Minharvykankam pra vuličnaje aśviatleńnie: Heta była razavaja akcyja. Siońnia ŭklučać a 18-j
U sieradu ŭviečary vuličnaje aśviatleńnie ŭ Minsku ŭklučyli nie ŭ zvykły čas, a kala 19:00. Heta adbyłosia paśla abureńnia Łukašenki, što aśviatleńnie ŭklučajuć raniej. Učorašniaje poźniaje ŭklučeńnie vyklikała vialikaje abureńnie ŭ sacsietkach.
U Minharśviatle «Lusterku» zajavili, što dziejničali pavodle rašeńnia Minharvykankama.
— Jak tam vyrašać, tak i budzie, — zajaviła supracoŭnica.
U pryjomnaj staršyni Minharvykankama Uładzimira Kucharava pryznalisia, što aburanych zvankoŭ nakont uklučeńnia śviatła na hadzinu paźniej było «vielmi šmat».
— Heta było rašeńnie kiraŭnictva. Siońnia tak nie budzie, heta była razavaja akcyja. Siońnia a šostaj hadzinie ŭklučycca aśviatleńnie. Jak zvyčajna, jak i raniej uklučałasia, — zapeŭniła sakratarka pryjomnaj.
— To-bok hetaje rašeńnie ŭžo admianili?
— Tak-tak.
— I bolš takoj «karekciroŭki» nie budzie? A to my ŭčora ledź nohi nie pałamali.
— Nu, ja taksama spadziajusia, što nie budzie, bo zvankoŭ pastupaje vielmi šmat.
Minsk u sieradu viečaram pahruziŭsia ŭ ciemru. Paśla zahadu Łukašenki
«Usio śviatło pajšło na padśvietku «Minsk-areny». Što biełarusy havorać pra ciemradź na haradskich vulicach i darohach
Piać pryčyn — u tym liku adna fantastyčnaja, — pa jakich biełarusam adklučyli śviatło ŭ haradach
«Vy ašaleli! Kolki my tracim hrošaj!» Łukašenka daručyŭ źmienšyć aśviatleńnie na vulicach
Kamientary