Chulihan, jaki źbiŭ minčuka z ŁHBT-kampanii, raskazaŭ, čamu tak atrymałasia
U noč na 25 žniŭnia na Kastryčnickaj vulicy ŭ Minsku nieviadomy žorstka źbiŭ režysiora dakumientalnaha kino Mikałaja Kupryča. Pa słovach paciarpiełaha, nieviadomy padyšoŭ da jaho i spytaŭ: «Ty taksama pid*r?» Paśla niadoŭhaha dyjałohu i stanoŭčaha adkazu Kupryča junak udaryŭ jaho ŭ hałavu.
Kupryč trapiŭ u balnicu z čerapna-mazhavoj traŭmaj i złamanym nosam. Jaho siabry vyklikali milicyju, ale chulihan užo syšoŭ.
Cikava, što praź niekalki tydniaŭ siabry Kupryča znoŭ sustreli napadnika na Kastryčnickaj. Tady im udałosia zatrymać chłopca i pieradać pravaachoŭnikam.
ŁHBT-aktyvist Andrej Zavalej raskazvaŭ, jak adbyłosia zatrymańnie:
«Jamu paviedamili, što jon zatrymany pa padazreńni ŭ ździajśnieńni złačynstva. Spačatku chłopiec nibyta pahadziŭsia prajści razam z supracoŭnikami milicyi, ale potym zrabiŭ rezki ryvok i pasprabavaŭ źbiehčy. Nie viedaju, što va mnie ŭklučyłasia, jak u zapavolenych zdymkach: sfakusavaŭsia, zhrupavaŭsia i vyskačyŭ jamu napiarejmy. Milicyjanty padbiehli, skazali «dziakuj» i nadzieli na jaho kajdanki.
Padazravanaha ŭ napadzie zavuć Ivan Hulaj. Jamu dniami spaŭniajecca 20 hadoŭ.
Jon žyvie ŭ Pryłukach. Skončyŭ tam miascovuju škołu, paśla vučycca dalej nie staŭ. Siabry kažuć, što Ivan pracuje «niedzie ŭ Minsku na zavodzie».
Sam Ivan tłumačyć, što paśla škoły jon pajšoŭ u licej. «Ale ŭ kancy treciaha kursu byŭ adličany, bo ŭ chodzie navučańnia źjaviŭsia skalijoz, a ź im, na žal, pracavać pa prafiesii nielha», — paviedamiŭ «Našaj Nivie» chłopiec.
Žyvie Ivan razam z baćkami ŭ Pryłukach. Ale adpačyvaje ŭ Minsku. Pryčym časam vykładvaje videa svaich pryhod u sieciva.
Akaunty ŭ sacsietkach u Ivana zakrytyja, usie pad fejkavymi imionami i biez aktualnych fota. Praŭda, karystajecca imi chłopiec aktyŭna. Naprykład, vykłaŭ storyz u instahram z adździaleńnia milicyi, paśla taho, jak jaho zatrymali.
«Naša Niva» źviazałasia ź Ivanam, jon spačatku admoviŭsia ad kamientaroŭ: «Śledčy skazaŭ ničoha nie razhałošvać». Ale paśla koratka patłumačyŭ svaje dziejańni.
«Na dopycie tyja chłopcy skazali adno, a ŭ navinach fihuruje zusim inšaja infarmacyja.
Skažu tolki adno, kali b paśla majho pytańnia «pid*ry jany ci nie» jany skazali prosta «tak ci nie», ničoha b nie było. Mety pieršapačatkova bić ich u mianie nie było, padyšoŭ prosta daviedacca, ci paćvierdziacca maje zdahadki. A adzin z chłopcaŭ vyrašyŭ «daścipna» pažartavać, paklikaŭšy mianie ŭ hiej-kłub», — raspavioŭ Ivan. Maŭlaŭ, heta i stała pryčynaj bojki.
«Naša Niva» źviazałasia z baćkami chłopca, ale jany nie zachacieli kamientavać pavodziny syna.
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi6
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi
Viadomy partret Kahanca akazaŭsia savieckim fejkam, zatoje znajšłosia adzinaje fota archieołaha Tatura. Razhadanyja fotatajamnicy Biełaruskaha muzieja ŭ Vilni
Kamientary