Kino pad maimi voknami

Na haradzienskich vulicach zdymajuć novaje kino, ale nie źviazanaje z Horadniaj. Zrešty, nievialikaje licha. Hałoŭnaje, što zdymajuć. I robiać heta ŭsio čaściej.

Minułym razam ja raspačaŭ hety svoj tekst słovami: «Pju kavu, a za vaknom: kładuć rejki, staviać na ich kinakameru. U našym padvorku zdymajuć kino. Dačakalisia!» A ŭrešcie nie chapiła porachu jaho napisać, pahatoŭ paabiacali, što zdymki praciahnucca…

Užo zabyvacca stała, ale minuła paru tydniaŭ, hladžu: ad samaha ranku kinazdymačnuju placoŭku ładziać. Što ž: navokał kamianicy dasavieckaha času — vokny, dźviery, kraty na balkonach niestandartnyja, a što jašče patrebna dla kino ź mistyčnym horadam Barysłavam dzieś na miažy Rasiei ź Biełaruśsiu? Jak skazaŭ režyser, jamu spadabałasia histaryčnaja častka, kaścioły, roznastylovaść u architektury.

Čakajcie, voś baču — vynosiać z furhonaŭ jupitery, zdymačnuju aparaturu, rejki, niejkija tranty… Minaki prachodziać skroź padvorak pad parasonami, čarapičny dach raz‑poraz makreje, vysychaje krychu, i znoŭku pačynaje daždžyć. Ale, chalera, znoŭku da prykraści svajoj čuju praz fortku lamant pjanoha dembiela‑desantnika, znoŭ tuju ž scenu adpracoŭvajuć: były vajaka nia moža znajści sabie miesca ŭ cyvilnych umovach. Hetak patłumačyŭ mnie minułym razam režyser.

Voś tak: my marna marym, kab zdymalisia histaryčnyja sceny, tym bolš scenar siahaje 1812 hodu, «skryžali djabła» vyviezieny Napaleonam z Maskvy, ale vymušana zatoplenyja ŭ dryhvie. A jašče ździŭlalisia, što nazyvali «imperyjaj zła», a dzie lažała hetaja samaja reč?.. Abač!

Adzin z rasiejskich aktoraŭ pachvaliŭ: horad — vielmi cikavy, možna zdymać

i Aŭstryju, i Niamieččynu i Anhliju. A niechta dadaŭ — i Berlin, i Vienu, i jašče niešta. Zdymać, jasna, možna, ale ŭsio heta łuchta. Horad, u jakim pahaspadaryła hruntoŭna savieckaja ŭłada, užo nie daciahvaje navat da samoha siabie. Na žal. Chacia słuchać pryjemnyja słovy zaŭždy pryjemna.

Minułaj vosieńniu rabili ŭ nas kino pra Armiju Krajovu, pra zachodniebiełaruski paślavajenny horad. Karaciej, horad, možna skazać, byŭ samim saboj u hetym vypadku. A tak: to kijeŭskaje hieta filmujuć, to jakijaści Čaromuški. Praŭda, niejk Vilniu zdymali ŭ seryjale pra 1863 hod, a adnojčy navat Skarynu ŭ drukarni z mulažami falijantaŭ, ale daŭno toje było. Da adnaho tolki pakul nie dadumalisia: zdymać u Horadni Horadniu. Moža tamu, što jana na samu siabie bolš nie padobna?

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0