«Adčuła plavok — i ŭsie śmiajucca». U polskim Bydhaščy siamja napała na muža i žonku ź Biełarusi
Za piać hadoŭ žyćcia ŭ Polščy Alena i Vital ni razu nie sutykalisia z prajavami ksienafobii. Ale 18 lipienia ŭsio źmianiłasia. Para čakała aŭtobus na prypynku, kali tudy pryjšła siamja ź dziećmi.
Spačatku mužčyna vydychaŭ cyharetny dym prosta ŭ tvar Alenie, potym pačaŭ naŭmysna plavać joj na śpinu, a kali Vital zastupiŭsia za žonku, kanflikt pieraros u bojku. U vyniku mužčynu daviałosia špitalizavać. Pra toje, što adbyłosia ŭ toj dzień u Bydhaščy, Alena raspaviała Most.
«Ja dumała, što napady na inšaziemcaŭ — heta niedzie ŭ inšym žyćci»
Amal piać hadoŭ tamu Alena i Vital razam z dačkoj pierajechali ź Biełarusi ŭ Polšču praz pahrozu palityčnaha pieraśledu. U novaj krainie siamja pastupova zdoleła naładzić žyćcio. Dziakujučy polskim karaniam Vital spačatku atrymaŭ pastajanny dazvoł na žycharstva, a zatym i hramadzianstva. Alena z dačkoj lehalizavali svajo znachodžańnie praz uźjadnańnie siamji. Ciapier Vital pracuje pa najmie, Alena raźvivaje ŭłasnuju spravu, a dačka vučycca ŭ technikumie. Pavodle słoŭ Aleny, za ŭvieś hety čas jany ni razu nie sutykalisia z ksienafobijaj.
— Ja dumała, što heta štučnaja isteryja, jakuju razhaniajuć u internecie. Litaralna tydzień tamu dakazvała siabroŭcy, što napady na inšaziemcaŭ — heta niapraŭda. Ščyra vieryła, što takoje adbyvajecca niedzie ŭ inšym žyćci, ale nie z nami. I voś sutyknułasia.
«Zdymaju koftu, a ŭ mianie ŭsia śpina aplavanaja»
18 lipienia kala poŭdnia Alena i Vital pajechali ŭ kramu. Za tydzień da hetaha jany pradali aŭtamabil, a novy jašče nie kupili. Z-za mocnaha daždžu vyrašyli prajechać niekalki prypynkaŭ na aŭtobusie.
Pakul čakali transpart, Vital stajaŭ pad naviesam, a Alena — krychu zboku pad parasonam. U hety momant da prypynku padyšła siamja z dvuma dziećmi prykładna šaści i trynaccaci hadoŭ.
Mužčyna staŭ pobač z Alenaj i zakuryŭ. Dym išoŭ joj prosta ŭ tvar. Spačatku jana paličyła, što heta vypadkovaść, i krychu adyšła. Ale chutka zaŭvažyła, što jon robić heta naŭmysna. Tady spakojna zrabiła jamu zaŭvahu, nahadaŭšy, što kuryć na prypynkach zabaroniena. Kab nie pravakavać kanflikt, jana zakryła parason i padyšła da muža.
U hety momant Vital zaŭvažyŭ, što ŭ rukach u mužčyny była maleńkaja butelka mocnaha ałkaholu, jakuju toj nieŭzabavie dapiŭ.
— Jon pačaŭ abražać nas, kazaŭ žoncy i dzieciam: «K**wy ukrainskie», «Najechali tu» («Panajechali tut») i inšaje. Ja nie źviartała ŭvahi. Potym čuju — plavok. Ja stajała da jaho śpinaj. Dumaju: pakuryŭ i plunuŭ. Potym jašče adzin, macniejšy, — i ŭsie śmiajucca. Na treci ci čaćviorty raz ja adčuła, jak plavok prajšoŭ praz koftu. Zdymaju jaje — a ŭ mianie ŭsia śpina aplavanaja, — uspaminaje žančyna.
«Na hetym usio pavinna było skončycca»
Vital zastupiŭsia za žonku i paprasiŭ mužčynu spynić ździeki. Ale toj padbieh i schapiŭ jaho za šyju. Zaviazałasia bojka.
Śledam padbiehła žančyna, jakaja była razam z napadnikam, vierahodna jaho žonka. Na videa, jakoje paśpieła zrabić Alena, vidać, jak jana ciahnie Vitala za majku i vałasy. Taksama na zapisie vidać, što starejšaje dzicia hetaj siamji sprabuje raźniać bojku.
Praź niekalki chvilin padjechaŭ aŭtobus, i sužency vyrašyli źjechać.
— Na hetym usio pavinna było skončycca. My pajšli da aŭtobusa. Žančyna praciahvała kryčać nam uśled: «Jedźcie! Pravalvajcie adsiul nazaŭsiody! Ukrainskija anučy!» i inšaje. Ja dastała telefon, bo paŭsiul rajać fiksavać dokazy. Ciapier adčuvaju siabie vinavataj.
«Łob byŭ raźbity, z nosa ciakła kroŭ»
Amal adrazu žančyna padbiehła da Aleny, šturchnuła jaje, vychapiła telefon i pačała adychodzić. Alena kinułasia śledam i zapatrabavała viarnuć pryładu. Starejšaje dzicia paprasiła maci addać telefon.
Pavodle słoŭ Aleny, žančyna kinuła telefon u jaje, paśla čaho nakinułasia z kułakami. Vital pasprabavaŭ ich raźniać, ale ŭ hety momant padbieh mužčyna i pačaŭ bić jaho.
Z aŭtobusa vyjšaŭ kiroŭca i spytaŭ, ci patrebna dapamoha. Alena adkazała, što budzie vyklikać palicyju. Joj udałosia padniać telefon i patelefanavać pa numary 112. Ubačyŭšy heta, napadniki syšli.
— U muža ŭvieś tvar i majka byli ŭ kryvi. Łob byŭ raźbity, nad bryvom — raśsiečanaja rana, z nosa ciakła kroŭ. Ja vielmi spałochałasia.
«Palicejski papiaredziŭ, kab ja bolš nie vychodziła biez karty pobytu»
Chutkaja dapamoha, pavodle słoŭ Aleny, pryjechała praz 40 chvilin, palicyja — prykładna praz 45. Uvieś hety čas jany čakali na prypynku.
Miedyki ahledzieli Vitala, zrabili jamu ŭkoł, paśla čaho pryjechaŭ palicejski. Nieŭzabavie mužčynu advieźli ŭ balnicu.
U Aleny supracoŭnik paprasiŭ dakumient, jaki śviedčyć asobu. Ale žančyna vyśvietliła, što pakinuła kašalok doma. Palicejski ŭstanaviŭ jaje asobu pa numary PESEL.
— Ale papiaredziŭ, kab ja bolš nie vychodziła z domu biez karty pobytu. Taksama skazaŭ, što paśla vypiski muža čakajuć u kamisaryjacie.
Abśledavańnie nie vyjaviła surjoznych paškodžańniaŭ
U balnicy Vital pravioŭ kala troch z pałovaj hadzin. Jamu adrazu akazali dapamohu.
Kampjutarnaja tamahrafija hałaŭnoha mozha i kostak tvaru nie vyjaviła krovaźlićciaŭ, pierałomaŭ ci inšych vostrych paškodžańniaŭ.
Miedyki paraili na praciahu sutak nie pakidać mužčynu adnaho, pry paharšeńni stanu vyklikać chutkuju dapamohu, niekalki dzion paźbiahać fizičnych nahruzak, prykładvać chałodnyja kampresy, prymać abiazbolvalnyja i praz dva-try dni źviarnucca da siamiejnaha ŭrača.
«Kamiendant cikaviŭsia, jak idzie rasśledavańnie»
Paśla balnicy sužency pajechali ŭ kamisaryjat.
Ich adrazu pryniaŭ śledčy i spytaŭ, ci patrebny pierakładčyk. Ale jany admovilisia, bo dobra vałodajuć polskaj movaj.
Dapytvali muža i žonku asobna.
— Treba było litaralna pakrokava raskazać, chto dzie stajaŭ, chto što skazaŭ, chto što zrabiŭ.
Pavodle słoŭ Aleny, palicyjanty pavodzili siabie prafiesijna i adrazu pačali pracavać: zapytali zapisy z kamier nazirańnia ŭ handlovym centry, šukali inšyja kamiery, znajšli aŭtobus i kiroŭcu, jaki padjazdžaŭ da prypynku.
— Padčas dopytu navat telefanavaŭ kamiendant i cikaviŭsia chodam rasśledavańnia i tym, jak adčuvaje siabie moj muž.
U palicyi siamja praviała kala čatyroch hadzin. Naprykancy ich paprasili być na suviazi.
«Ja była ŭpeŭnienaja, što sa mnoj takoha nie zdarycca»
Ciapier Vital adčuvaje siabie lepš, choć jaho ŭsio jašče turbujuć hałaŭnyja boli, a siniaki jašče nie zahailisia.
Alena spadziajecca, što napadnika ŭdasca znajści i pryciahnuć da adkaznaści. Spačatku jana nie chacieła raspaviadać pra toje, što adbyłosia, ale ŭsio ž vyrašyła zrabić heta, bo pieražyvaje za budučyniu svajoj dački.
— Ja ščyra vieryła, što takoje adbyvajecca dzieści daloka i mianie nikoli nie zakranie. U Biełarusi nas ličyli ledź nie «ekstremistami», jakija nibyta raspalvali nacyjanalnuju varožaść. My ŭciakli praktyčna ni z čym. Dziakuj Bohu, palaki dapamahli nam stać na nohi. Ale ciapier i tut pačynajecca niešta padobnaje. Apošnim časam ludzi niby sarvalisia z łancuhu — tolki i čytaješ pra napady.
Ciapier čytajuć
U Pskovie rasijanin zabiŭ biełarusa Valeryja za toje, što toj patrabavaŭ pavažać biełaruskuju nacyju3
Kamientary
A ni ukraincy
[Zredahavana]
[Zredahavana]