Arciom Šrajbman nazvaŭ svaju samuju vialikuju pamyłku jak analityka
Za hetuju pamyłku jon paśla vybačaŭsia pierad haspadyniaj kvatery ŭ Kijevie.
Analityk Arciom Šrajbman u padkaście «Ciomny los» raskazaŭ pra svaju samuju vialikuju pamyłku.
«Maja najbujniejšaja pamyłka, mnie zdajecca, — upeŭnienaść, moža, na 90%, što nie budzie poŭnamaštabnaj vajny pierad vajnoj», — padzialiŭsia jon.
«Ja byŭ navat u Kijevie. I niahledziačy na ŭsie papiaredžańni, ja tłumačyŭ heta blefam Pucina».
Pry hetym Arciom mieŭ zapasny płan i ŭ vypadku najhoršaha raźvićcia padziej — zapraviŭ mašynu i rychtavaŭsia źjazdžać, kali raptam vajna budzie.
«To bok peŭnyja dumki byli, ale publična ja šmat kazaŭ, što ja liču, što hetaj vajny nie budzie».
Arciom raskazaŭ, što paśla vybačyŭsia pierad haspadyniaj kvatery ŭ Kijevie (jana sama z Charkava). Žančyna, viedajučy jaho prafiesiju, pytałasia, ci budzie vajna, i Arciom joj adkazvaŭ, što, na jaho mierkavańnie, nie.
Arciom taksama nazvaŭ, jakuju častuju pamyłku dapuskajuć analityki.
«Ludzi bačać tendencyi i paterny tam, dzie ich niama, i prypisvajuć niejkaj złoj ci inšaj voli, niejkamu chitramu ci stratehičnamu płanu ŭsio, što adbyvajecca, i ŭkładajuć ci nanizvajuć padziei na svoj škilet. (…) Kali ty niejkaj teoryjaj zachopleny, tvoj mozh prosta isnuje ŭ niejkaj takoj viery ŭ toje, što adbyvajecca hety praces, ty pačynaješ usio interpretavać praz pryzmu hetaha pracesu. Naprykład, jość ludzi, jakija va ŭsim bačać ruku tam Maskvy. (…) Inšyja bačać paŭsiul upłyŭ Kitaja».
Ciapier čytajuć
Stała viadomaja asoba rabočaha «Biełaruśkalija», jaki zahinuŭ pry abrušeńni hornaj parody1
Kamientary