U minskim Zialonym Łuzie — ci to sumnaja, ci to kranalnaja historyja. Tam jość dziciačy sadok, jaki prazvali «Čaburaška». Usie z-za mazaik na fasadzie, jakija znachodziacca tam, kolki pamiatajuć miascovyja žychary. Padčas ramontu adnu ź ich zatynkavali, druhi Čaburaška — u niebiaśpiecy. «Dzieci zasmučanyja», — napisała ŭ Onlíner adna mama.
Havorka pra dziciačy sad №347, što na vulicy Cikockaha, 52.
— Jaho prazvali «Čaburaška». Mazaika na fasadzie była miascovaj słavutaściu. Ciapier, paśla ramontu, jaje niama. Dzieci vielmi zasmučanyja, — adznačyła maci adnaho z małych.
Pryčyna rasstrojstva zrazumiełaja: na miescy viasiołaha hieroja z mulcika ciapier sumnaja tynkoŭka.
Sumujuć i baćki.
— Vychavalniki skazali, što plitka absypajecca, tamu pa-nad joj i pačali tynkavać. Mazaika była prostaja, ale ŭsie jaje lubili. Prykra.
Čaburašku na druhim fasadzie nie zatynkavali. Voś jon, na fatahrafii, zroblenaj hod tamu.
U dziciačym sadku №347 rastłumačyli hetuju historyju. Raboty na budynku — płanavy ramont, jaho pravodziać ad Upraŭleńnia pa adukacyi Pieršamajskaha rajona Minska.
— Na žal, mazaika była ŭžo niebiaśpiečnaja. Plitka pačała patrochu absypacca, a pytańni biaśpieki — na pieršym miescy.
Ale jość i dobryja naviny: druhoha Čaburašku źniščać nie buduć, prynamsi pakul, pakolki tam stan ściany narmalny.
Mazaiki byli na ścianie z momantu pabudovy budynka ŭ 1975 hodzie. Adsiul i «Čaburaška» — nieaficyjnaja nazva dziciačaha sadka. Malunak hetaha hieroja jość i na sajcie daškolnaj ustanovy.
Zrazumieła, što biaśpieka — sprava važnaja. Ale chaciełasia b, kab typavyja prajekty ramontaŭ usio ž uličvali miascovyja asablivaści. Naprykład, minułym letam zatynkavali kałarytnuju savieckuju mazaiku na ścianie himnazii №15 na vulicy Maksima Bahdanoviča.
-
Ź Biełarusi ŭ Rasiju sprabavali niezakonna vyvieźci pad tonu rahoŭ
-
Na zapraŭcy pad Minskam kavu nalivaje robat-barysta. Nakolki heta zručna?
-
«Nie zabirajcie ŭ dziaciej sa śmiarotnym dyjahnazam apošniaje!» Blizkija chvorych na rak dziaciej źviarnulisia da Łukašenki z prośbaj nie źniščać fond «KinderVita»
Aryštavany 75‑hadovy Źmicier Sańko — vieteran-vydaviec3
Kamientary
troški nie tak) ja chadziła ŭ hety sadok.. praŭda ŭsiaho dva letnich miesiacy..
hety sadok byŭ dla dziaciej z defiektami maŭleńnia.. tamu jaho i nazvali čabuRRRaška.. a mazajka ŭžo, jak ilustracyja
ja ž tudy trapiła (u mianie defiektaŭ maŭleńnia nie było), tamu što, miescaŭ u sadkach pobač z domam nie było.. baćki ž z pakaleńnia bebi-bumiery)