Voś jaki list «Naša Niva» atrymała ad čytača ź Viciebskaj vobłaści ŭčora ŭviečary: «Siońnia, prykładna a pałovie dziaviataj viečara, my z žonkaj, znachodiačysia niedaloka ad horada Sianno, bačyli niezvyčajnuju źjavu na niebie. Z paŭnočnaha ŭschodu, zachaplajučy ŭsio bolšuju terytoryju nieba, paŭzli padśvietlenyja znutry čyrvonyja jazyki. Jany zachapili amal usiu paŭnočnuju častku nieba, a potym, chvilin praz 15, znikli. Što heta było? Technahiennaja katastrofa? Vyprabavanni novaj zbroi? Ja ŭpeŭnieny, nie my adny bačyli heta… Siarhiej».
Darahi Siarhieju, heta było najmacniejšaje za apošnija 12 hadoŭ paŭnočnaje źziańnie. Astranom Viktar Małyščyc źniaŭ, jak jano vyhladała z-pad Minska.
Kamientary