«Сала з хлебам і краб з ікрой могуць быць аднолькава смачнымі». Пра гэты рэстаран гаворыць увесь Instagram
На набярэжнай Свіслачы каля парку Горкага адкрыўся рэстаран Zizú. Яго брэнд-шэф — Сяргей Варашылаў, які раней працаваў у віленскім праекце, які згадваўся ў гідзе Michelin, а таксама з'яўляецца пастаянным брэнд-шэфам у італьянскім рэстаране Dialoghi, «Курыным клубе» і гастранамічным праекце «АмАмАм». Патрапіць у Zizú ўвечары ўжо цяпер складана: столікі на выхадныя замаўляюць за некалькі тыдняў, распавядае Onliner.
Пра канцэпцыю і ежу
Сяргей Варашылаў кажа, што не вызначаў для рэстарана строгіх рамак і фарматаў.
«Канцэпцыя рэстарана ў тым, што яе няма. Гэта проста месца з сучаснай, стыльнай, класнай ежай, куды хочацца прыходзіць па нагодзе і без нагоды, з прыгожым выглядам і ў прыгожым інтэр'еры».
Меню збіралі вакол уласнай геаграфіі падарожжаў і асабістых упадабанняў: тут ёсць і міжземнаморскія стравы, і піца з італьянскай печы, і качка па-пекінску.
«Чароўнасць ежы — у разнастайнасці. Я аднолькава люблю паесці сала з хлебам і краба з ікрой, запіваючы шампанскім. І тое і другое можа быць смачным».
У Zizú прынцыпова ўнікаюць фармулёвак пра «высокую кухню».
«Нам гэта наогул не блізка. Мы не хочам, каб чалавек адкрываў меню і адчуваў сябе як на экзамене. Мы прафесійныя геданісты: любім усё спрашчаць і не напружвацца. І хочам, каб госці таксама не напружваліся».
Пра цэны
У меню вялікі раздзел аперытываў.
«Гэты раздзел таксама з'явіўся з нашага ўласнага вопыту. Калі падарожнічаеш і ходзіш па рэстаранах, часам бярэш столькі маленькіх закусак, што да гарачага справа ўжо не даходзіць», — кажа Варашылаў.
Цэны ў меню вагаюцца ад сярэдніх да вельмі высокіх: поруч з катлетамі з індычкі ці піцай стаяць тартар з лангусцінаў за 135 рублёў, піца з чорнай ікрой за 190 рублёў і плато морапрадуктаў за 350 рублёў.
Самыя папулярныя пазіцыі — тартар з ялавічыны (43 рублі) і піца з труфелем і страчатэлай (69 рублёў).
«Я раджу людзям больш працаваць. Але калі сур’ёзна, цэны не бяруцца з столі. Ахалоджаны лангусцін каштуе як крыло самалёта, і мы не можам прадаваць яго танна», — тлумачыць цэны Сяргей.
Пра ажыятаж і атмасферу
Рэстаран разлічаны на 134 месцы. Прастора ўключае асноўную залу з адкрытай кухняй і печчу, бар і VIP-залу з камінам. Інтэр'ер распрацоўвала маскоўская студыя Veter, а для афармлення выкарыстоўвалі працы беларускіх і расійскіх мастакоў.
Усе карціны ствараліся спецыяльна для рэстарана. Частку работ па эскізах дызайнераў напісала беларуская мастачка Вольга Стаброўская. Вялікую працу памерам прыкладна 4×2 метра яна дапісвала ўжо на месцы.
Керамічныя вазы па матывах карцін рабіла на заказ беларуская майстрыха Кацярына Жызнеўская.
З-за вялікага патоку людзей галоўнай праблемай стала браніраванне. Людзі скардзяцца, што не могуць зрабіць гэта.
«Нам могуць тэлефанаваць каля двухсот чалавек у дзень. Мы проста фізічна не паспяваем адказаць усім», — каментуе піяр-дырэктар Ліза Каламіец.
Апісваючы вечаровы ажыятаж, Сяргей Варашылаў жартуе, што і сам два тыдні не можа замовіць сабе столік на вечар.
Сяргей кажа, што ў рэстаране няма дрэс-коду і наогул няма правілаў:
«Прыходзьце так, як вам зручна: з дзецьмі, з сабакамі, з сям'ёй, з сябрамі. Рэстаран дастаткова вялікі, і нам патрэбныя розныя людзі. Хтосьці раз на месяц прыходзіць з'есці смачную піцу. Хтосьці праводзіць дзелавую сустрэчу і замаўляе дарагое шампанскае. Хтосьці бярэ морапрадукты. Калі ўсім камфортна, значыць, мэта дасягнутая. Ніхто не будзе глядзець, у чым вы прыйшлі, з кім і чаму. Усім у добрым сэнсе ўсё роўна. Не ў плане сэрвісу, вядома, а ў плане ацэнкі. Прыйшоў адпачываць — адпачывай. З васьмі да дзесяці стаіць такі шум, што людзі кажуць: «Як быццам мы не ў Мінску».
Каментары