Vierniki patrabujuć biełaruskamoŭnych liturhijaŭ u prychodzie, ź jakoha zvolnili śviatara Šramka
Vierniki prychodu śviatoha Archanhieła Michaiła, što ŭ mienskim mikrarajonie Sucharava (vuł. Jankoŭskaha,2), pieradali kiraŭniku Biełaruskaj pravasłaŭnaj carkvy mitrapalitu Paŭłu zvarot u suviazi z skasavańniem biełaruskamoŭnych liturhijaŭ, jakija słužylisia štoniadzieli z sakavika 2015 hodu, piša radyjo «Svaboda».
U Mienskaj eparchii, kudy Svaboda źviarnułasia pa kamentar, skazali, što varta pačakać, što adkaža viernikam mitrapalit Pavieł.
Pavodle prychadžanaŭ, pry planavańni słužbaŭ na listapad i dalejšyja miesiacy vyśvietliłasia, što liturhii na biełaruskaj movie na śviata Rastva, jak heta było try hady zapar, nie planujecca, a kolkaść biełaruskamoŭnych liturhijaŭ skaračajecca — jany buduć tolki raz na try miesiacy ŭ budzionny dzień.
Raniej biełaruskamoŭnyja liturhii ŭ prychodzie śviatoha Archanhieła Michaiła słužyŭ ajciec Alaksandar Šramko, jakoha za krytyku patryjarcha Kiryła sioleta ŭ kastryčniku vyzvalili ad pasady śviatara «biaz prava słužeńnia, našeńnia jarejskaha kryža i davańnia błasłavieńnia».
Čytajcie taksama: Adchileny ad słužby Alaksandr Šramko namulaŭ carkoŭnym uładam jašče ŭ 2006-m: jeparchija apublikavała dakumienty
«Sapraŭdy, tam słužyŭ Alaksandar Šramko, u kastryčniku jaho vyzvalili ad pasady. I słužyć pa-biełarusku tam niama kamu. Pakul, da vyrašeńnia prablemy, mahu prychadžanam paraić naviedvać inšyja chramy: u stalicy ŭ Mienskaj duchoŭnaj akademii, u Pietrapaŭłaŭskim sabory jość biełaruskamoŭnyja nabaženstvy. A naahuł — tak, u mnohich cerkvach brakuje śviataroŭ, jakija mohuć vieści nabaženstvy, kazańni pa-biełarusku», — pryznali ŭ Mienskaj eparchii.
Sam ajciec Alaksandar Šramko skazaŭ Svabodzie, što šukać prablemu varta nia ŭviersie, bo jana idzie źnizu: maŭlaŭ, mitrapalit błasłaŭlaje biełaruskamoŭnyja słužby, a tarmoziać unizie, śviataram nia chočacca lišniaj nahruzki.
«U našym chramie biełaruskamoŭnaja słužba była ŭ niadzielu, i heta była maja dobraja vola. U chramie byli jašče dva śviatary, jakija mohuć słužyć pa-biełarusku, ale adzin niadaŭna syšoŭ u inšy prychod. Druhi skazaŭ, što budzie słužyć raz na try miesiacy, i da taho ž u budzionny dzień. A ŭ chryścijanaŭ haspodni dzień — niadziela. I ŭ našym prychodzie mahčymaść słužyć u niadzielu jość. Zvyčajna nie chapaje pamiaškańniaŭ, a tut — try chramy, i adzin faktyčna pustuje, tam tolki chryščeńni pravodziacca, i my słužyli ŭ niadzielu — u hetym była naša hałoŭnaja admietnaść. Prosta śviatary nia chočuć napružvacca, chočuć, kab u ich mienš było nahruzki, turbotaŭ», — vykazaŭ svajo mierkavańnie były śviatar prychodu Archanhieła Michaiła ŭ Sucharavie Alaksandar Šramko.
Pavodle Šramka, prablema naahuł u kanservatyŭnaści pravasłaŭnaj carkvy: śviatary słužać na carkoŭnasłavianskaj movie, i pierachodzić na inšuju im ciažka.
«U inšych cerkvach — u Baŭharyi, Serbii — molacca i na svaich movach. Što da Rasiei, heta jašče nie dajšło, choć u ich jość pierakłady, ale pa-rasiejsku tam nichto nia słužyć. Što da Biełarusi, toje, što słužać pa-biełarusku, jość jakasnyja pierakłady mnohich carkoŭnych knih — heta ŭžo prahres», — miarkuje Alaksandar Šramko.
Kamientary