Minski «Kamvol» nie pracuje, i pry hetym u jaho naźbirałasia 200 miljonaŭ daŭhoŭ
Padčas naviedvańnia Salihorskaj ptuškafabryki Łukašenka ad razvah pra pierapialinyja jajki płaŭna pierajšoŭ da abmierkavańnia bolš ahulnych prablem, siarod inšaha paviedamiŭšy pra toje, što na minskim pradpryjemstvie «Kamvol», jakomu jon asabista nadavaŭ raniej šmat uvahi, situacyja siońnia bieznadziejnaja.
«Meta adna, hłabalnaja — nikomu nie addavać svoj rynak. Kab nie atrymałasia tak, jak pa «Kamvolu». Kaliści ja niepasredna zajmaŭsia hetym «Kamvolem», hrošaj ukłali niamała, paradak zdajecca naviali. Sam Alaksandr Mikałajevič Kosiniec chadziŭ pa hetym pradpryjemstvie.
Siońnia, akazvajecca, nie pracuje. Bolš taho, nakapili daŭhoŭ na 200 miljonaŭ ź liškam rubloŭ. Heta što?
I ŭnosiać ukaz, prezident pavinien padpisać — vydzielić hrošy».
Pa słovach Łukašenki, hrošy možna ŭkładać tolki tady, kali ŭpeŭnieny, što jany viernucca:
«Kali jość rynak, kali my bačym dobruju ekanomiku ŭ toj ci inšaj vytvorčaści — treba padtrymlivać takija prajekty. A nie tracić hrošy niezrazumieła kudy. Damovilisia, rašeńnie pryniata — žalezna pavinna być vykanana. Kali my pavinny čahości dasiahnuć».
Varta adznačyć, što hetyja ŭ pryncypie pravilnyja słovy Łukašenka havoryć daloka nie pieršy raz, a paŭtaraje ich rehularna dziasiatki hadoŭ pierad lubym novym prajektam, mnohija ź jakich urešcie akazvajucca pravalnymi.
Kamientary