Гарадскія ўлады вырашылі прадаць з аўкцыёну комплекс з трох двухпавярховых будынкаў у самым цэнтры Магілёва, якія апусцелі пасля пераезду ваеннага камісарыята на новую пляцоўку. Два з трох карпусоў з'яўляюцца помнікамі архітэктуры XIX стагоддзя і маюць няўлічаныя перабудовы, якія новаму ўласніку абяцаюць дараваць і не лічыць самабудам.
Інфармацыя пра продаж комплексу з'явілася на электроннай гандлёвай пляцоўцы Беларускай універсальнай таварнай біржы. Гарадскі ваенкамат вызваліў гэтыя памяшканні яшчэ ў снежні 2024 года, пераехаўшы на вуліцу Крупскай, і амаль праз два гады пустуючую нерухомасць за будынкам гарвыканкама выставілі на таргі.
Аўкцыён прызначаны на 30 лістапада 2026 года, заяўкі ад ахвотных прымаюцца да 25 лістапада. Пачатковы кошт лота складае 1 652 153 рублі, што эквівалентна прыкладна 555 тысячам даляраў. Для ўдзелу ў таргах патэнцыйнаму інвестару неабходна ўнесці задатак у памеры 330 400 рублёў. Уласнікам будынкаў выступае горад, а непасрэдным прадаўцом — ЖРЭУ Ленінскага раёна Магілёва, якое гатовае даць пакупніку растэрміноўку аплаты тэрмінам да трох гадоў.
«Амністыя» за самавольныя перабудовы
У склад адзінага лота ўваходзяць адразу тры двухпавярховыя цагляныя адміністрацыйныя будынкі па Камісарыяцкім завулку, 4 і 6, а таксама па вуліцы Першамайскай, 26А. Іхняя плошча складае 466,5, 430,3 і 355,3 квадратнага метра адпаведна. Пераможца таргоў таксама атрымае права арэнды зямельнага ўчастка плошчай 0,163 гектара тэрмінам на 15 гадоў.
Два меншыя будынкі з’яўляюцца гісторыка-культурнымі каштоўнасцямі ў складзе гістарычнага цэнтра Магілёва. Абодва помнікі прадаюцца паводле фактычнага стану без правядзення праверкі характарыстык.
Высветлілася, што за час эксплуатацыі вайскоўцамі ў будынку плошчай 430,3 м2 былі самавольна змененыя форма і памер ганка, а таксама часткова замураваныя вокны ў падвале, у суседнім жа корпусе быў дабудаваны тамбур.
Каб гэтыя парушэнні не адпудзілі пакупнікоў, улады прапісалі ўмову: калі новы ўласнік на працягу двух месяцаў пасля куплі звернецца ў Магілёўскае агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры, выяўленыя разыходжанні ў тэхнічных дакументах не будуць прызнавацца самавольным будаўніцтвам.
Спадчына Рыўкі Капысцер і пасляваенны Ільнотрэст
Сам завулак, дзе стаяць будынкі, атрымаў назву Камісарыяцкага ў савецкі час менавіта дзякуючы ваенкамату, а да рэвалюцыі ён называўся Гарохавым. Найбольш вядомы гараджанам галоўны ружовы корпус па Камісарыяцкім завулку, 4 — помнік архітэктуры канца XIX стагоддзя. Ён узводзіўся як прыватны даходны дом: другі паверх з арачнымі вокнамі ў складаных белых ліштвах быў жылым, а першы паверх з лучковымі праёмамі здаваўся пад крамы і розныя ўстановы. Да савецкай нацыяналізацыі 1924 года гэтая сядзіба з мураваным флігелем і гаспадарчымі пабудовамі належала Рыўцы Капысцер.
Суседні двухпавярховы будынак у стылі эклектыкі па Камісарыяцкім завулку, 6, які сваім галоўным фасадам выходзіць ва ўнутраны двор былога ваенкамата, паводле неўдакладненых звестак быў узведзены ў 1903 годзе. Да прыходу бальшавікоў і нацыяналізацыі ў 1920‑я гады на яго першым паверсе таксама працавалі прыватныя гандлёвыя крамы і рамесныя майстэрні, а верхні паверх выкарыстоўваўся пад жыллё.
Падчас Другой сусветнай вайны гэты корпус пацярпеў, але быў адбудаваны ўжо ў 1945 годзе. Першыя шэсць пасляваенных гадоў, да 1951 года, у ім размяшчаўся абласны Ільнотрэст. Пасля капітальнага рамонту 1973 года будынак страціў частку гістарычнага дэкору фасадаў і быў канчаткова перададзены пад адміністрацыйныя патрэбы гарадскога ваеннага камісарыята, які займаў увесь гэты квартал больш за паўстагоддзя.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬ
Каментары