Chaj 2026 hod pryniasie nam i im toje, pra što my marym. Žyvie Biełaruś!
Sustrakajučy 2026 hod, davajcie ŭźnimiem bakały za ich tam.
Za bajcoŭ u blindažach, jakija spynili rusafašysckuju čumu. Dziakujučy im i tolki im my možam siońnia śviatkavać.
Za źniavolenych. Jany hieroi našaha času, chaj chutčej jany vyjduć. I chaj ludzi z našaha naroda nikoli bolš nie buduć tavaram.
Za tyja tysiačy i tysiačy ludziej, jakija na «chatniaj chimii» i tamu nie mohuć padniać bakały razam z nami.
Za ŭsich, jakija razłučanyja, raździelenyja — kalučym drotam, murami, miežami, za tych, što tužać adny siońnia za stałom.
Aleś Bialacki skazaŭ, što paśla vyzvaleńnia ŭraziŭsia, ź jakoj vyklučnaj hodnaściu biełarusy vytrymali strašnyja vyprabavańni.
My roznyja, vy roznyja, jany roznyja. My pa-roznamu pravyja i pa-roznamu pamylajemsia. Ale my ŭsie ludzi, i my majem roŭnaje prava na ščaście, na svabodu, prava žyć, jak my chočam, budavać, hadavać, kachać.
Siońniašni naš tost — za tych, chto daloka ad nas, chto nie z nami.
Kamientary
Kak u kłaśsikov: Vsim, chto nie p##iť po forumam, a pišie albomi...