«Baćka pravilna zrabiŭ, ciapier bolš praviednaści», «Foty vyrvanyja z kantekstu». Jak prapahanda apraŭdvaje adklučeńnie śviatła na vulicach

Paśla abureńnia Łukašenki, što lichtary na vulicach harać zanadta doŭha, i patrabavańnia pierajści ŭ režym žorstkaj ekanomii, miascovyja ŭłady paśpiašalisia pierahledzieć hrafiki. Prostyja žychary masava dzialilisia niezadavolenaściu ad ciemry, jakaja apanavała vulicy, a prapahanda ŭ svaju čarhu, jak zvyčajna, zapeŭnivaje, što ŭsio dobra.

Pieršym na hetuju temu vykazaŭsia Ryhor Azaronak. U svaim viečarovym efiry 4 lutaha prapahandyst adznačyŭ:

«U Minsku ŭsio narmalna. Vuzkija vułački ŭsie aśviatlajucca. Usio zroblena z rozumam, ale dla ekanomii srodkaŭ. Tamu što, prabačcie, kali łaska, žyć chočam dobra, pryhoža, u restaranach jeści…

Treba da ŭsiaho padychodzić pa-haspadarčy. Baćka absalutna pravilna zrabiŭ. (…) Ciapier u nas nie Łas-Viehas. I narmalna, i dobra. Bolš dušeŭnaści ciapier, praviednaści. U rešcie rešt, viečaram doma kachańniem treba zajmacca».

Pavialičyć

Praciahvajučy svaju dumku, jon abrynuŭsia na krytykaŭ:

«Lichtary pracujuć tam, dzie ludzi chodziać. A tam, dzie heta nie tak treba, na trasach, jašče niedzie, to, zrazumieła… Chłusiać ža, svołačy. Usio aśvietlena. I za horadam, i ŭ horadzie. (…) Racyjanalizavali, zrabili bolš ekanomna. Nu navošta na noč śviacić hetyja mahistralnyja rekłamy i ŭsio astatniaje? Absalutna pravilna Baćka skazaŭ — haspadarski padychod».

Siońnia zranku vydańnie «Minskaja praŭda» na svaim sajcie zładziła sapraŭdnuju «pierakličku haradoŭ», publikujučy fotaspravazdačy z vulic, dzie pracujuć lichtary. Pa słovach aŭtaraŭ, 4 lutaha žychary Vałožyna zabili tryvohu nakont mahčymaj ciemry, ale žurnalisty ich supakoili:

«Siońnia ranicaj vyjšli i pravieryli. Nijakaj ciemry, dabracca da punkta pryznačeńnia miascovym nie składaje ciažkaściaŭ».

U Stoŭbcach situacyju apisali jak amal nieprykmietnuju dla hramadzian:

«Vyklučeńnie lichtaroŭ zdaryłasia niezadoŭha da śvitańnia. Da hetaha času dzieci ŭžo paśpieli dabracca da škoł, a darosłyja pryjechać na pracu. Tak što istotnaj roźnicy i dyskamfortu miascovyja žychary nie pavinny zaŭvažyć, a ekanomija elektraenierhii atrymajecca kałasalnaja».

Karespandenty śćviardžajuć, što dla zon pavyšanaj niebiaśpieki zrabili vyklučeńnie:

«Adzinaje vyklučeńnie — prypynak hramadskaha transpartu. (…) U Zajamnym (…) byŭ zaŭvažany asoby režym u zonach pavyšanaj niebiaśpieki (piešachodnyja pierachody, škoły, balnicy)».

Usio dobra, pa słovach karespandentaŭ, i ŭ Łahojsku:

«Zhodna z novaŭviadzieńniem, vuličnyja lichtary ciapier vyklučajuć, adšturchoŭvajučysia ad času ŭzychodu sonca. Da momantu adklučeńnia aśviatleńnia na vulicach było nie asoba šmatludna».

Žurnalist Alaksandr Klimaviec z Łahojska zajaviŭ, što foty ciomnych vulic byli vyrvanyja z kantekstu. Jon ich zrabiŭ nibyta za chvilinu da taho, jak lichtary ŭklučyli. «Na fota i videa śpiecyjalna źmienšana ekspazicyja, kab pakazać kantrasnaść. Tamu jany vyjšli takimi ciomnymi».

Padobnaja spravazdača pryjšła i ź Vilejki:

«Ranicaj 5 lutaha žycharoŭ nie pakinuli ŭ ciemry — aśviatleńnie na učastkach vulic vyklučali paetapna. Na mnohich vulicach lichtary pierastali pracavać, kali ŭžo śviatleła».

Najbolš znachodlivym akazaŭsia žurnalist sa Smalavič, jaki znajšoŭ alternatyŭnyja krynicy śviatła:

«U Smalavičach ranicaj 5 lutaha krychu raniej adklučyli lichtary, ale aśviatleńnia dastatkova ad far mašyn, lichtaroŭ nad padjezdami i śniehu».

Karespandent z Žodzina vykazvajecca bolš strymana, pryznaŭšy, što stała «krychu ciamniej»:

«Siońnia ŭ Žodzinie lichtary na vulicach zhaśli krychu raniej za zvyčajnaje. (…) Zaŭvažna častkovaje adklučeńnie aśviatleńnia — krychu ciamniej stała praktyčna pa ŭsioj mahistrali trasy R-53».

Žurnalistka sajta navin Minskaha rajona Pristalica.by (ich zasnavalnik — Minski rajvykankam) Taćciana Koniuch u svaim materyjale «Pravieryli, jak u Zasłaŭi ranicaj pracavała vuličnaje aśviatleńnie» nazyvaje inicyjatyvu Łukašenki «pravilnaj i svoječasovaj», bo «karekciroŭka času ŭklučeńnia i adklučeńnia lichtaroŭ u ranišnija i viačernija pryciemki, naturalna, prynosić adčuvalny efiekt».

Šukajučy choć niešta stanoŭčaje, jana źviartajecca da roli nadvorja:

«Zaraz varta ŭličvać, što ŭ zimovy pieryjad situacyju ŭ mnohim palahčaje śniežnaje pokryva, jakoje adlustroŭvaje śviatło i naturalnym čynam padśviatlaje prastoru. Heta dazvalaje biaśpiečna skaračać čas pracy aśviatleńnia biez surjoznaj škody dla bačnaści».

Śnieh, pa słovach karespandenta z Maładziečna, dapamahaje aśviatlać vulicy i tam. 

«U śnieha, jaki padaje, jość vydatnaja ŭłaścivaść — paśla vyklučeńnia vuličnaha aśviatleńnia mienavita jon robić prykmietnymi piešachodaŭ i ŭ śvitalnym zmroku rezka kantrastuje z žycharami horada, jakija śpiašajucca na pracu i vučobu».

Pavialičyć

Žurnalisty «Niaśvižskich navin» taksama zapeŭnivajuć, što ŭ horadzie paśla karekciroŭki «zachoŭvajecca nieabchodny ŭzrovień aśvietlenaści». I znoŭ ža zhadvajuć pra śnieh:

«Dadatkovuju jarkaść vulicam dadaje śnieh, jaki vypaŭ, adlustroŭvajučy śviatło i robiačy horad jašče bolš kamfortnym dla žycharoŭ».

U vyniku niaśvižskaja rajonka nazyvaje heta pradumanaj stratehijaj:

«Taki kompleksny padychod dazvalaje efiektyŭna vykarystoŭvać resursy, padtrymlivajučy vysoki standart haradskoha asiarodździa».

Dziŭna, čamu prapahandysty jašče Miesiac i zorki nie ŭklučyli ŭ hety «kompleksny padychod»?

• 1
• 0
• 31
• 16
• 1
• 0
• 5
• 0