Minsk u sieradu viečaram patanuŭ u ciemry. Paśla zahadu Łukašenki
Sonca zajšło prykładna a šostaj viečara, a lichtary nie ŭklučyli. Mnohija minčuki pišuć u sacsietkach, što dabiralisia z pracy dadomu ledź nie navobmacak. A kiroŭcy kažuć, što ŭsio heta vielmi niebiaśpiečna ŭ vialikim horadzie.
Skrynšot ź videa
Vulicy i dvary vyhladali voś tak.
Lichtary ŭ vyniku ŭklučyli tolki a siomaj viečara. Da hetaha amal nijakaha aśviatleńnia nie było.
Minsk patušyli na nastupny dzień paśla skarhi Łukašenki. Na naradzie z čynoŭnikami jon aburyŭsia, što harady śvieciacca tak rana, i na śviatło tracicca zanadta šmat hrošaj.
Łukašenka daručyŭ zapalvać lichtary nie raniej za siomuju-vośmuju viečara i tušyć ich nie paźniej za siem. Enierhietyki adrazu ž usio vykanali.
Kamientary