Nobieleŭskaja łaŭreatka pryjechała ŭ Vilniu na Knižny kirmaš.
«Heta była ciopłaja i ščyraja sustreča, dzie surazmoŭcy abmierkavali los biełaruskich palitviaźniaŭ i važnaść advakatavańnia ich vyzvaleńnia, a taksama abmianialisia dumkami pra rolu žanočaha lidarstva dla biełaruskaha hramadstva i palityki Biełarusi. Taksama razmova išła pra važnaść salidarnaści: hałoŭnaje ciapier — šukać toje, što natchniaje, zachoŭvać jednaść i vieru ŭ budučyniu, niahledziačy na ŭsie vyprabavańni», — havorycca ŭ paviedamleńni pres-słužby Śviatłany Cichanoŭskaj.
Razmova zakranuła i Ukrainu — čamu jaje pieramoha važnaja dla Biełarusi i jak my možam padtrymać ukraincaŭ u ich zmahańni.
Akramia taho, Śviatłana Cichanoŭskaja ŭručyła Aleksijevič Kryž Adradžeńnia, jakim uznaharodžvajucca za addanaść intaresam biełaruskaha narodu i značny ŭkład u raźvićcio biełaruskaj kultury.
«My časta kažam pra palityku, ekanomiku, pra mižnarodnuju padtrymku. Ale nam taksama patrebnyja mocnyja hałasy našych kulturnych dziejačaŭ, kab nie stracić siabie ŭ ciažkija časy. Kultura — heta naš istotny instrumient u zmahańni za niezaležnaść i svabodu», — skazała nacyjanalnaja lidarka.
«Ženia pahadziŭsia na budoŭlu, a nie vajavać. I tolki kali vyjdzie z zapoju!»: jak pradali ŭ rasijskuju armiju žychara Lozna. Achviara nie adna6
Kamientary
treba było pryjści, viasiołaja antynavukovaja fantastyka była