Niezvyčajnyja pryhody. Praz paŭhoda błukańniaŭ vilejskaja čarapacha viarnułasia dadomu
Na hetym tydni ŭ sacyjalnych sietkach Vilejki źjaviłasia abjava ab tym, što na Viljaninym chutary znojdziena čarapacha. Vilejčanka padčas prahułki zaŭvažyła istotu ŭ pancyry žoŭta-zialonaha koleru ŭ travie kala voziera, paškadavała jaje i ŭziała dadomu: «Moža jana adniekul ŭciakła?» Dziaŭčyna dała abjavy pra znachodku i nie hublała nadziei, što hadavanca niechta šukaje. Raspaviadaje kraj.by.
Praz paru hadzinaŭ razdaŭsia telefonny zvanok ad žychara Vilejki, jaki raspavioŭ, što ŭ jaho źnikła čarapacha.
— U kancy minułaha leta na vulicy stajała haračaje nadvorje i dźviery na vulicu byli adčynienyja. Čarapachun (tak nazvaŭ svajho hadavanca haspadar — Zaŭv. aŭt.) skarystaŭsia mahčymaściu «pajści pahulać». Apamiatalisia my nie adrazu, a kali nabirali čarapacham vadu. Papiaredzili susiedziaŭ — raptam ubačać u siabie na terytoryi. Klič u internet nie kidali: katoŭ i sabak nie zaŭsiody znachodziać, a tut čarapacha. Praz dva tydni biespaśpiachovych pošukaŭ stracili nadzieju znajści jaho. Nabližałasia vosień, i my vielmi pieražyvali, jak tam naš siabar, — raspavioŭ surazmoŭca.
Daroha dadomu
— Abjavu žoncy pierasłała znajomaja, jakaja viedała, što naš siabar uciok. Ubačyŭšy fota, my adrazu patelefanavali pa numary. Kali pierakanalisia, što sapraŭdy naš — byli vielmi rady i pajechali jaho zabirać. Čarapachun byŭ słaby, jaho pancyr vyćviŭ i staŭ dalikatnym. Pieražyvali ŭsioj siamjoj, kab vyžyŭ. Ale paśla sutak u vadzie na nastupny dzień jon pajeŭ, a zatym pačaŭ šypieć i aktyŭna poŭzać, — dadaŭ mužčyna.
Darečy, heta była ŭžo nie pieršaja sproba ŭciokaŭ ich hadavanca ŭ pancyry.
Ad miesca, dzie čarapacha zhubiłasia, da Viljaninaha chutara kala dvuch kiłamietraŭ — dobry špacyr atrymaŭsia, a hałoŭnaje, doŭhi i navat ź zimoŭkaj.
Čarapachun — heta krasnavuchaja čarapacha. U apošnija lot dziesiać u suviazi z paciapleńniem klimatu jany stali paśpiachova zimavać u našych vadajomach. Z-za hetaha ich uklučyli ŭ Čornuju knihu invaziŭnych vidaŭ žyvioł Biełarusi. Invaziŭny vid — vid, jaki znachodzicca za miežami svajho naturalnaha areała, raspaŭsiudžvańnie i kolkaść jakoha stvarajuć pahrozu zachavańniu miascovaj bijałahičnaj raznastajnaści.
-
Pryłuki pad Minskam na chvali chajpu — biełarusy masava pajechali tudy pa zdymki ŭ styli «Pryciemak». Miascovyja nie ŭ zachapleńni
-
«U 2015‑m vyjhraŭ $10 tysiač». Biełarusy ŭzhadvajuć, jak i kolki vyjhravali ŭ łatarei
-
Brazilec pradaŭ usiu majomaść i prajechaŭ 2000 kiłamietraŭ dziela žančyny. Ale jaho čakała žorstkaje rasčaravańnie
23‑hadovaha aficera bryhady śpiecnaza asudzili na 19 hadoŭ za «zdradu dziaržavie»17
23‑hadovaha aficera bryhady śpiecnaza asudzili na 19 hadoŭ za «zdradu dziaržavie»
Dziaržbiaśpieka Litvy: «Naš dom» Karač štučna stvaraje ŭmovy, kab biełarusy, što nie adpaviadajuć kryteryjam mižnarodnaj abarony, atrymlivali VNŽ u Litvie4242
Dziaržbiaśpieka Litvy: «Naš dom» Karač štučna stvaraje ŭmovy, kab biełarusy, što nie adpaviadajuć kryteryjam mižnarodnaj abarony, atrymlivali VNŽ u Litvie42
«Ludzi kamientavali, što salmanieła ŭvajšła ŭ čat». Biełarus pajechaŭ pracavać u Kremnijevuju dalinu — i staŭ kulinarnym błohieram na 28 miljardaŭ prahladaŭ88
Kamientary