Замест святкавання юбілею — за краты. Віцяблянка Людміла Камінская сустрэла сваё 60-годдзе ў ІЧУ
19 кастрычніка жанчыну выклікаў на размову супрацоўнік Кастрычніцкага РАУС Віцебска Уладзіслаў Шышкавец. На пытанне, пра што размова, міліцыянер адказаў каротка: «Прыйдзеце — даведаецеся». У выніку аб 11-й гадзіне на жанчыну склалі пратакол «за распаўсюд экстрэмісцкай інфармацыі» (па ч. 2 арт. 19.11 КаАП) — на яе старонках у сацсетках знайшлі спасылкі амаль трохгадовай даўніны на інфармацыйныя рэсурсы, якія цяпер прызнаныя «экстрэмісцкімі».
Аднак у суд Людмілу Камінскую не накіравалі ні ў той самы дзень, ні на наступны. Пасля ночы ў ізалятары часовага ўтрымання яе зноў прывезлі ў райаддзел міліцыі і склалі яшчэ адзін пратакол па тым самым артыкуле.
«Гэта такое міліцэйскае вынаходніцтва — «перазатрыманне», калі 72 гадзіны, якія заканадаўства дазваляе трымаць чалавека за кратамі да суду, адлічваюцца наноў з моманту складання чарговага пратакола, — тлумачыць праваабаронца Павел Левінаў. —
20 кастрычніка жанчына збіралася адзначыць 60-гадовы юбілей. І яна цалкам магла б гэта зрабіць, каб суд прызначыў ёй штраф і адпусціў дадому. Але віцебская міліцыя праявіла сябе з найгоршага боку: на Людмілу Камінскую склалі другі пратакол за два дні і кінулі за краты на ўсе выходныя».
Праваабаронца напісаў зварот да пракурора горада Віцебска Андрэя Шклярэўскага, заўважыўшы, што лічыць пазіцыю супрацоўнікаў Кастрычніцкага РАУС незаконнай і негуманнай. Апошняе тычыцца не толькі сапсаванага асабістага свята. Сталую жанчыну амаль суткі катавалі голадам — з моманту з'яўлення ў РАУС раніцай 19 кастрычніка да снядання ў ІЧУ 20 кастрычніка.
Сябры Людмілы Камінскай перакананыя, што затрыманне напярэдадні юбілею — гэта свядомы здзек з боку супрацоўнікаў міліцыі, якія мелі ўсе асабістыя даныя жанчыны і маглі выклікаць яе ў любы іншы дзень.
Пад увагу супрацоўнікаў міліцыі спадарыня Людміла трапіла не ўпершыню: яна была адной з шасці жанчын, якіх затрымалі ў студзені 2021 года ў прыгарадным лесе падчас заняткаў са скандынаўскімі палкамі. Міліцыянты вырашылі, што спадарыні, пераважна пенсійнага веку, выправіліся ў лес праводзіць несанкцыянаваную акцыю.
Той інцыдэнт меў шырокі рэзананс, бо затрыманне было абсалютна бязглуздым, і нават суды адмовіліся разглядаць адміністрацыйныя справы, распачатыя супраць жанчын звышпільнымі міліцыянтамі.
Цяпер чытаюць
«Месяцамі ў кабіне, на сябе забіў. І стаў пытаць: можа, жонка таксама будзе працаваць?». Чаму эміграцыя разбівае сем’і і што рабіць, каб усё паправіць3737
Каментары