Nor Sałam Kadchim ź Iraka pracuje stamatołaham u Marjinahorskaj centralnaj rajonnaj balnicy. Dziaŭčyna palubiła biełaruskuju kuchniu i maryć vyjści zamuž za biełarusa. Ale i sa stereatypami sutykałasia. «Zapišycie mianie da luboha doktara, tolki nie da hetaj čornaj», — patrabavała adna pacyjentka.
«Ja atrymała siaredniuju adukacyju ŭ Iardanii i pajechała ŭ Hiermaniju. Ale mnie tam nie spadabałasia. Viarnułasia praz paru tydniaŭ. Pravučyłasia na inžyniera-dyzajniera adzieńnia dva hady, uśviadomiła, što nie majo. Pajechała za siastroj u Minsk. Pastupiła ŭ BDMU, bo ja jašče ŭ dziacinstvie žartavała: budu stamatołaham. Tak spadabałasia mnie ŭ doktara, kali chadziła vypraŭlać prykus», — raskazvaje jana «Minskaj praŭdzie».
Mieduniviersitet dziaŭčyna skončyła ŭ 2020 hodzie, advučyłasia ŭ ardynatury. Uziała raźmierkavańnie ŭ Marjinu Horku. Pieršy pracoŭny hod byŭ samym składanym u žyćci.
«Ja pracavała spačatku stamatołaham-terapieŭtam biudžetnaha adździaleńnia. Pryvykła, što ŭ stalicy razmaŭlajuć pa-rusku. A ŭ Marjinaj Horcy babuli na pryjomie razmaŭlali sa mnoj na biełaruskaj! Prychodzić pažyłaja pacyjentka sa skarhaj: «Dziarbanić u zubie». Ja hladžu na miedsiastru z pytańniem: «Moža, heta zachvorvańnie, jakoha ja nie viedaju?» Jana ŭśmichajecca: «Vam tłumačać, što bol to nyjučy, to stralajučy». Tak što babuli mianie navučyli trochi biełaruskaj movie», — śmiajecca maładaja doktarka.
Nor dobra razmaŭlaje pa-rusku. Ale jana praciahvaje zajmacca movaj ź piedahoham, kab havaryć biez akcentu.
Nie prajšło i hoda, jak Nor pieraviali ŭ płatny kabiniet.
Dziaŭčyna śpiecyjalizujecca na lačeńni zubnych kanałaŭ. Usie pryjomy ŭ jaje raśpisany da lutaha.
Doktarcy prychodzić šmat dobrych vodhukaŭ. Ale sutykałasia jana i sa stereatypami.
«Pacyjentka zajšła ŭ kabiniet: «Zapišycie mianie da luboha doktara, tolki nie da hetaj čornaj». «Vy viedajecie, da «čornaj» niama volnaha zapisu», — adkazała joj miedsiastra. Praz tydzień hetaja žančyna prychodzić z synam. U jaho vostry bol, ščaka apuchła. U rehistratury kažuć: «Pryjom skončyŭsia, zastałasia tolki doktar Kadchim». «Čornaja?» — «Jana doktar», — nahadali joj.
I voś pacyjentka prosić mianie: «Kali łaska, dapamažycie». Aficyjna źmiena ŭžo skončyłasia. Skazała joj, što prymu, ale tolki dziela dziciaci. Mnie niepryjemna, kali mianie tak nazyvajuć. Potym jana zapisała da mianie muža, dačku. I ciapier heta maja lubimaja pacyjentka».
Nor žyvie ŭ Minsku, a ŭ Marjinu Horku jeździć kožny dzień na hramadskim transparcie. Padjom a piataj ranicy. Kaža, što ŭlubiłasia ŭ stalicu, jak tolki ŭbačyła.
Acaniła i nacyjanalnuju kuchniu. Svaich haściej vodzić tolki ŭ restarany ź biełaruskimi stravami.
«Moj straŭnik pryvyk da supu, baršču. Jem z kalehami sała. Navučyłasia rabić draniki. Adžyku vašu vielmi lublu. Kapusta padabajecca ŭ lubym vyhladzie».
Z baćkami Nor bačycca raz na hod.
Dziaŭčyna maryć sustreć svaju pałavinku siarod biełarusaŭ.
«Ja tut užo dziesiać hadoŭ. Mientalitet u mianie źmianiŭsia. Nie zmahła b žyć u Emiratach ci Iraku. Chaču tut stvaryć siamju. I muž pavinien być nie arab, a biełarus. Hałoŭnaje, kab jon bačyŭ uva mnie čałavieka».
Ciapier čytajuć
Advakat Dźmitryj Lepretar raskazaŭ pra biełyja plamy ŭ spravie ab terakcie ŭ mietro11
Kamientary