«Jašče možna paspračacca, chto bolšy drapiežnik i chto prynosić bolš škody — busieł ci sip». Ekzatyčnaja ptuška pasialiłasia ŭ Loźnienskim rajonie ŭ spustošanaj buślancy
Pa infarmacyi miascovych čynoŭnikaŭ, biełahałovy sip, zalotnaja drapiežnaja ptuška z rodu hryfaŭ, ciapier čaściej za ŭsio znachodzicca ŭ rajonie vioski Horbava-1 Loźnienskaha rajona, a načuje jana ŭ adnym sa spustošanych buślinych hniozdaŭ — na vodanapornaj viežy, jak pišuć «Narodnyja naviny Viciebska».
Paśla pastupleńnia infarmacyi pra vyjaŭleńnie drapiežnaj ptuški ŭ Loźnienskim rajvykankamie praviali pasiadžeńnie kamisii pa akazańni dapamohi dzikim žyviołam na terytoryi Loźnienskaha rajona. Pa vynikach pasiadžeńnia byŭ aformleny pratakoł pasiadžeńnia kamisii, jakim dajecca šerah daručeńniaŭ zacikaŭlenym asobam.
«Lubaja žyŭnaść maje prava na žyćcio. I jašče možna paspračacca, chto bolšy drapiežnik i chto prynosić bolš škody — busieł ci sip. Busieł ža taksama nie siłkujecca jabłykami i bulbaj. Jon jeści ŭsio žyvoje, pačynajučy ad jaščarak, žab, źmiej, ptušaniat drobnych ptušak. Tym nie mienš busieł — heta simvał Biełarusi, i nikomu ŭ hałavu nie prychodzić dumka zmahacca ź im.
Naturalna, vielmi niepryjemna, što sip raspraviŭsia z buślaniatami na vačach u žycharoŭ. Ale padstavy adłoŭlivać albo adstrelvać ptušku niama», — ličać loźnienskija čynoŭniki.
Pry hetym za apošnija 9 dzion infarmacyi pra spustašeńnie hniozdaŭ busłoŭ nie pastupała, jak paviedamlaje Loźnienskaja rajonnaja inśpiekcyja pryrodnych resursaŭ i achovy navakolnaha asiarodździa. Faktaŭ, jakija paćviardžajuć patencyjnuju pahrozu žyćciu i zdaroŭju miascovaha nasielnictva, a taksama majomaści hramadzian, taksama nie vyznačana. Miescaznachodžańnie ptuški, jaje pavodziny znachodziacca na kantroli, jak havorycca ŭ paviedamleńni, raspaŭsiudžanym praz sacyjalnyja sietki.
Nahadajem, što ŭ pačatku červienia ŭ vioscy Vychadcy Loźnienskaha rajona zaŭvažyli dziŭnuju ptušku, padobnuju da hryfa. Praź niekatory čas čužyniec staŭ rujnavać hniozdy busłoŭ i jeści ptušaniat. Arnitołahi vyznačyli, što heta biełahałovy sip — ptuška, jakaja ŭ nas stała nie žyvie, a zalataje vielmi redka. Miarkujučy pa ŭsim, drapiežnik prylacieŭ u Viciebskuju vobłaść z terytoryi rasijskaj Smalenskaj vobłaści, dzie byŭ zaŭvažany krychu raniej.
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»3
Kamientary