«Нясу свой крыж праз жыццё…». У палітвязня з ампутаванай нагой Уладзіміра Гундара пагоршала здароўе
Асуджанаму на 20 гадоў палітвязню Уладзіміру Гундару спатрэбіліся новыя, мацнейшыя акуляры. Гундар паскардзіўся на пагаршэнне зроку, бо не ў стане нармальна чытаць і пісаць лісты, піша Радыё Свабода.
«Новыя акуляры палітвязню падбіраюць», — паведаміла пра Гундара крыніца, дасведчаная ў ягоных справах. Гэта ўжо другі раз за час зняволення, калі Уладзімір Гундар мусіць мяняць акуляры на мацнейшыя.
У Уладзіміра Гундара вышэй за калена ампутаваная адна нага. У зняволенні ён з 2020 года, у турме яму нязручна карыстацца пратэзам, і ён вымушаны перасоўвацца на мыліцах, што ў турэмных умовах таксама вялікая праблема.
З кастрычніка 2023 года Уладзіміра Гундара трымаюць у магілёўскай турме № 4 на турэмным рэжыме. У зняволенні ён вывучае Біблію, піша вершы, у лістах дзеліцца назіраннямі за прыродай, а таксама думкамі і ўспамінамі. Вынік яго апошніх разваг — цыкл запісаў пра важнасць жыцця.
«— На гэтай дзівосна прыгожай зямлі жыву я, і яе моцна палюбіла душа мая, для мяне жыць на зямлі — вялікае шчасце. Жыццё — скарб найдаражэйшы на зямлі, і я ўдзячны Богу і лёсу за жыццё, дараванае мне.
— І я, не губляючы веры і мужнасці, жыву, праз змрок свой крыж праз жыццё нясу, і ў кожным моцным і гучным стуку сэрца жыве цэлы сусвет незабыўных пачуццяў.
— Чалавек усё сваё існаванне шукае шчасце і радасць, не разумеючы, што шчасцем ён ужо валодае — жыццё і ёсць шчасце. Павінен радавацца, а ён усё шчасце і радасць шукае…
— Жыццё чалавека дзівосна прыгожае ў любых яго праявах: у шчасці і нават у бядзе — найдаражэйшы скарб. А чалавек часта бывае няўдзячны. Любоў і каштоўнасць жыцця змалку трэба прывіваць».
Уладзімір Гундар быў асуджаны на 20 гадоў зняволення па абвінавачанні ў тэрарызме ў справе Мікалая Аўтуховіча. Таксама яго абвінавацілі ў нападзе на міліцыянта за тое, што падчас арышту ён разбіў свой мабільны тэлефон.
Праваабаронцы прызналі Гундара палітвязнем, ён уключаны ў спіс палітвязняў, якія паводле стану здароўя знаходзяцца ў небяспечным становішчы. У 2023 годзе, падчас знаходжання ў карцары гарадзенскай турмы, Уладзімір Гундар скардзіўся на страту слыху на адно вуха, пазней слых часткова аднавіўся.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску12
Каментары
лукашенки тоже понесут свой крест, до десятого колена, и крест очень тяжёлый......
Отольются им, из-за их приказов и их решении, невинные смерти и поломанные судьбы беларусов.....