Замест таго, каб змагацца з яго фігурай, можна пайсці хітрэйшым шляхам, разважае палітолаг.

У першым выпуску ютуб-праекта «Гэта топ» палітолаг Рыгор Астапеня і блогер Аляксандр Івулін закранулі тэму вялікай колькасці помнікаў Леніну ў Беларусі і мемарыяльных шыльдаў, звязаных з яго дзейнасцю.
Астапеня заўважыў, што калі быў маладзейшым, то думаў, што дэмантаж помнікаў Леніну — «мудрае рашэнне, эфектыўнае, вясёлае», цяпер жа ён бачыць іншы шлях, які дазволіць прыбраць гэтыя помнікі ціха, —
«адпраўляць такія помнікі на рэстаўрацыю, рамонт, а ўжо потым адтуль не вяртаць».
«Навошта ўвязвацца шмат у чым у чужы парадак дня, абмеркаванне: Ленін — добра, дрэнна. Якая розніца. Не ў гэтым праблема Беларусі. Праблема ў тым, што мы не ведаем свайго, што мы мала размаўляем пра сваіх герояў.
Калі мы вядзём гаворку пра Леніна (зносіць — не зносіць), мы не прапаноўваем штосьці рабіць сваё і зноўку вяртаемся ў парадак дня, што мы павінны тут з нечым змагацца»,
— лічыць Астапеня.
«Адправілі на рэканструкцыю. Там сказалі, што не хапіла грошай, тое, сёе. І за пяць гадоў ціха, акуратна фундаментальныя змены правялі», — прапануе Рыгор.
Ён лічыць гэта аптымальным шляхам, бо, «як ні круці, Ленін, можа, не частка нашай гісторыі, але, на вялікі жаль, гэта частка нашай афіцыйнай дзяржаўнай гістарыяграфіі».
Івулін і Астапеня запусцілі падарожна-культурніцкае шоу «Гэта топ!» ВІДЭА
Рэвалюцыя як імпульс для эвалюцыі. Як нараджаюцца Леніны і як дзейнічаюць
У кожным Ленін, амаль у кожным Пушкін, у ніводным Скарыны і Коласа. Якія помнікі стаяць у беларускіх абласных цэнтрах?
Адам Міхнік беларусам: Успомніце гісторыю з Леніным у Швейцарыі: ваша рэвалюцыя прыйдзе!
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары
Любой хегней готовы заниматься - лишь бы геволюцию не делать.