Były śpiecnazaviec apynuŭsia ŭ invalidnym vazku — i staŭ majstram pa manikiury
27‑hadovy Valancin Hojka pracavaŭ traktarystam, a paśla adsłužyŭ u śpiecnazie, čym vielmi hanaryŭsia. 1 vieraśnia 2019 hoda jaho žyćcio padzialiłasia na «da» i «paśla» — aŭto, u jakim jechaŭ Valancin, sutyknułasia z łasiom. Paśla trahiedyi mužčyna pierasoŭvajecca ŭ invalidnym vazku, ale zasvoiŭ novuju prafiesiju — majstar pa manikiury.
Paznohci ad eks-śpiecnazaŭca karystajucca papularnaściu jak u žycharoŭ jaho rodnych Alman, tak i blizkich da vioski miaścin Stolinskaha rajona.
Paśla škoły Valancin skončyŭ Stolinski dziaržaŭny ahrarny kaledž pa prafiesii traktaryst-mašynist i, jak i tata, pajšoŭ pracavać u kałhas. Siamja Hojkaŭ — šmatdzietnaja, Valancin u joj — samy starejšy syn. Pierad dramatyčnymi padziejami jaho zaprasili na viasielle siastry, i razam ź siabram jon pajechaŭ u stalicu pa śviatočny kaścium, ale darohu im pierabieh łoś.
U vyniku avaryi ŭsie pasažyry abyšlisia lohkimi traŭmami. Akramia Valancina — jon siadzieŭ na pasažyrskim kreśle, i łoś «pryziamliŭsia» mienavita tudy. U vyniku — askiepkavy pierałom šyjnych pazvankoŭ, reanimacyja, apieracyja, doŭhaja reabilitacyja i pryniaćcie siabie novaha.
Raniej, pa słovach, mužčyny, jon nie moh pierasieści ŭ vazok biez hałavakružeńnia, a ciapier stabilna zajmajecca sportam i zavajoŭvaje pryzavyja miescy na spabornictvach pa nastolnym tenisie i stralbie z łuka.
U Stolinskim rajvykankamie byłomu traktarystu spačatku prapanavali pracu apieratara EVM — u jaho abaviazki ŭvachodziła prasoŭvańnie ŭ sacsietkach adzieńnia. Ale paźniej adna z majstrych pa manikiury daviedałasia historyju chłopca i prapanavała jamu biaspłatnaje navučańnie — praź miesiac Valancin zasvoiŭ novuju prafiesiju, chacia bajaŭsia, što praz traŭmu šyi nie zmoža pryhoža i akuratna malavać na paznohciach.
«Spačatku ja sam nad saboj paśmiejvaŭsia: bravy śpiecnazaviec z muskułami zajmajecca paznohciami», — pryznavaŭsia Valancin. Ale ciapier heta stała jaho fiškaj.
U tym, što Valancin maje ŭładu nad svaim ciełam i, u pryvatnaści, nad rukami, — vialikaja zasłuha niaspynnych trenirovak. Dva hady tamu jon nie moh navat trymać u rukach hubku dla myćcia posudu, nie toje što visieć na turniku, a ciapier padciahvajecca minimum 25 razoŭ.
U tyktoku Valancin kala hoda tamu sustreŭ svajo kachańnie — paznajomiŭsia z Alenaj.
Alena siońnia — jaho hałoŭnaja apora i spadarožnik na ŭsich spabornictvach i turźlotach. Razam jany, naprykład, niadaŭna pieraadoleli 21 kiłamietr na minskim paŭmarafonie. Nu i, viadoma, Valancin u Aleny — hałoŭny majstar pa manikiury.
Para płanuje viasielle.
Jak by Valancin ni lubiŭ rodnyja Almany i babulu, ź jakoj ciapier žyvie razam, ludziej u rodnaj vioscy mienš za tysiaču, tamu ŭ budučyni majstar pa manikiury maryć pierabracca ŭ Minsk ci chacia b Stolin. Jon upeŭnieny, što tak zmoža zarabić kudy bolš na svajo raźvićcio i budučyniu siamji. Taksama jon adtočvaje majsterstva pa stralbie z łuka, płanujučy papoŭnić biełaruskuju paralimpijskuju zbornuju.
Biełaruska pierajechała sa Słonima ŭ francuzskuju viosku, dzie pracuje siadziełkaj u miascovych piensijanieraŭ — i ščaślivaja VIDEA
Čym ciapier zajmajecca Ksienija Dziahielka?
Jak Radzim Harecki pramianiaŭ karjeru ŭ Maskvie na Minsk i nie paškadavaŭ. Historyja žyćcia 96‑hadovaha vice-prezidenta Akademii navuk
Kamientary