Aramnaŭ: Pa žyćci ja biznesmien, tolki hrošaj niama

My sustrakajemsia z Andrejem u Respublikanskim centry alimpijskaj padrychtoŭki «Stajki» — ciapier mienavita tut jon pravodzić bolš za ŭsio času. Paśla čempijanatu śvietu Andrej užo razdaŭ niekalki intervju, dy i za svaju nasyčanuju roznymi padziejami spartyŭnuju karjeru ciažkaatlet pryvyk da častych vizitaŭ žurnalistaŭ, tamu pahadžajecca na razmovu adrazu, biez uzhadnieńnia tem i pytańniaŭ, piša Źviazda.

Pavialičyć

Špacyrujučy pa terytoryi spartkompleksu, nazirajem, jak da Andreja raz-poraz padychodziać ludzi — rabotniki stałoŭki, treniery pa inšych vidach sportu, miascovyja rybaki. Jany vinšujuć Aramnava ź pieramohaj, choć na čempijanacie śvietu, nahadajem, jon staŭ druhim, žadajuć spartsmienu pośpiechaŭ i kažuć, što buduć chvareć za jaho dalej. Andrej dziakuje minakam, kahości ciopła abdymaje, kamuści paciskaje ruku. Mimavoli ŭźnikaje pytańnie: ci toj heta Aramnaŭ, što ŭvieś čas vykazvaje pravakacyjnyja rečy i dzivačyć u internecie? A toj, źviartajučysia da nas, pačynaje apaviadać pra toje, što na terytoryi «Stajek» jość vydatnaje voziera, kala jakoha jon z vudaj pravodzić svaje vychadnyja. Traplajecca ŭ asnoŭnym karaś, jość i karp, ryba vielmi smačnaja, tamu što voziera čystaje. Asnoŭnuju častku ŭłovu Andrej doryć znajomym, štości sušyć dla siabie. «Tut možna adyści ad spabornictvaŭ, abstrahavacca, što važna ŭ surjoznych vidach sportu. Inakš moža padarvać kaŭpak», — ličyć spartsmien.

Paśla Piekina-2008, kali Aramnaŭ u 20-hadovym uzroście staŭ alimpijskim čempijonam, jaho bijahrafija stała padobnaja na amierykanskija horki. Spartsmiena zatrymlivali padčas kiravańnia aŭtamabilem u stanie apjanieńnia, pazbaŭlali pravoŭ, pryciahvali da kryminalnaj adkaznaści za paŭtornyja parušeńni, a jon adno za adnym davaŭ skandalnyja intervju. Sychodziŭ ź vialikaha sportu i viartaŭsia. Atrymaŭ ciažkuju traŭmu i, zdavałasia b, «zaviazaŭ» ź ciažkaj atletykaj nazaŭždy, ale raptam praz try hady viarnuŭsia. Dy jak! Spačatku staŭ siarebranym pryzioram čempijanatu Jeŭropy, a potym uziaŭ «sierabro» čempijanatu śvietu, paśla čaho zajaviŭ, što maje namier pajechać na Alimpijadu ŭ Tokia.

«U narmalnaha ciažkaatleta sapiernik adzin — štanha»

— Pačniom z čempijanatu śvietu. Ci zadavoleny vy svaim vystupleńniem i vahami, jakija tam padniali?

— Atrymałasia ŭsio, što zapłanavana, navat trochi bolš. Apošni moj suśvietny rekord byŭ vielmi daŭno — nie čakaŭ, što ŭstanavić čarhovy atrymajecca ciapier, ale moj charaktar spracavaŭ u patrebnym kirunku.

— Mahčyma, hety čempijanat śvietu pakazaŭ, nad čym jašče treba papracavać u pieradalimpijski hod?

— Jość adzin momant. Pierad hetym startam ja šmat važyŭ, dachodziŭ da 122 kh, tamu daviałosia ekstranna sušycca, zhaniać vahu. Heta mieła nastupstvy: byli momanty, kali stomlenaść pieramahała, navat uźnikała hałavakružeńnie. Ja pracavaŭ na maksimumie, što nie vielmi dobra ŭ maim uzroście. Chočacca, kab usio adbyvałasia spakajniej.

Čempijanat śvietu 2018 byŭ usiaho praź niekalki miesiacaŭ paśla taho, jak ja viarnuŭsia ŭ kamandu, u ciažkuju atletyku. Da čempijanatu Jeŭropy ŭdałosia padrychtavacca ŭžo lepš, tamu što ŭ składzie nacyjanalnaj kamandy ŭsio ž taki rychtavacca zručniej, čym doma. Ja zajaŭlaju, što chaču stać dvuchrazovym alimpijskim čempijonam. Hetaja Alimpijada, chutčej za ŭsio, budzie dla mianie apošniaja, tamu jana ciapier — hałoŭnaje dla mianie.

— Ci ciažka ŭtrymać pik formy ŭ 31 hod?

— Składana atrymać novy vynik, praściej viarnuć stary. Ciapier ciažej psichałahična, tamu što vialikaja adkaznaść laža na taho čałavieka, chto pajedzie na Alimpijskija hulni, treba budzie spracavać na 100 %. Jość pieražyvańni: raptam štości nie atrymajecca. Značyć, treba rychtavacca z dobrym zapasam, kab hetyja dumki nie pieraškadžali padymać štanhu.

— U suviazi z tym, što alimpijskich licenzij u našaj kamandy minimum, u kalektyvie napružanaja abstanoŭka?

— Mahčyma, u trenierskim štabie hetyja momanty adčuvajucca. U narmalnaha ciažkaatleta sapiernik adzin — štanha. Chto bolš padymaje, toj i jedzie na spabornictvy. Ja zaŭsiody raiŭ maładym spartsmienam nie zajmacca hłupstvam, nie sprabavać bicca adzin z adnym, a lepš padymać vynik, ad jakoha ŭsio heta zaležyć. Nijakich zakulisnych hulniaŭ być nie pavinna, ale da Alimpijady jašče daloka, rana kazać, chto kudy jedzie, — moža być, takija hulni i pačnucca, choć nie chaciełasia b. Ciapier u nas vielmi maładaja zbornaja, samaja hałoŭnaja zadača maja i trenieraŭ — stvaryć novuju kamandu, jakaja na Alimpijadzie ŭ Paryžy vystupić hruntoŭna. Mahčyma, i ja budu ŭ składzie toj kamandy. Treba być zahadzia hatovym.

«Ja viedaju, mnie dapamahaje Boh»

— Kali vy pryniali rašeńnie viarnucca ŭ vialiki sport, užo tady vašaj metaj byŭ Tokia, albo tolki ciapier, kali ŭsio znoŭ stała atrymlivacca?

— Ja atrymaŭ vielmi surjoznuju traŭmu, paśla jakoj nie moh dumać pra dalejšy sport, pačaŭ zajmacca błohinham, prajaŭlać siabie ŭ sacsietkach. Tak atrymałasia, što pakazvaŭ praktykavańni i adčuŭ, što naha pierastała baleć. U mianie źjaviłasia iskrynka nadziei, što, kali ja znoŭ pačnu zajmacca, što-niebudź moža atrymacca. Z kožnym dniom i z kožnym miesiacam prychodziła bolš upeŭnienaści, i, kali vynik pačaŭ być padobny na suśvietny, naha naohuł pierastała turbavać. Ja viedaju, chto ja taki, viedaju svaju siłu, svaju psichiku, ja viedaju, što mnie dapamahaje Boh, tamu vyrašyŭ bicca da kanca.

— Ź jakoj reakcyjaj sustrelisia, kali abjavili pra svajo viartańnie?

— Mała chto vieryŭ, usio ž taki ja zaŭsiody kažu vielmi šmat usiaho. Rodnyja i blizkija pryvykli da taho, što ja niasu inšapłanietnyja rečy. Nichto nie viedaje, što ŭ mianie ŭ hałavie, ale ja ŭsio dakazaŭ vynikam.

— Dapuścim, što vy traplajecie ŭ Tokia. Jakaja Alimpijada dla vas budzie praściejšaj, pieršaja ci ciapierašniaja?

— Kožnyja spabornictvy składvajucca pa-roznamu. Na ciapierašni momant hety čempijanat dla mianie byŭ samym ciažkim z usich spabornictvaŭ. Ja mieŭ vielmi mocnaha sapiernika — Simona Marcirasiana. Jon małady, pierśpiektyŭny. Heta budzie vielmi cikavaja bitva. Kali ŭsio składziecca, jak pavinna być, Alimpijada Piekina i pobač nie stajała z tym, što budzie adbyvacca ŭ Tokia.

— Toje, što vy stali alimpijskim čempijonam u 20 hadoŭ, — plus ci minus?

— U 20 hadoŭ ja atrymaŭ finansy, u mianie źmianiłasia žyćcio. Tym bolš da taho času ja jašče nie paśpieŭ ni nahulacca, ni pazajmacca hłupstvam, chaciełasia ŭsio pasprabavać, rabić roznaha kštałtu ekśpierymienty. Dobra, što ciapier ja ŭžo trošački pastaleŭ i supakoiŭsia, mnohija rečy mianie ŭžo nie cikaviać. U maładości pasprabavaŭ usio, što treba było pasprabavać u maładości, a ciapier viadu siabie praściej.

«Pa žyćci ja biźniesmien, tolki hrošaj niama»

— Na niekalki hadoŭ vy adyšli ad sportu. Čym tady zajmalisia, jak žyli?

— Ja syšoŭ dzieści ŭ kancy 2014 hoda, u pačatku 2017-ha viarnuŭsia ŭ zbornuju. Uvieś hety čas zajmaŭsia piedahahičnaj dziejnaściu i ŭsialakim hłupstvam — čym ja tolki nie zajmaŭsia! Mnie pašancavała, što ja zmoh viarnucca, tym bolš tak dobra viarnucca. Mnohija hladziać na heta z zajzdraściu, tamu što ŭ niekatorych nie atrymlivajecca zrabić adnu dobruju karjeru ciažkaatleta, a ŭ mianie vyharaje ŭžo druhaja. Mała chto razumieje, što heta nie tolki šancavańnie, ale i jak minimum Božaja padtrymka. Mianie lubić suśviet, i ja lublu jaho.

Viadoma, kali bolš za paŭžyćcia pryśviačaješ sportu i ŭ ciabie zabirajuć hetuju vielizarnuju častku, jaje niama čym zapoŭnić, ty ŭ pastajannych pošukach, prychodziać i dobryja, i drennyja dumki. Kali prychodziać drennyja, možna złamacca, u mianie było šmat takich momantaŭ. Byli prablemy z zakonam, ja praciahnuŭ jeździć vypiŭšy za rulom, u mianie potym kanfiskavali mašynu, ja trapiŭ pad damašni aryšt, potym pačalisia prablemy z pravierkami pad damašnim aryštam, mianie chacieli pasadzić u turmu.

Čaho tolki nie adbyvałasia, ale ŭ vyniku ja vytrymaŭ, mnie dapamoh spartyŭny charaktar. Mała chto vykaraskvajecca adtul, adkul vykaraskaŭsia ja. Viadoma, tut prablema našaha sportu — u tym, što spartsmienam, jakija sychodziać, nijak nie dapamahajuć. Paśla pieramohi na Alimpijadzie tabie treba znoŭ startavać z nula. Pieršy hod paśla sychodu ja pracavaŭ za 50 dołaraŭ u spartškole trenieram. Dobra, što ničoha nie pradaŭ, zachavaŭ kvateru. Upeŭnieny, mianie znoŭ heta čakaje. Minułym razam ad taho, što atrymaŭ traŭmu i nie byŭ hatovy da takoha (a da traŭmy byŭ nastolki pierahružany treniroŭkami i režymam, što prosta maralna nie vytrymlivaŭ), źjaŭlalisia biassońnica i paŭvarjacki stan. Ciapier zdajecca: z adnaho boku, dobra, što adpačyŭ, z druhoha — mahło b i nie pašancavać vybracca adtul.

— Ci jość učynak, pra jaki vy škadujecie?

— Zaŭsiody jany jość. U mianie ciapier usio dobra, tamu ja z upeŭnienaściu moh by skazać, što heta była vydatnaja škoła. Z druhoha boku, ci treba było mnie ŭsio heta pieranosić? I psichałahična składana było, i ŭ siamji prablemy ŭźnikali: jana mahła razburycca. Škaduju, što nie zmoh vystupić na ŭsich Alimpijadach, tamu što nie byŭ dastatkova daśviedčany, kab dumać u pierśpiektyvie. Ustupaŭ u kanflikty z trenierami, choć ich nielha było paźbiehnuć, treniery chacieli prycisnuć mianie da paznohcia, a z maim charaktaram heta niemahčyma. Usie pamylajucca. Ciapier by ja rychtavaŭsia na čaćviortuju Alimpijadu, i było b vydatna.

— Tolki adsutnaść hrošaj tady prymusiła vas pajści na trenierskuju rabotu?

— Ja nie źbiraŭ finansy, kab «zamucić» biźnies, a kali ŭ mianie kanfiskavali mašynu, tym bolš nie było srodkaŭ. Pa žyćci ja biźniesmien, tolki hrošaj niama, zaŭsiody pakidaju ich na potym, a potym jany traciacca. Raniej u mianie byŭ vyraz — «horš być nie moža», a ciapier dakładna viedaju, što ŭ luby momant moža być jašče horš, jak by ni zdavałasia, što ŭsio prapała. Ciapier ja viedaju, što pryjduć pryzavyja za čempijanat śvietu i Jeŭropy, za suśvietnyja rekordy, śpiecyjalna vykinuŭ kartku, kab vypadkova ich nie vydatkavać. My čakajem papaŭnieńnia ŭ siamji, tamu zamiest kvatery chaciełasia b pabudavać vialiki dom.

Rabota ź dziećmi — heta dobry, cikavy vopyt, naohuł ja adčuvaju, što ŭ mianie atrymlivajecca treniravać. Ciapier niama mahčymaści zajmacca dziećmi, ja pracuju z darosłymi, prosta staŭlu dobruju bazu, kab ludzi razumieli, što takoje ciažkaja atletyka. Na moj pohlad, u śviecie mała pravilnaj dakładnaj piedahohiki ŭ ciažkaj atletycy, savieckaja škoła hruntavałasia na miedykamientach i zdarovych chłopcach, ciapier pryjšła epocha Aramnava, dzie važnaja tonkaja technika. Treniruju anłajn, ale zajmacca ŭ mianie stała zadoraha.

— Ci zadavalniaje ciapier vaš zarobak?

— Kaniešnie nie. Zaŭsiody chočacca atrymlivać bolš, tamu što šmat finansaŭ sychodzić na padrychtoŭku. Čym daražejšy aŭtamabil, tym daražejšaje jaho absłuhoŭvańnie, čym dalej ja ŭpirajusia ŭ vynik, tym usio bolš srodkaŭ treba na padtrymańnie formy.

— Žurnalisty lubiać vas za adkrytaść. Kaliści davodziłasia pakutavać paśla skazanych słoŭ?

— Šmat razoŭ. Časta žurnalisty interpretavali maje słovy nie tak, u tym liku praz heta maja karjera nie zdavałasia takoj užo dobraj. Traplała i trenieram, i kamandzie, i maim rodnym. Ja za heta vielmi prašu prabačeńnia. Paśla kožnaha intervju mnie kažuć: «Andrej, moža, nie treba naohuł davać intervju?» Ale ja nie mahu, tamu što maja miedyjnaść u tym liku dapamahła mnie viarnucca. Było šmat abraz, ale toj vynik, jaki ŭ mianie atrymaŭsia, — aplavucha tym, chto mianie abraziŭ.

— Zdajecca, mienavita dziakujučy hetaj ščyraści i adkrytaści vas i lubiać balelščyki.

— Tak, ja sfarmiravaŭsia va ŭjaŭleńni mnohich ludziej jak absalutna sumlenny i adkryty čałaviek, praz heta ŭ maim žyćci źjavilisia dobryja ludzi, jakija dapamahali, padtrymlivali. Pieramoha i majo viartańnie — pa bolšaj častcy i jość hetyja ludzi, a nie maja pracavitaść abo technika. Byvała, zasypali mianie hrašyma, tolki kab ja nie zdavaŭsia i viarnuŭsia. Tysiačarazova ŭdziačny tym, chto dapamahaŭ nie tolki finansava, ale i psichałahična.

— Što b vy paraili siońnia sabie maładomu i kožnamu junamu spartsmienu?

— Sabie — nikoli nie zdavacca. A maładym spartsmienam — pasprabavać adčuć svoj sport, svaju techniku. Ja jak piedahoh sutyknuŭsia z tym, što ŭ piedahohicy šmat niapravilnaha. Mnohija stanoviacca piedahohami ad biezvychodnaści. 

Ja paraiŭ by spartsmienam navučycca ŭsio rabić samim, tady i pra svaje pamyłki nie škaduješ. Viadoma, treba prysłuchoŭvacca da treniera, ale zrabić svaje vysnovy. I abaviazkova vyvučać navuku, tamu što sport bieź miedycyny i navuki siońnia — nie sport.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0