Vystava "Siabry majho dalokaha junactva", pryśviečanaja 120-hodździu z dnia naradžeńnia biełaruskaha piśmieńnika Maksima Hareckaha i jaho žonki Leaniły Čarniaŭskaj, adčyniłasia siońnia ŭ Dziaržaŭnym litaraturna-miemaryjalnym muziei Jakuba Kołasa.
U ekspazicyi kala 30 pradmietaŭ - heta vydańni tvoraŭ, siamiejnyja fota z darčymi nadpisami, chrestamatyi biełaruskaj litaratury, rasiejska-biełaruski słoŭnik, jaki Maksim Harecki stvaraŭ razam z bratam Haŭryłam.
Nazvu vystavy arhanizataram padkazali radki ź lista Jakuba Kołasa Haŭryłu Hareckamu i jaho žoncy Łarysie. "Jon mienavita tak i źviartaŭsia da ich. Praŭda, potym sam siabie papraviŭ, maŭlaŭ, siabry nie junactva, a stałaści. Pra junyja hady možna daviedacca ź jaho knihi "Na rostaniach", jakuju jon im dasłaŭ z darčym podpisam", - raspaviała hałoŭny zachavalnik fondaŭ muzieja, praŭnučka Jakuba Kołasa Vasilina Mickievič.
Asablivaje miesca nadadziena śpiecyjalnaj instalacyi, dzie pradstaŭleny jašče adzin list biełaruskaha pieśniara svaim siabram. "Jakub Kołas piša Hareckim pra toje, što vielmi mocna chvareje na hryp i nie moža spuścicca pa leśvicy na pieršy pavierch - lekary zabaraniajuć. Jon abiacaje dasłać knihu "Rybakova chata" adrazu, jak tolki jana vyjdzie ŭ druk. Svajo abiacańnie paet strymaŭ", - praciahnuła śpiecyjalist.
Ekspazicyja słužyć nahladnym paćviardžeńniem ciopłych siabroŭskich adnosinaŭ pamiž siemjami Kołasa i Hareckich. "Takimi jany zastajucca i pa siońniašni dzień", -- padsumavała Vasilina Mickievič.
Praca vystavy praciahniecca da kanca lutaha.
Ciapier čytajuć
«My dajom Štatam toje, što jany chočuć». Rasijski kanał apublikavaŭ videa, jakoje nazyvajuć zapisam Ryžankova schavanaj kamieraj u mašynie15
Kamientary