага сэнсу — вар’яцтва. Але для Дзмітрыя з Магілёва гэты ярка-чырвоны Citroën стаў падарункам самому сабе з 2006-га. Myfin палічыў усе выдаткі: ад пераваркі днішча і Bi-LED модуляў да самаробных дыванкоў і арыгінальных дыскаў, якія прыйшлося шукаць па ўсёй краіне.

Аўтамабіль мары каштаваў 15 000 долараў, а ў кішэні было толькі дзве
У 2006 годзе Дзмітрый паехаў купляць свой першы аўтамабіль з Магілёва ў Мінск на аўтарынак у Малінаўцы.
Праходзячы міма аўтасалона, ён на хвіліну замер каля вітрыны: за шклом ззяў новы ярка-чырвоны Citroën Xsara. Дзмітрый зірнуў на цэннік і, усміхнуўшыся, пайшоў далей. Аўтамабіль каштаваў 15 000 даляраў, а ў кішэні ў яго было толькі дзве. На іх ён і купіў свайго «першынца» — пятнаццацігадовы Ford Escort.
За наступныя дваццаць гадоў Дзмітрый змяніў некалькі машын. Работа і рытм жыцця патрабавалі пастаяннай мабільнасці, таму з часам ён прыйшоў да формулы «асноўны аўтамабіль плюс падменны». Дзесяць гадоў таму ён спыніўся на двух варыянтах: сямімесным Logan MCV для вялікіх задач і кампактным Opel Astra на падхваце.
«Да 2024 года рэсурс механікі і кузава старога Opel быў вычарпаны, і я ўспомніў пра той самы чырвоны Citroën з юнацтва, — кажа Дзмітрый. — Пошукі пачаліся. На рынку знайшлося каля двух дзясяткаў прапаноў у дыяпазоне ад 1000 да 3000 даляраў. Крытэрыі куплі былі строгімі: толькі пяцідзверны хэтчбэк, абавязкова чырвоны колер і камплектацыя не ніжэйшая за тую, з вітрыны. Экзэмпляр, які пасаваў, знайшоўся ў Гомелі за 2000 даляраў».
Стан тэхнікі жадаў лепшага, але машыну выратавалі якасная афарбоўка і рэдкі для тых гадоў камфорт: падагрэў сядзенняў, клімат-кантроль, мультыруль і поўны электрапакет.
«Мэты стварыць музейны экспанат не было»
Адразу пасля куплі Citroën адправіўся на рэанімацыю. Тры месяцы сышло на поўнае ТА і пераварку днішча.
Бюджэт аднаўлення склаў:
- зварачныя работы і абслугоўванне 1500 руб.
- новыя парогі 200 руб.
- пластыкавыя пярэднія крылы 440 руб.
- фарбаванне элементаў 400 руб.

«Мэты стварыць музейны экспанат не было. Патрэбны быў надзейны працоўны конік. Каб машына не падводзіла, замянілі ўсе вадкасці, рамяні, радыятар з патрубкамі і счапленне, якое буксавала яшчэ пры аглядзе. Гэта дадало да каштарысу яшчэ 1000 рублёў. З майстэрні паехаў да электрыкаў. За 200 рублёў яны ажывілі цэнтральны замок і прыбралі памылкі па электроніцы рухавіка».
Следам узнікла дылема з оптыкай. Родныя карэктары фар былі зламаныя. Пара новых арыгінальных фар каштавала каласальныя 1500 рублёў, таму Дзіма вырашыў сэканоміць і ўзяў рэпліку сярэдняй якасці за 500 рублёў. Але скупы плаціць двойчы — святло аказалася жудаснае.

«Прыйшлося ўскрываць корпус у профільным сэрвісе, дзе высветлілася, што фары сабраныя з заводскім бракам. Праблему вырашылі радыкальна ўстаноўкай Bi-LED модуляў за 1000 рублёў. Фінальным штрыхом сталі шчоткі Bosch Aero Twin за 180 рублёў».
«Пачалося паляванне за арыгінальнымі дыскамі R15, якія бачыў у аўтасалоне 20 гадоў таму»
Калі тэхнічная частка была закрыта, прыйшоў час хацелак.
«На месца штатных старажытных дынамікаў і непрацуючай магнітолы ўсталі чатыры новыя кампаненты і галава Prology — па 300 рублёў за акустыку і прыладу. Пачалося доўгае паляванне за тымі самымі арыгінальнымі дыскамі R15, якія бачыў у аўтасалоне 20 гадоў таму. Камплект знайшоўся ў Мінску за 300 рублёў, на іх абулі новую «Белшыну» яшчэ за 440».
Каб мультыруль быў яшчэ больш функцыянальны, Дзіма за дзень самастойна перапаяў рэзістары ў кнопках, пасябраваўшы іх з новай магнітолай, і вывеў мікрафон для гучнай сувязі.

Спіс дапрацовак папоўнілі багажныя папярочкі на дах (300 руб.) і новы чахол КПП з экаскуры (50 руб.). Нават ключ запальвання не застаўся без увагі насуперак парадам майстроў сэканоміць і зрабіць звычайны дублікат. Дзіма аддаў 300 рублёў за сучасны ключ з убудаванымі кнопкамі кіравання цэнтральным замком. Эстэтыка і зручнасць аказаліся важнейшыя.
Давядзенне да ладу закранула кожную дробязь: замок бардачка (20 руб.), газавыя ўпоры капота і багажніка (150 руб.), рэле абагрэву шкла (20 руб.). Няспраўную прыборную панэль замянілі (50 руб.), а штатныя дыванкі Дзіма зрабіў сам, купіўшы ворсавы матэрыял у «Віцебскіх дыванах» (60 руб.).
«Гэта закрыты гештальт, магчымасць паціснуць руку самому сабе»
Вынік аказаўся нечаканы. Citroën купляўся як запасны варыянт, але стаў асноўным. Вялікі сямімесны Logan MCV цяпер большую частку часу стаіць у гаражы, саступаючы месца хэтчбэку. Праз два гады пасля куплі буйныя ўкладанні скончыліся, цяпер машына патрабуе толькі рэдкай увагі па дробязях.

«Калі падбіць дэбет з крэдытам, матэматыка атрымліваецца спецыфічная. Купля абышлася ў 2000$, а ўвесь рамонт у раёне 7730 рублёў (прыкладна $2400—$2500 па сярэднім курсе за перыяд работ — заўв.). І гэта без уліку дробязяў і асабістага часу».
Пры гэтым сёння такі Citroën Xsara ў самым добрым стане наўрад ці сыдзе даражэй за 3000$. З пункту гледжання перакупу ці рацыянальнага кіроўцы — здзелка сумнеўная, калі не сказаць правальная.
Але калі Дзіма садзіцца за руль, ён бачыць не стары французскі хэтчбэк з пераваранымі парогамі, а тую самую ярка-чырвоную мару за вітрынным шклом. У 2006‑м гэтыя 15 000 даляраў былі багаццем і білетам у іншае жыццё. Праз амаль 20 гадоў ён усё ж такі купіў сабе тыя самыя адчуванні: і правільны колер, і родныя дыскі, і кнопкі на рулі.

«Гэта закрыты гештальт, магчымасць паціснуць руку самому сабе, маладому і небагатаму, і сказаць: «Глядзі, мы яго ўсё ж такі ўзялі». А за такое не шкада ні лішняй тысячы даляраў, ні выходных, праведзеных з паяльнікам у руках. Бо ў рэшце рэшт мы трацім грошы не на жалеза, а на радасць, якую яно дарыць».
Цяпер чытаюць
«Чаму я павінен даказваць, што не дармаед?» Прадпрымальніка з Гомеля памылкова запісалі ў незанятыя — ён даведаўся толькі пасля вялізных рахункаў за камуналку
Каментары